τα μόνα δάκρυα που με συγκινούν είναι αυτά που κυλάνε σε νεανικά πρόσωπα από τα δακρυγόνα
...
15 σχόλια:
Ανώνυμος
είπε...
Ο κάτωθεν ανώνυμος έχει να σε ενημερώσει ότι -τουλάχιστον- τα χθεσινά δακρυγόνα ήταν ληγμένα (βλ. στου Jungle), άρα ούτε εκείνα είναι πλέον συγκινητικά.Το μόνο συγκινητικό είναι ότι υπάρχει μια ικμάδα στον αποβιταμινωμένο οργανισμό αυτής της κοινωνίας, ότι κάποιοι είναι "τρελοί" ότι την πολιτική δεν την αντιμετωπίζουν με λογικά κριτήρια, ότι κάποιοι είδαν την αιτία στο βάθος...
Σημειωτέον, ότι αυτό το ποστ του eLawyer, το βρήκα απείρως γνησιότερου θυμού και γνησιότερης συγκίνησης για ό,τι συνέβη, από όσα "λυπημένα" ή "οργισμένα" ποστς διάβασα.
Αηδίασα πολύ, λοιπόν, που ο Αλέξης έγινε ποστ για να εκθέσουν κάποιοι μπλόγκερς την δήθεν λύπη τους, την δήθεν οργή τους, το δήθεν πένθος τους. Υπό την μορφήν ποιητικών αφιερωμάτων, λογοτεχνικών εμπνεύσεων, κομματικής σπέκουλας, εικόνων με λουλούδια που άφησαν στο μπλογκ - δίκην μνήματος - ή ό,τι άλλο. Για να μας δείξουν το δάκρυ που έσταξε από τα λυπημένα μάτια τους και το υποκριτικό πένθος τους που κράτησε μια μέρα.
Στην τελική, παρά το ό,τι βρίσκω απαράδεκτο το κείμενο του πιτσιρίκου (και δεν είναι το πρώτο που βρίσκω απαράδεκτο), το κρίνω πιο "τίμιο" από όλη αυτή την εμετική υποκρισία των τεθλιμμένων του "24/ώρου". Όσο απαράδεκτο να κάνει κάποιος σάτιρα πάνω στο νεκρό κορμί ενός αγοριού, άλλο τόσο να τον κάνει "ποστ" για να γεμίσει μια σελίδα του κωλομπλογκ του και να περιμένει να έρθουν οι σχολιαστές του για να υπογράψουν το βιβλίο των ανέξοδων συλλυπητηρίων του και να κλάψουν μαζί του. Τόσο, όσο βαστάει ένα σχόλιο - εγκωμιαστικό, βέβαια, για την επιδειχθείσα "ευαισθησία" του. Και την επόμενη ώρα/μέρα, στο επόμενο ποστ, ξανά πίσω στην συνήθη ύλη του: ανέκδοτα, "καυλάντηδες", τραγουδάκια, προσωπικές εξομολογήσεις, ιστορίες κλειδαρότρυπας... Ένα ακόμα θέμα για το μπλογκομαγκαζίνο τους.
Δεν πολύ σιχαμερό όλο αυτό;
(manifesto, δεν σε συμπεριλαμβάνω στους υποκριτικώς εξοργισμένους μπλόγκερς - έχω διαπιστώσει τη συνέπειά σου σ' αυτά τα ζητήματα)
Ρε κ-σ-μ είναι λίγο άσχετο εν προκειμένω το σχόλιο σου στο εν λόγω post και στα σχόλια του.Ή κάντο αλλού, ή διάβασε το τι λέγεται, ή αν δεν μπορείς να καταλάβεις (δεν σε προσβάλω, κ εγώ δεν πολυκατάλαβα τι λες-γίνονται αυτά) απλώς αγνόησε το.Οι περισσότεροι bloggers είναι σιχαμεροί και είτε γράφουν μπούρδες απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους και να αποδόσουν τίτλους παρουσίας στο κάθε γεγονός που αποτελεί "ταμπακιέρα", είτε σχολιάζουν στα πέριξ απλά και μόνο για διαφημιστικούς λόγους.
Ερώτηση1: Θα τον θυμάσαι σε κανένα μήνα τον πιτσιρικά που πέθανε? (Μιλούσαμε για όσα επέφερε ο θάνατος του παρεμπιπτόντως) Ερώτηση2: Τι αλληλοκράζεστε? Η σάτιρα δεν έχει όρια κι ο πιτσιρίκος καμιά φορά το γαμάει αλλά στην τελική, κι αυτόν, ποιος τον γαμάει?
Ανώνυμε, για δάκρυα που τον συγκινούν γράφει ο Μanifesto. O Manifesto το γράφει ως μπλόγκερ, για τα "δάκρυα" των μπλόγκερς σχολίασα κι εγώ. Δεν θα καλουπώσω το μυαλό και τις σκέψεις μου στο δικό σου μοντέλο σκέψης.
Για το αν θα τον θυμάμαι, ναι θα τον θυμάμαι, γιατί θα μου τον θυμίζει ο γιος μου. Που τον γνώριζε. Και που ήταν στον ίδιο χώρο, μαζί του, πλάι του, λίγες ώρες πριν τον ξαπλώσει νεκρό η σφαίρα του παράφρονα. Είμαι εντάξει τώρα; μου δίνεις το δικαίωμα να σχολιάζω με τον τρόπο που θέλω;
Στο μεταξύ, στην τηλεόραση πίσω μου ένας ακόμα αηδιαστικός, πλέκει το εγκώμιο του Αλέξη. Ωρυώμενος προσπαθεί να πείσει πόσο καλό παιδί ήταν (και, προς αποφυγή παρανοήσεων, επιτρέψτε μου να το επιβεβαιώσω) λες και αν το παιδί ήταν "ζωηρό" ή ό,τι άλλο, θα είχε δικαίωμα να τον πυροβολήσει ο αστυνομικός ή θα μετέτρεπε την κατηγορία από έγκλημα σε πλημμέλημα.
Το point δεν ήταν στον νεαρό.Ήταν σε κάθε θύμα αυτού του Σάπιου συστήματος.Τον συγκεκριμένο θα τον θυμάσαι, αλλά, όπως και όλα τα άλλα μεγάλα θέματα, οι περισσότεροι θα τα ξεχάσουμε.Και πλέον δεν αλλάζει.Δυστυχώς.Έτσι πάει.Το θέμα είναι τι κάνουμε.Τέσπα.Κανείς δεν αφαίρεσε το δικαίωμα σου να σχολιάζεις με τον τρόπο που θέλεις, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.Βαριέμαι να γράφω άλλα.Είναι πολλά και τα φασισταριά που ήταν χθες πίσω απο τα ΜΑΤ στη Μελενίκου αποτελούν την ισχύουσα τάξη.
Η πλάκα ήταν ότι οι βλάκες οι ΜΑΤατζήδες όχι μόνο ετεροκατευθύνονταν απο τους φασίστες αυτούς και εξαπέλυαν δακρυγόνα όταν οι τελευταίοι λαμπαδιάζονταν, αλλά κι ότι λειτουργούσαν λες και είχαμε χούντα και δεν ήταν επιτρεπτή η παρουσία κόσμου στο κέντρο...Να μην πω περισσότερα απ' όσα πρέπει τώρα...
Aνώνυμος: Το point δεν ήταν στον νεαρό.Ήταν σε κάθε θύμα αυτού του Σάπιου συστήματος.
Αυτό είναι και το δικό μου, Ανώνυμε. Γι αυτό εξοργίζομαι με τα θέματα "της μόδας" που καταπιάνονται κάθε φορά όλοι οι μπλόγκερς, κατευθυνόμενοι από αυτούς που έχουν συμφέρον. Τότε μόνον θυμούνται να ρίξουν λίγα δάκρυα.
Ποιος έκαψε καμμιά πόλη για τον εργάτη των ναυπηγείων που πέθανε από αναθυμιάσεις; Για τον εργάτη που ξημερώματα στη στάση λεωφορείου τον έλιωσε το μαλακοπαίδι που γυρνούσε από διασκέδαση; Θύματα της ίδιας εξουσίας δεν ήταν κι αυτοί;
Αλλά ξέχασα, αυτοί οι θάνατοι δεν έχουν καμμιά εμπορική αξία.
Για τέτοιους μπλόγκερς μιλάμε. Μπλόγκερς - Βούρλα - Μαριονέτες του ίδιου συστήματος. Με συγκίνηση κατά παραγγελίαν. Ή κατά ειδική κατεύθυνση, για ευνόητους λόγους.
Και, τα ίδια νεανικά πρόσωπα, θα πάνε μετά να πιούνε στο Mall το φρεντοτσίνο τους με τα λεφτουδάκια του μπαμπά. Τόσο διαρκεί το πένθος τους.
Αυτοί που τους κάψαν το μαγαζί θα πενθούν τουλάχιστον έναν μήνα μέχρι να ξαναφτιάξουν την επιχείρησή τους, όχι με τα λεφτουδάκια του μπαμπά, αλλά με τα δικά τους.
Σιγά τα οργισμένα νιάτα. Με το που θα μπουν στο πανεπιστήμιο θα χωθούν και αυτοί στις παρατάξεις, για να πάρουν ταχύρρυθμα σεμινάρια πάνω στα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία. Τόσα χρόνια, η "επαναστατημένη νεολαία" ακολουθεί πιστά τα βήματα των πατεράδων της, έχοντας ως υπέρτατο όραμα μια θεσούλα στο δημόσιο. Ρε, άει σιχτίρ με την κωλονεολαία σας. Επειδή λιγουρεύεστε τα τεκνά θα πρέπει να υπομένουμε τους σαχλούς σας θούρειους υπέρ νέων;
κσμ όπως έχεις καταλάβει διαβάζω ελάχιστα ιστολόγια και δεν παρακολουθώ τι γίνεται στην ελληνική μπλογκκόσφαιρα οπότε και δεν μπορώ να κρίνω όσα επισημαίνεις
τώρα για τα faux δάκρυα των μπλόγκερς τάχουμε ξαναπεί
όσο για το κείμενο που με παραπέμπεις δεν το είχα διαβάσει και ούτε πρόκειται
οι αναγνωστικές μου συνήθειες είναι πολύ επιλεκτικές ...
15 σχόλια:
Ο κάτωθεν ανώνυμος έχει να σε ενημερώσει ότι -τουλάχιστον- τα χθεσινά δακρυγόνα ήταν ληγμένα (βλ. στου Jungle), άρα ούτε εκείνα είναι πλέον συγκινητικά.Το μόνο συγκινητικό είναι ότι υπάρχει μια ικμάδα στον αποβιταμινωμένο οργανισμό αυτής της κοινωνίας, ότι κάποιοι είναι "τρελοί" ότι την πολιτική δεν την αντιμετωπίζουν με λογικά κριτήρια, ότι κάποιοι είδαν την αιτία στο βάθος...
επειδή σήμερα με πήρανε λίγο ξώφαλτσα σε πληροφορώ ότι ληγμένα ξεληγμένα τη δουλειά τους την κάνουνε
πάντως ούτε τα δικά μου δάκρυα με συγκινούν καθώς δεν κυλάνε πια σε νεανικά μάγουλα
Μα αυτό είναι το χειρότερο!
Ειδικά δε, αν σε παίρνουν όλο το βράδυ ΣΧΕΔΟΝ ξώφαλτσα!
Ελήφθη? :)
(Τα δικά μου είναι νεανικά και χρειάστηκαν λίγη βοήθεια (αλλοτρίωση εν μέσω αμάθειας γαρ). Thank ya - Πάρε και την σύνδεση σου στα 2 posts)
Κι εκείνο που δεν πρέπει να συγκινεί κανέναν - ακόμα περισσότερο από τα δάκρυα του καναπέ - είναι τα δάκρυα πολλών μπλόγκερς.
Το έγραψα σε ένα πολύ εύστοχο ποστ του eLawyer, σχετικό με ένα απαράδεκτο κείμενο του πιτσιρίκου, θα το επαναλάβω κι εδώ.
Σημειωτέον, ότι αυτό το ποστ του eLawyer, το βρήκα απείρως γνησιότερου θυμού και γνησιότερης συγκίνησης για ό,τι συνέβη, από όσα "λυπημένα" ή "οργισμένα" ποστς διάβασα.
Αηδίασα πολύ, λοιπόν, που ο Αλέξης έγινε ποστ για να εκθέσουν κάποιοι μπλόγκερς την δήθεν λύπη τους, την δήθεν οργή τους, το δήθεν πένθος τους. Υπό την μορφήν ποιητικών αφιερωμάτων, λογοτεχνικών εμπνεύσεων, κομματικής σπέκουλας, εικόνων με λουλούδια που άφησαν στο μπλογκ - δίκην μνήματος - ή ό,τι άλλο. Για να μας δείξουν το δάκρυ που έσταξε από τα λυπημένα μάτια τους και το υποκριτικό πένθος τους που κράτησε μια μέρα.
Στην τελική, παρά το ό,τι βρίσκω απαράδεκτο το κείμενο του πιτσιρίκου (και δεν είναι το πρώτο που βρίσκω απαράδεκτο), το κρίνω πιο "τίμιο" από όλη αυτή την εμετική υποκρισία των τεθλιμμένων του "24/ώρου". Όσο απαράδεκτο να κάνει κάποιος σάτιρα πάνω στο νεκρό κορμί ενός αγοριού, άλλο τόσο να τον κάνει "ποστ" για να γεμίσει μια σελίδα του κωλομπλογκ του και να περιμένει να έρθουν οι σχολιαστές του για να υπογράψουν το βιβλίο των ανέξοδων συλλυπητηρίων του και να κλάψουν μαζί του. Τόσο, όσο βαστάει ένα σχόλιο - εγκωμιαστικό, βέβαια, για την επιδειχθείσα "ευαισθησία" του. Και την επόμενη ώρα/μέρα, στο επόμενο ποστ, ξανά πίσω στην συνήθη ύλη του: ανέκδοτα, "καυλάντηδες", τραγουδάκια, προσωπικές εξομολογήσεις, ιστορίες κλειδαρότρυπας... Ένα ακόμα θέμα για το μπλογκομαγκαζίνο τους.
Δεν πολύ σιχαμερό όλο αυτό;
(manifesto, δεν σε συμπεριλαμβάνω στους υποκριτικώς εξοργισμένους μπλόγκερς - έχω διαπιστώσει τη συνέπειά σου σ' αυτά τα ζητήματα)
Ρε κ-σ-μ είναι λίγο άσχετο εν προκειμένω το σχόλιο σου στο εν λόγω post και στα σχόλια του.Ή κάντο αλλού, ή διάβασε το τι λέγεται, ή αν δεν μπορείς να καταλάβεις (δεν σε προσβάλω, κ εγώ δεν πολυκατάλαβα τι λες-γίνονται αυτά) απλώς αγνόησε το.Οι περισσότεροι bloggers είναι σιχαμεροί και είτε γράφουν μπούρδες απλά και μόνο για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους και να αποδόσουν τίτλους παρουσίας στο κάθε γεγονός που αποτελεί "ταμπακιέρα", είτε σχολιάζουν στα πέριξ απλά και μόνο για διαφημιστικούς λόγους.
Ερώτηση1:
Θα τον θυμάσαι σε κανένα μήνα τον πιτσιρικά που πέθανε? (Μιλούσαμε για όσα επέφερε ο θάνατος του παρεμπιπτόντως)
Ερώτηση2:
Τι αλληλοκράζεστε? Η σάτιρα δεν έχει όρια κι ο πιτσιρίκος καμιά φορά το γαμάει αλλά στην τελική, κι αυτόν, ποιος τον γαμάει?
Ανώνυμε, για δάκρυα που τον συγκινούν γράφει ο Μanifesto. O Manifesto το γράφει ως μπλόγκερ, για τα "δάκρυα" των μπλόγκερς σχολίασα κι εγώ. Δεν θα καλουπώσω το μυαλό και τις σκέψεις μου στο δικό σου μοντέλο σκέψης.
Για το αν θα τον θυμάμαι, ναι θα τον θυμάμαι, γιατί θα μου τον θυμίζει ο γιος μου. Που τον γνώριζε. Και που ήταν στον ίδιο χώρο, μαζί του, πλάι του, λίγες ώρες πριν τον ξαπλώσει νεκρό η σφαίρα του παράφρονα. Είμαι εντάξει τώρα; μου δίνεις το δικαίωμα να σχολιάζω με τον τρόπο που θέλω;
Στο μεταξύ, στην τηλεόραση πίσω μου ένας ακόμα αηδιαστικός, πλέκει το εγκώμιο του Αλέξη. Ωρυώμενος προσπαθεί να πείσει πόσο καλό παιδί ήταν (και, προς αποφυγή παρανοήσεων, επιτρέψτε μου να το επιβεβαιώσω) λες και αν το παιδί ήταν "ζωηρό" ή ό,τι άλλο, θα είχε δικαίωμα να τον πυροβολήσει ο αστυνομικός ή θα μετέτρεπε την κατηγορία από έγκλημα σε πλημμέλημα.
Το point δεν ήταν στον νεαρό.Ήταν σε κάθε θύμα αυτού του Σάπιου συστήματος.Τον συγκεκριμένο θα τον θυμάσαι, αλλά, όπως και όλα τα άλλα μεγάλα θέματα, οι περισσότεροι θα τα ξεχάσουμε.Και πλέον δεν αλλάζει.Δυστυχώς.Έτσι πάει.Το θέμα είναι τι κάνουμε.Τέσπα.Κανείς δεν αφαίρεσε το δικαίωμα σου να σχολιάζεις με τον τρόπο που θέλεις, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ.Βαριέμαι να γράφω άλλα.Είναι πολλά και τα φασισταριά που ήταν χθες πίσω απο τα ΜΑΤ στη Μελενίκου αποτελούν την ισχύουσα τάξη.
Η πλάκα ήταν ότι οι βλάκες οι ΜΑΤατζήδες όχι μόνο ετεροκατευθύνονταν απο τους φασίστες αυτούς και εξαπέλυαν δακρυγόνα όταν οι τελευταίοι λαμπαδιάζονταν, αλλά κι ότι λειτουργούσαν λες και είχαμε χούντα και δεν ήταν επιτρεπτή η παρουσία κόσμου στο κέντρο...Να μην πω περισσότερα απ' όσα πρέπει τώρα...
Aνώνυμος: Το point δεν ήταν στον νεαρό.Ήταν σε κάθε θύμα αυτού του Σάπιου συστήματος.
Αυτό είναι και το δικό μου, Ανώνυμε. Γι αυτό εξοργίζομαι με τα θέματα "της μόδας" που καταπιάνονται κάθε φορά όλοι οι μπλόγκερς, κατευθυνόμενοι από αυτούς που έχουν συμφέρον. Τότε μόνον θυμούνται να ρίξουν λίγα δάκρυα.
Ποιος έκαψε καμμιά πόλη για τον εργάτη των ναυπηγείων που πέθανε από αναθυμιάσεις; Για τον εργάτη που ξημερώματα στη στάση λεωφορείου τον έλιωσε το μαλακοπαίδι που γυρνούσε από διασκέδαση; Θύματα της ίδιας εξουσίας δεν ήταν κι αυτοί;
Αλλά ξέχασα, αυτοί οι θάνατοι δεν έχουν καμμιά εμπορική αξία.
Για τέτοιους μπλόγκερς μιλάμε. Μπλόγκερς - Βούρλα - Μαριονέτες του ίδιου συστήματος. Με συγκίνηση κατά παραγγελίαν. Ή κατά ειδική κατεύθυνση, για ευνόητους λόγους.
Και, τα ίδια νεανικά πρόσωπα, θα πάνε μετά να πιούνε στο Mall το φρεντοτσίνο τους με τα λεφτουδάκια του μπαμπά. Τόσο διαρκεί το πένθος τους.
Αυτοί που τους κάψαν το μαγαζί θα πενθούν τουλάχιστον έναν μήνα μέχρι να ξαναφτιάξουν την επιχείρησή τους, όχι με τα λεφτουδάκια του μπαμπά, αλλά με τα δικά τους.
Ανώνυμε όταν ξυπνήσεις απο την προπαγάνδα του Πρετεντέρη ξαναρίχτα.
Κ-σ-μ, και αυτούς, επίσης, (τους μπλόγκερς) ΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΓΑΜΕΙ? Να πάνε να κάνουν ό,τι θέλουν.
Manifesto eisai FASISTOEIDES anarxokommouni !!!
Kai kata ta alla mas grafeis tileoptika arthridia pliros entagmenos sto dimosiografiko organismo ...
Diladi how pathetic !!!
New Yorker den exei ayti tin ebdomada ? Kathoti kai fantasian Upper East Sider !!!!!
Ai mori !
Σιγά τα οργισμένα νιάτα. Με το που θα μπουν στο πανεπιστήμιο θα χωθούν και αυτοί στις παρατάξεις, για να πάρουν ταχύρρυθμα σεμινάρια πάνω στα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία. Τόσα χρόνια, η "επαναστατημένη νεολαία" ακολουθεί πιστά τα βήματα των πατεράδων της, έχοντας ως υπέρτατο όραμα μια θεσούλα στο δημόσιο. Ρε, άει σιχτίρ με την κωλονεολαία σας. Επειδή λιγουρεύεστε τα τεκνά θα πρέπει να υπομένουμε τους σαχλούς σας θούρειους υπέρ νέων;
όπως αντιλαμβάνομαι οι κουκουλοφόροι οργιάζουν και στο Διαδίκτυο ...
κσμ όπως έχεις καταλάβει διαβάζω ελάχιστα ιστολόγια και δεν παρακολουθώ τι γίνεται στην ελληνική μπλογκκόσφαιρα οπότε και δεν μπορώ να κρίνω όσα επισημαίνεις
τώρα για τα faux δάκρυα των μπλόγκερς τάχουμε ξαναπεί
όσο για το κείμενο που με παραπέμπεις δεν το είχα διαβάσει και ούτε πρόκειται
οι αναγνωστικές μου συνήθειες είναι πολύ επιλεκτικές ...
koukoulofora kopelia
αυτή την εβδομάδα δεν έχει ούτε new yorker ούτε vogue
Δημοσίευση σχολίου