έχοντας πιει μια λιμνοθάλασσα ποτά ...

ξύπνησα σήμερα το μεσημέρι με ένα απίστευτο hangover
εκεί που τα πέρναγα τόσο ωραία έκανε την εμφάνισή του για να μου σπάσει τα νεύρα και να με τιμωρήσει για το γεγονός πως πέρναγα ωραία
προφανώς ο έρωτας της ζωής του δεν του είναι αρκετός

κι έτσι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για έρωτα

δεν θα μπω στον κόπο να γράψω δικές μου σκέψεις
παραείμαι κουρασμένος και αποκαρδιωμένος γι αυτό
αντ αυτού θα μοιραστώ μαζί σας ένα υπέροχο απόσπασμα από το συγκλονιστικό μυθιστόρημα της Carson McCullers με τίτλο :

The Ballad of the sad Cafe

"O έρωτας είναι μια κοινή εμπειρία ανάμεσα σε δυο πρόσωπα - όμως το γεγονός πως είναι κοινή δεν σημαίνει πως είναι και για τους δυο μια όμοια έμπειρία. Υπάρχει ο εραστής και ο αγαπημένος, αλλά αυτοί οι δύο μοιάζουν να έρχονται από διαφορετικούς πλανήτες. Συχνά ο αγαπημένος δεν είναι παρά ένα κέντρισμα στην αγάπη που βρίσκεται τόσον καιρό θαμμένη μέσα στον εραστή. Τούτο λίγο - πολύ κάθε εραστής το ξέρει. Νοιώθει βαθιά μέσα του πως η αγάπη του είναι κάτι μοναχικό. Μαθαίνει να ζει σε μια καινούργια, παράξενη μοναξιά και είναι μέσα απ αυτή τη γνώση που μαθαίνει να πονά. Ωστε μοναχά ένα πράγμα απομένει στον εραστή. Να κρύβει την αγάπη του όσο γίνεται βαθύτερα και να δημιουργεί έναν κόσμο απ την αρχή - έναν κόσμο εντατικό, παράξενο και αυτάρκη. Ας σημειωθεί ότι ο εραστής δεν είναι απαραίτητο να είναι ένας νέος άνθρωπος σε ηλικία γάμου, αλλά μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, παιδί ή ένα οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλάσμα.

Μα και στον αγαπημένο ταιριάζει να είναι ο οποιοσδήποτε. Τα πιο αλλόκοτα πλάσματα μπορεί να γίνουν αντικείμενο αγάπης. Ενας άντρας μπορεί να έχει γεράσει κι όμως η μόνη του αγάπη να είναι μια ξένη κοπέλα που είδε ένα απόγευμα πριν καμιά εικοσαριά χρόνια. Ενας παπάς μπορεί να αγαπήσει μια αμαρτωλή. Ο αγαπημένος μπορεί να είναι μουλωχτός, χοντροκέφαλος, νάχει συνήθειες βρωμερές κι ο εραστής να τα βλέπει όλα αυτά ξεκάθαρα, όμως αυτό να μην εμποδίζει την αγάπη του σε τίποτα. Ενας καθόλα μέτριος άνθρωπος μπορεί να γίνει η αιτία μιας αγάπης άμετρης, άσωτης και ωραίας σαν τα δηλητηριασμένα κρινάκια του βάλτου. Ενας καλός άνθρωπος μπορεί να γίνει αφορμή για μια αγάπη παράφορη όσο και εξευτελιστική όπως μπορεί ένας παλιομασκαράς να γεννήσει σε μιαν άλλη ψυχή ένα τρυφερό και απλό ειδύλλιο.

Ωστε λοιπόν η αξία και η ποιότητα του έρωτα ορίζεται μόνο από εκείνον που αγαπά.

Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι από μας θέλουν μάλλον να αγαπούν παρά να αγαπιούνται. Ο καθένας σχεδόν θα ήθελε να είναι ο εραστής. Κι η πικρή αλήθεια είναι ότι μ έναν βαθύ και μυστικό τρόπο η κατάσταση του να αγαπιέται κανείς είναι για πολλούς αβάσταχτη. Ο αγαπημένος φοβάται και μισεί τον εραστή και με όλο του το δίκιο. Γιατ'ι αυτ'ος που αγαπά προσπαθεί πάντα να ξεγυμνώνει εκείνον που αγαπιέται. Ο εραστής εκλιπαρεί κάθε δυνατή σχέση με τον αγαπημένο ακόμα κι αν ετούτη η εμπειρία μοναχά πόνο του προξενεί"