Ο εφιάλτης του φασισμού περιπολεί στους δρόμους
Με την ενθάρρυνση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ομάδες ακροδεξιών περιπολούν στους δρόμους των ιταλικών πόλεων ως «επιτροπές επαγρύπνησης» κατά της εγκληματικότητας, αφυπνίζοντας φόβους για επιστροφή στον φασισμό.
OΓκαετάνο Σάγια δεν κρύβει την οργή του για την αναταραχή που προκάλεσαν τα εμβλήματα που επελέγησαν για τις περιπόλους των βιτζιλάντες που δημιούργησε πρόσφατα το αναγεννηθέν νεοφασιστικό κόμμα του, το Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα- Εθνική Δεξιά (ΜSΙ-DΝ). Ανάμεσά τους είναι ο αυτοκρατορικός αετός που φορούσαν οι μελανοχίτωνες του Μουσολίνι. «Οι αετοί στα σήματά μας είναι ρωμαϊκοί, όχι φασιστικά εμβλήματα», λέει στην Κριστίν Τόμι των βρετανικών «Σάντεϊ Τάιμς». «Αποτελούν μέρος της ιστορίας μας».
...
12 σχόλια:
Παρ' όλα αυτά οι Ιταλοί τον ψηφίζουν.
Επομένως μπορούμε να πούμε ότι οι Ιταλοί είναι φασίστες;
Οι Ιταλοί είναι ελαφρώς φασίστες... Συγκρινόμενοι όμως με το δικό μας μεταφασισμό μοιάζουν απλά συνηθισμένοι...
mani βάλε καμία ακόμη φωτό από Istanbul να έρθουμε σε λογαριασμό...
οι ιταλοί είναι κι αυτοί χαμένοι όπως οι έλληνες που φαίνονται πεπεισμένοι ότι για τα δεινά που τους ταλαιπωρούν φταίνε οι λαθρο-μετανάστες
αγαπητέ jb φοβάμαι μήπως κουραστεί το κοινό ;)
"Ελαφρώς φασίστες" όπως λέμε "ολίγον έγκυος";
Μανιφέστε, στο ποστ σου διαβάζω ότι αυτοί οι νοσταλγοί του Μουσολίνι δρουν ως "επιτροπές επαγρύπνησης κατά της εγκληματικότητας". Απορώ γιατί με την ερώτησή σου συνδέεις την εγκληματικότητα με τους λαθρομετανάστες.
Πάντως, δεν συμβαίνει αυτό που γράφεις, ότι δηλαδή οι έλληνες φαίνονται πεπεισμένοι πως για τα δεινά τους φταίνε οι λαθρομετανάστες. Αν ήταν έτσι το κόμμα που υπόσχεται μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης θα είχε το υψηλότερο ποσοστό. Το ότι ένα 4% των ψηφοφόρων, του δίνει την ψήφο του, δεν μπορεί να χαρακτηρίζει έναν ολόκληρο λαό. Ενώ για την Ιταλία ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν θεσμοθετήσει μέτρα κατά της λαθρομετανάστευσης, μπορούμε να μιλάμε με μεγαλύτερη βεβαιότητα.
Οι Έλληνες βασικά είναι γεννημένοι φασίστες, γι' αυτό άλλωστε και δεν μπόρεσε (πλην καρατζαφέρη προσφάτως) να τους ενσωματώσει κανένα περιθωριακό κόμμα. Χωρούσαν εύκολα στα δύο μεγάλα. Μην ξεχνάμε ότι η Ιταλία (σε αντίθεση με τη Γερμανία) δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία αναθεώρησης του παρελθόντος της. Φασίστες στην ιταλία υπάρχουν ήδη από το 1945. Μην ξεχνάμε ότι ενθαρρύνθηκαν και εν μέσω ψυχρού πολέμου από ΝΑΤΟ και τη Δύση γενικότερα. Αλλά αυτή είναι πολύυυυυυ μεγάλη κουβέντα.
έχεις δίκιο μάνι...
Βάλε τους καμιά Αθήνα που είναι πιο όμορφη... (...)
jb,
αν είχες γράψει "οι Έλληνες βασικά είμαστε γεννημένοι φασίστες", δεν θα ήταν πολύύύύύύύ μεγάλη κουβέντα. Τα ζητήματα αυτογνωσίας, δεν επιδέχονται σχολιασμούς.
Υποθέτω όμως ότι θα μου επέτρεπες να εξαιρέσω τον εαυτό μου από τέτοιες γενικότητες. Ας μην ξεχνάμε ότι πάνω σε γενικότητες χτίστηκαν (και χτίζονται) διάφοροι -ισμοί που αποτελούν ιδεολογικό άλλοθι ιστορικών πογκρόμ και δαιμονοποιήσεων.
Δεν διαφωνώ, γι' αυτό άλλωστε είπα ότι ζητήματα όπως αυτά δεν μπορούν να συζητηθούν επαρκώς στα comments ενός μπλογκ. Μακριά από μένα οι δαιμονοποιήσεις. Όταν μιλάω για Έλληνες αναφέρομαι σε κείνη την ιδεολογική πλειονότητα των μισθωτών, καταναλωτών με ιδεολογική βάση τον συντηρητισμό και την κατοχύρωση όσων έχουν. Αυτών δηλαδή στους οποίους οφείλεται η εδώ και δεκαετίες απόλυτη αδυναμία έστω και μισής μεταρρύθμισης της προκοπής.
Υ.Γ. Οι εθνικοί προσδιορισμοί όπως καταλαβαίνεις γίνονται για την οικονομία της συζήτησης. Σαφώς και δεν πιστεύω ότι όλοι όσοι κατοικούν σε αυτό τον τόπο είναι κάφροι. Όμως αν κάθε φορά ξεκινάμε αναφερόμενοι στις εξαιρέσεις καταλήγουμε να μη λέμε τίποτα.
Oι εξαιρέσεις είναι οι κάφροι.
Και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό συντηρητικός/καταναλωτής/παρτάκιας/ μπορεί να είναι ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο επιχειρηματίας, ο εισοδηματίας, ο καλλιτέχνης, ο άεργος γιος του μπαμπά, κ.λπ. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν συνδέονται με την πηγή εσόδων του καθένα μας αλλά με την παιδεία μας και την αντίληψη περί πολιτισμού.
ωραία, στη συγκεκριμένη περίπτωση η παιδεία και η αντίληψη περί πολιτισμού συνοψίζονται στη φράση "γιδοβοσκοί με πιστωτική κάρτα".
(και μη με κάνεις να ξεράσω βατράχια αναφερόμενη στην εξιδανίκευση της πλέμπας από τη γενιά του '30 και όλους τους λαϊκισμούς που ακολούθησαν)
Χάρη σε ένα είδος "εξιδανίκευσης της πλέμπας" γουστάρουμε σήμερα με αδέσποτα, Τούντα και Βαμβακάρη.
(τώρα ξέρνα, βγαίνω)
Δημοσίευση σχολίου