δώρο σε όσους γιορτάζουν

πριν λίγο μιλούσα στο τηλέφωνο με τον φίλο μου τον Γιώργο που γιορτάζει και μου είπε πως κάθε φορά που έχει ακεφιές αναζητεί στο blog μου ένα σχόλιο που είχα γράψει για τη μεγάλη Βάνα Μπάρμπα και του φτιάχνει το κέφι

το ξανανεβάζω για να του το φτιάξω άλλη μια φορά

η θεωρία Μ (πάρμπα)

χθες βράδυ έβλεπα πάλι το ίδιο επεισόδιο από ένα σήριαλ που ο alpha πρέπει να δείχνει κάθε βράδυ εκτός κι αν εγώ το έχω κάψει εντελώς και νομίζω πως βλέπω το ίδιο επεισόδιο ξανά και ξανά

πρόκειται για ένα σήριαλ όπου απ' ότι πρόλαβα να δω πρωταγωνιστούν η Βάνα Μπάρμπα και ο Σταύρος Ζαλμάς

τώρα ο Σταύρος Ζαλμάς πρέπει να είναι το πιο ξύλινο τοτέμ της υποκριτικής που έχει εμφανιστεί ποτέ

συνήθως "παίζει" τόσο πετρωμένος που νομίζεις πως του έχουν κάνει ενέσεις με μαζικές δόσεις μπότοξ με αποτέλεσμα να μη κουνιέται ούτε ένας μυς του προσώπου του

προσπαθεί τόσο πολύ να μη του ξεφύγει έστω και ανεπαίσθητο πετάρισμα βλεφάρου και αποκαλυφθεί αυτό που όλοι γνωρίζουν, που υποδύεται όλους τους ρόλους λές και αντίκρυσε την Μέδουσα

είναι τόσο αφόρητα κατατονικός που μόνο η Δωροθέα Μερκούρη (που παίζει στο ίδιο σήριαλ) μπορεί να τον συναγωνιστεί στην απόλυτη έλλειψη οποιασδήποτε έκφρασης κάτω από τις πιο δυσοίωνες καταστάσεις

αλλά ας προσπεράσουμε τους κατεψυγμένους δευτεραγωνιστές για να περάσουμε στήν ιερή αγελάδα του ελληνικού σταρ-σύστεμ, Βάνα Μπάρμπα

η Βάνα είναι υπεράνω οποιασδήποτε κριτικής
είναι η μεγαλύτερη μεγάλη όλων των εποχών
είναι τόσο τρομακτικά κακή σε ο,τιδήποτε κάνει που καταλήγει να είναι ανεπανάληπτη

η Βάνα ξεκινάει εκεί που τελειώνει η λογική και αρχίζει ο σουρεαλισμός
λέει τα πιο κοινά πράγματα έχοντας μονίμως ένα υπαινικτικό και απειλητικό ύφος λες και λέει μεγάλους χρησμούς

συνεχώς σου δίνει την αίσθηση πως στο ένα αυτί της μιλάει ο Γκροτόφσκι και στο άλλο η καλιαρντοσούρα

τι να πει κανείς για την Βάνα ?

τα λόγια αδυνατούν να περιγράψουν αυτό το μυστήριο της φύσης, αυτή τη μεγάλη Θεά του κακού θεάτρου, αυτή την ασυναγώνιστη Αταλάντη

ειλικρινά δεν μπορώ να πάρω τα μάτια μου από την οθόνη κάθε φορά που εμφανίζεται η Βάνα ... είναι σαν να πέφτω σε μια σκουλικότρυπα που με παρασύρει στην άλλη άκρη του σύμπαντος, σε μια σκοτεινή γωνιά του χωροχρόνου όπου όλα έχουν πεθάνει και το μόνο που μένει ζωντανό είναι η αδυναμία της Βάνας να πει πειστικά έστω και μια καλημέρα ...


...