όσο η εποχή που ζούμε η εκτίμηση του πλήθους είναι ύβρις ... ποιον θα εμπιστευόσαστε να αναγνωρίσει τι είναι άξιο επαίνου";.
"Όσα κάποτε ήταν ελαττώματα σήμερα είναι ηθική".
"Μη δίνετε σημασία στην ετυμηγορία των άλλων ... αρκεστείτε στη δική σας. Πρέπει να χρησιμοποιείς τη δική σου κρίση για τον εαυτό σου. Σε ότι αφορά την αρετή και τις κακίες μας, η ίδια μας η συνείδηση έχει μεγάλο βάρος. Όταν αυτή καταρρεύσει όλα χάνονται".
αυτά και άλλα θαυμαστά διαβάζω στα δοκίμια του Michel de Montaigne
2 σχόλια:
Αμ το άλλο;:
"φιλοσοφώντας διδάσκεσαι να πεθαίνεις";
Γι αυτό κι εγώ αποφεύγω να φιλοσοφώ, από φόβο μήπως χρειαστεί να δώσω εξετάσεις.
Αλλά δες και τι άλλο λέει: "τις γνώμες μου τις δίνω γι αυτό που πιστεύω εγώ, όχι γι αυτό που πρέπει να πιστεύει κανείς".
Επομένως; Μήπως ν' αρχίσουμε να φιλοσοφούμε και να μην πιστεύουμε τι λέει;
υ.γ.
αν βρεις ένα βιβλίο του '81, -"O Montaigne και το δοκίμιο", του Θανάση Νάκα- (πρέπει να κυκλοφορεί ακόμα) να το πάρεις γιατί κάνει μια ενδιαφέρουσα σύνδεση του ανθρώπου Μονταίν με τις ιδέες που καταγράφει στο έργο του κι έχει ακόμα πολλές πληροφορίες για τον ίδιο, όπως και αποσπάσματα από τα δοκίμια.
θα το αναζητήσω κατερίνα ;)
Δημοσίευση σχολίου