"Που χάθηκες, Δημητράκη;"

μου έλεγε χθες ένας καλός φίλος στο τηλέφωνο

"Όλο και πιο σπάνια γράφεις στο blog σου".

Όταν οι φίλοι σου εξαρτούν την απουσία ή την παρουσία σου από το πόσο συχνά γράφεις στο blog σου κάτι δεν πάει καλά.

Αυτό λοιπόν έχω γίνει;

Μια αλληλουχία πληκτρολογήσεων αποθηκευμένη σε κάποιον σέρβερ σε κάποιο άγνωστο μέρος του κόσμου;

'Ενα ψηφιακό φάντασμα που ψελίζει κουταμάρες και μιλάει για πολλά, για τα οποία γνωρίζει ελάχιστα και δεν λέει τίποτα;

'Ενα εικονικό στιχιό που πλανιέται στις λεωφόρους του Διαδικτύου γεμίζοντας το κενό με αποσπασματικές σκέψεις;

...

Θα μπορούσε να γίνει χειρότερο;

...

btw δεν γράφω πια τόσο συχνά για πολλούς λόγους

α) είμαι busy

β) δεν έχω και πολλά να πω

γ) σε μια εποχή που όλοι έχουν κάτι να πουν η σιωπή είναι ο πιο σύντομος δρόμος
για το πουθενά

δ) οι άνθρωποι στους οποίους θέλω να πω κάτι συνεχώς λιγοστεύουν

ε) οι άνθρωποι που θα ήθελαν να ακούσουν κάτι που έχω να πω λιγοστεύουν επίσης

αυτά

...