Παρασκευή, Φεβρουαρίου 29, 2008
η υποκρισία με "το θέμα της Αμαλίας"
το θέμα της Αμαλίας το οποίο πολλοί bloggers χρησιμοποιούν σαν καραμέλα προκειμένου να μιλήσουν για τις αρετές του ιστολογείν έχει ως εξής :
επί καιρό η δύστυχη κοπέλα έγραφε για τις περιπέτειές της με το εθνικό σύστημα αρρώστιας και οι έλληνες bloggers αδιαφορούσαν
χρειάστηκε να γράψει για το θέμα αυτό μια μεγάλη εφημερίδα για να ανακαλύψουν οι bloggers την αμαλία και να αρχίσουν να της γράφουν σχόλια
αφού η άμοιρη είχε πια αποδημήσει ...
γι αυτό
αφήστε την αμαλία στην ησυχία της ... εκεί που βρίσκεται δεν χρειάζεται ούτε τα μπανεράκια σας ούτε τον δήθεν οίκτο σας, αλλά ούτε και την εκμετάλλευση της υπόθεσής της από ανθρώπους που όσο ζούσε δεν έδιναν δεκάρα για όσα τρομακτικά έγραφε
επί καιρό η δύστυχη κοπέλα έγραφε για τις περιπέτειές της με το εθνικό σύστημα αρρώστιας και οι έλληνες bloggers αδιαφορούσαν
χρειάστηκε να γράψει για το θέμα αυτό μια μεγάλη εφημερίδα για να ανακαλύψουν οι bloggers την αμαλία και να αρχίσουν να της γράφουν σχόλια
αφού η άμοιρη είχε πια αποδημήσει ...
γι αυτό
αφήστε την αμαλία στην ησυχία της ... εκεί που βρίσκεται δεν χρειάζεται ούτε τα μπανεράκια σας ούτε τον δήθεν οίκτο σας, αλλά ούτε και την εκμετάλλευση της υπόθεσής της από ανθρώπους που όσο ζούσε δεν έδιναν δεκάρα για όσα τρομακτικά έγραφε
Απορία ...
Από όλους αυτούς τους bloggers που σήμερα γράφουν σεντόνια για την ελευθερία στο διαδίκτυο και την ελευθερία της έκφρασης και τις προσπάθειες που κάνει η κυβέρνηση να καταπνίξει την επανάσταση των bloggers [σιγά τα ωά] ποιοι είχαν τοποθετηθεί κριτικά απέναντι στο press gr και το επίπεδο της δημοσιογραφίας που εκείνο προωθούσε ?
update 2 : θυμήθηκα και τον mac
[προσωπικά θυμάμαι μόνο εμένα … αν κανείς θυμάται και κάποιον άλλον θα ήθελα να μου τον υποδείξει για να μη νοιώθω τόσο μόνος]
update 2 : θυμήθηκα και τον mac
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 28, 2008
προς κάποιους που νοσταλγούν ήδη το press gr
επειδή τους έδινε "μια φρούδα αίσθηση πρόσβασης στην ανόθευτη πληροφορία"
να τους θυμίσω ότι πιθανόν να μη τους έλειπε και τόσο πολύ αν είχε ασχοληθεί μαζί τους
αν το είχε κάνει μπορεί αυτό να μη τους φαινόταν σαν ανόθευτη πληροφορία και να ζητούσαν τη διαγραφή οποιωνδήποτε σχολίων αφορούσαν τους ίδιους και να απαγόρευαν οποιαδήποτε αναφορά στο πολύτιμο ονοματάκι τους
φυσικό
οι ζωές των άλλων είναι πάντα πιο αναλώσιμες από τις δικές μας
να τους θυμίσω ότι πιθανόν να μη τους έλειπε και τόσο πολύ αν είχε ασχοληθεί μαζί τους
αν το είχε κάνει μπορεί αυτό να μη τους φαινόταν σαν ανόθευτη πληροφορία και να ζητούσαν τη διαγραφή οποιωνδήποτε σχολίων αφορούσαν τους ίδιους και να απαγόρευαν οποιαδήποτε αναφορά στο πολύτιμο ονοματάκι τους
φυσικό
οι ζωές των άλλων είναι πάντα πιο αναλώσιμες από τις δικές μας
αγαπητέ j95 ...
...
γιατί χρειάζομαι κωδικό για να διαβάσω το blog σου?
is that a new trend?
am I missing something?
...
γιατί χρειάζομαι κωδικό για να διαβάσω το blog σου?
is that a new trend?
am I missing something?
...
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 27, 2008
σκηνές από τα εγκαίνια ...
wow what a night
ίσως ήταν το θέμα της έκθεσης αλλά ήταν μια βραδιά ιδιαίτερα ερωτική
τρομερά πράγματα συνέβησαν στο χθεσινό πάρτυ που είχε μεγάλη επιτυχία
η έκθεση ήταν γεμάτη με πολύ ωραία έργα, πολύ ωραίους καλλιτέχνες και πολύ ωραίο κοινό
και φυσικά ήταν γεμάτη από την πληθωρική και ανεπανάληπτη παρουσία της Τέσης Σπιλιώτη που ήταν και η ψυχή της βραδιάς
[βέβαια το πιο ερωτικό από τα έργα τέχνης ήταν οι φωτογραφίες που μας έδειχνε ο συγκλονιστικός κος Σταύρος στο κινητό του ...]
*ευχαριστώ πάρα πολύ τη διαδικτυακή μου φίλη renton για τον κόπο που έκανε να περάσει από την έκθεση, να μου πει δυο καλά λόγια για τη συμμετοχή μου και να μοιραστεί μαζί μας λίγο από τον πολύτιμο χρόνο της
* ευχαριστώ επίσης όλους τους φίλους bloggers για τα καλά τους λόγια και για τα ποστ με τα οποία με στηρίζουν σε αυτή την προσπάθειά μου για την οποία δεν σας κρύβω πως έχω πολύ μεγάλο τρακ
όταν ο εκδότης της εφημερίδας
στην οποία εργάζεται ο δημοσιογράφος "Γεροντάκος" έσκιζε τα ρούχα του για την ασυδοσία των bloggers, ο διάσημος blogger - δημοσιογράφος [που προχθές αρνήθηκε 666 προσκλήσεις για εμφάνιση στην τηλεόραση και 222 αιτήσεις για συνέντευξη από άλλους δημοσιογράφους που έχουν γράψει ανοησίες για το blog του ] έβγαζε τον ... σκασμό !!!
εδώ και μερικές ημέρες είναι όχι μόνο λαλίστατος αλλά δίνει και συμβουλές σε μεγάλες εφημερίδες να κρατήσουν τον τίτλο "λούμπεν"
το γεγονός ότι η εφημερίδα που εργάζεται είναι ένα από τα έντυπα που προωθούσε χωρίς ταμπού και ενδοιασμό την "δημοσιογραφία" των πολιτών του press gr και άρα θα της ταίριαζε πιο πολύ ο χαρακτηρισμός "λούμπεν" του διαφεύγει
άλλη μια απόδειξη ότι οι συμβουλές είναι κάτι που δίνουμε τόσο εύκολα, ενώ το έχουμε τόσο ανάγκη οι ίδιοι ...
...
εδώ και μερικές ημέρες είναι όχι μόνο λαλίστατος αλλά δίνει και συμβουλές σε μεγάλες εφημερίδες να κρατήσουν τον τίτλο "λούμπεν"
το γεγονός ότι η εφημερίδα που εργάζεται είναι ένα από τα έντυπα που προωθούσε χωρίς ταμπού και ενδοιασμό την "δημοσιογραφία" των πολιτών του press gr και άρα θα της ταίριαζε πιο πολύ ο χαρακτηρισμός "λούμπεν" του διαφεύγει
άλλη μια απόδειξη ότι οι συμβουλές είναι κάτι που δίνουμε τόσο εύκολα, ενώ το έχουμε τόσο ανάγκη οι ίδιοι ...
...
οι έλληνες bloggers νομίζουν
...
ότι ελευθερία της έκφρασης είναι το δικαίωμα να κάνεις μορφασμούς στον καθρέφτη σου
...
χαχαχαχαχαχαχα ....
η μεγαλύτερη βλακεία που άκουσα τελευταία :
"Η κυβέρνηση φοβάται το Διαδίκτυο".
πάμε ξανά :
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα ...
"Η κυβέρνηση φοβάται το Διαδίκτυο".
πάμε ξανά :
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα ...
bitter afterthoughts ...
θα έπρεπε ειλικρινά να δείτε το σαρδώνιο χαμόγελο που εγκαθίσταται στα χείλη μου με τα διάφορα που διαβάζω στην ελληνική μπλογκόσφαιρα περί της ελευθερίας του λόγου και για το πως το προτεινόμενο νομοσχέδιο από την κυβέρνηση απειλεί την ελεύθερη έκφραση των bloggers
χαμογελώ ειρωνικά γιατί τα πράγματα αυτά τα γράφουν άνθρωποι που
α) δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει ελευθερία του λόγου
και
β) είναι στην πραγματικότητα κάτι διαδικτυακές θείτσες οι οποίες στην πρώτη ευκαιρία θα σε βομβαρδίσουν με το ζοφερό κλισέ "άλλο ελευθερία, άλλο ασυδοσία"
[ανάλογα με τις προσωπικές τους συμπάθειες της στιγμής]
με λίγα λόγια διασκεδάζω τρομερά να βλέπω ανθρώπους να υπερασπίζονται πράγματα που δεν κατανοούν, απλά και μόνο γιατί κάποια παλαιο-αριστερά αντανακλαστικά τους κάνουν να αντιδρούν σαν "κόκκινοι" μπαμπουίνοι, έτοιμοι να διατυπώσουν μανιφέστ0 και να οργανώσουν συγκεντρώσεις για να διακηρύξουν [σιωπηλά υποθέτω] την απόφασή τους να παλαίψουν για κάτι το οποίο δεν αξίζουν
go figure ...
χαμογελώ ειρωνικά γιατί τα πράγματα αυτά τα γράφουν άνθρωποι που
α) δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει ελευθερία του λόγου
και
β) είναι στην πραγματικότητα κάτι διαδικτυακές θείτσες οι οποίες στην πρώτη ευκαιρία θα σε βομβαρδίσουν με το ζοφερό κλισέ "άλλο ελευθερία, άλλο ασυδοσία"
[ανάλογα με τις προσωπικές τους συμπάθειες της στιγμής]
με λίγα λόγια διασκεδάζω τρομερά να βλέπω ανθρώπους να υπερασπίζονται πράγματα που δεν κατανοούν, απλά και μόνο γιατί κάποια παλαιο-αριστερά αντανακλαστικά τους κάνουν να αντιδρούν σαν "κόκκινοι" μπαμπουίνοι, έτοιμοι να διατυπώσουν μανιφέστ0 και να οργανώσουν συγκεντρώσεις για να διακηρύξουν [σιωπηλά υποθέτω] την απόφασή τους να παλαίψουν για κάτι το οποίο δεν αξίζουν
go figure ...
αφιερωμένο στον φίλτατο vangelaka
Ο υπέρμαχος της μοναρχίας γάλλος πολιτικός και συγγραφέας Joseph de Maistre που διατεινόταν πως «τα δυο πιο κακόμορφα γεννήματα του ανθρώπινου πνεύματος είναι η Εγκυκλοπαίδεια του Ντιντερό και το Γαλλικό Σύνταγμα», προμάντευε πως «Οι δημοκρατικές κυβερνήσεις δεν είναι παρά περαστικά μετέωρα, που η λάμψη τους αποκλείει τη διάρκειά τους».
Οι σύγχρονες φιλελεύθερες ολιγαρχίες στις οποίες ζούμε και τις οποίες αποκαλούμε δημοκρατίες δυτικού τύπου αποδεικνύουν περίτρανα πως ο ντε Μαίστρ ήταν σωστός στις προβλέψεις του.
Ο μεγάλος αντιδιαφωτιστής προμαντεύοντας την μπλογκόσφαιρα έγραφε : πως οι bloggers είναι από τη φύση τους "κακά, αυτοκαταστροφικά ζώα, γεμάτα αλληλοσυγκρουόμενα ένστικτα, πλάσματα που δεν ξέρουν τι θέλουν, που θέλουν αυτό που δεν θέλουν, ενώ δεν θέλουν αυτό που θέλουν..."
past
Οι σύγχρονες φιλελεύθερες ολιγαρχίες στις οποίες ζούμε και τις οποίες αποκαλούμε δημοκρατίες δυτικού τύπου αποδεικνύουν περίτρανα πως ο ντε Μαίστρ ήταν σωστός στις προβλέψεις του.
Ο μεγάλος αντιδιαφωτιστής προμαντεύοντας την μπλογκόσφαιρα έγραφε : πως οι bloggers είναι από τη φύση τους "κακά, αυτοκαταστροφικά ζώα, γεμάτα αλληλοσυγκρουόμενα ένστικτα, πλάσματα που δεν ξέρουν τι θέλουν, που θέλουν αυτό που δεν θέλουν, ενώ δεν θέλουν αυτό που θέλουν..."
past
Τρίτη, Φεβρουαρίου 26, 2008
ο δικός μου δεκάλογος (i dont give a shit about yours)
για να θυμηθούμε λίγο τα παλιά
"Οταν πρωτομπήκα στην μπλογκόσφαιρα και κατάλαβα λιγάκι τι παίζεται έβαλα κάποιους κανόνες στο blog μου
Σκέφτηκα ότι σε ένα ανοιχτό σύστημα όπως αυτό οι μόνοι κανόνες που θα μπορούσαν με επιτυχία να επιβληθούν ήταν αυτοί που έβαζε ο καθένας για τον εαυτό του στο δικό του blog
Με λίγα λόγια έκανα τη δική μου αυτορύθμιση, έστω κι αν κάποιοι δυσκολεύονται να το πιστέψουν
Οι κανόνες που έβαλα ήταν οι εξής :
1. Θα αφήσω όλα τα σχόλια ανοιχτά για όλους
2. Δεν θα επιβάλλω καμία λογοκρισία σε κανένα από τα σχόλια εκτός αυτών που ξεπερνάνε τα δικά μου όρια που πιστέψτε με είναι πολύ ελαστικά. Και τα όριά μου ήταν ότι θα έσβηνα τα σχόλια που προσέβαλαν άλλους ή ήταν τρομερά ανήθικα και εξέθεταν πόσωπα και καταστάσεις
3. Δεν θα κάνω ανώνυμα σχόλια. Η διαδικτυακή μου περσόνα, δηλαδή ο μανιφέστος, μου ήταν αρκετά συμπαθής για να μη του αποδώσω τα συγκλονιστικά μου σχόλια.
4. Δεν θα διστάσω να τοποθετηθώ επί παντός επιστητού
5. Δεν θα διστάσω να εκφράσω την διαφωνία μου με κάποιον ακόμα κι αν αυτός ο κάποιος είναι φίλος μου, γνωστός ή απλά συμπαθής
6. Δεν θα προσπαθήσω ποτέ να κρύψω την οποιαδήποτε κριτική που γίνεται από τον οποιοδήποτε προς το μπλογκ μου, τα γραπτά μου, τις απόψεις μου ή τις θέσεις μου
7. Στο μέτρο των δυνατοτήτων μου θα προσπαθήσω να απαντήσω σε ο,τιδήποτε με αφορά με τον οποιοδήποτε τρόπο θεωρώ εγώ καλύτερο
8. Δεν θα γράψω ποτέ ψέματα και συκοφαντίες
9. Δεν θα διασπείρω ποτέ ψευδείς ειδήσεις εκτός κι αν το έκανα τόσο φανερά με χιούμορ που όλοι θα καταλάβαιναν πως έκανα πλάκα.
10. Δεν θα διστάσω να υπερασπιστώ - στα μέτρα πάντα των δυνατοτήτων που μου παρέχει αυτό το μπλογκ – οποιονδήποτε βλέπω να αδικείται ή να συκοφαντείται
Αυτός ήταν ο δικός μου δεκάλογος και με αυτόν προσπάθησα να πορευτώ μέχρι σήμερα
...
"Οταν πρωτομπήκα στην μπλογκόσφαιρα και κατάλαβα λιγάκι τι παίζεται έβαλα κάποιους κανόνες στο blog μου
Σκέφτηκα ότι σε ένα ανοιχτό σύστημα όπως αυτό οι μόνοι κανόνες που θα μπορούσαν με επιτυχία να επιβληθούν ήταν αυτοί που έβαζε ο καθένας για τον εαυτό του στο δικό του blog
Με λίγα λόγια έκανα τη δική μου αυτορύθμιση, έστω κι αν κάποιοι δυσκολεύονται να το πιστέψουν
Οι κανόνες που έβαλα ήταν οι εξής :
1. Θα αφήσω όλα τα σχόλια ανοιχτά για όλους
2. Δεν θα επιβάλλω καμία λογοκρισία σε κανένα από τα σχόλια εκτός αυτών που ξεπερνάνε τα δικά μου όρια που πιστέψτε με είναι πολύ ελαστικά. Και τα όριά μου ήταν ότι θα έσβηνα τα σχόλια που προσέβαλαν άλλους ή ήταν τρομερά ανήθικα και εξέθεταν πόσωπα και καταστάσεις
3. Δεν θα κάνω ανώνυμα σχόλια. Η διαδικτυακή μου περσόνα, δηλαδή ο μανιφέστος, μου ήταν αρκετά συμπαθής για να μη του αποδώσω τα συγκλονιστικά μου σχόλια.
4. Δεν θα διστάσω να τοποθετηθώ επί παντός επιστητού
5. Δεν θα διστάσω να εκφράσω την διαφωνία μου με κάποιον ακόμα κι αν αυτός ο κάποιος είναι φίλος μου, γνωστός ή απλά συμπαθής
6. Δεν θα προσπαθήσω ποτέ να κρύψω την οποιαδήποτε κριτική που γίνεται από τον οποιοδήποτε προς το μπλογκ μου, τα γραπτά μου, τις απόψεις μου ή τις θέσεις μου
7. Στο μέτρο των δυνατοτήτων μου θα προσπαθήσω να απαντήσω σε ο,τιδήποτε με αφορά με τον οποιοδήποτε τρόπο θεωρώ εγώ καλύτερο
8. Δεν θα γράψω ποτέ ψέματα και συκοφαντίες
9. Δεν θα διασπείρω ποτέ ψευδείς ειδήσεις εκτός κι αν το έκανα τόσο φανερά με χιούμορ που όλοι θα καταλάβαιναν πως έκανα πλάκα.
10. Δεν θα διστάσω να υπερασπιστώ - στα μέτρα πάντα των δυνατοτήτων που μου παρέχει αυτό το μπλογκ – οποιονδήποτε βλέπω να αδικείται ή να συκοφαντείται
Αυτός ήταν ο δικός μου δεκάλογος και με αυτόν προσπάθησα να πορευτώ μέχρι σήμερα
...
σκόρπιες σκέψεις
* όσοι κόβονται για ρυθμίσεις είναι συνήθως οι πιο ασύδοτοι
* μπορεί να θεωρώ ότι το press gr είναι σκουπίδι [και το έχω γράψει πολλές φορές], αλλά επειδή είμαι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης θεωρώ ότι έχουν δικαίωμα να είναι όσο σκουπίδια θέλουν ... στο κάτω κάτω όλοι εμείς οι υπόλοιποι έχουμε τη δυνατότητα και την επιλογή να μη τους διαβάζουμε
* αν είναι αλήθεια οι κατηγορίες για εκβιασμό και προέρχεται από το press gr τότε δεν είναι σκουπίδια είναι εκβιαστές
* η υπόθεση δεν αφορά τους bloggers ... αφορά κάποιους κάκιστους δημοσιογράφους που εκμεταλλεύθηκαν τα blogs για να εξασκήσουν το χειρότερο είδος δημοσιογραφίας
* η αποκάλυψη της Διαμαντοπούλου ότι ξύπναγε το πρωί και διάβαζε το press gr για να δει τι γράφει είναι ενδεικτική του επιπέδου της πολιτικής γενικότερα και της Διαμαντοπούλου ειδικότερα
...
* μπορεί να θεωρώ ότι το press gr είναι σκουπίδι [και το έχω γράψει πολλές φορές], αλλά επειδή είμαι υπέρ της ελευθερίας της έκφρασης θεωρώ ότι έχουν δικαίωμα να είναι όσο σκουπίδια θέλουν ... στο κάτω κάτω όλοι εμείς οι υπόλοιποι έχουμε τη δυνατότητα και την επιλογή να μη τους διαβάζουμε
* αν είναι αλήθεια οι κατηγορίες για εκβιασμό και προέρχεται από το press gr τότε δεν είναι σκουπίδια είναι εκβιαστές
* η υπόθεση δεν αφορά τους bloggers ... αφορά κάποιους κάκιστους δημοσιογράφους που εκμεταλλεύθηκαν τα blogs για να εξασκήσουν το χειρότερο είδος δημοσιογραφίας
* η αποκάλυψη της Διαμαντοπούλου ότι ξύπναγε το πρωί και διάβαζε το press gr για να δει τι γράφει είναι ενδεικτική του επιπέδου της πολιτικής γενικότερα και της Διαμαντοπούλου ειδικότερα
...
εντάξει, τα διαβάσαμε κι αυτά ...
ήταν αναμενόμενο
θεσσαλονικείς καρντάσηδες που δεν δίσταζαν να γράψουν θεόκουλες συκοφαντίες για άλλους blogger (τύπου "ρώτησα για σένα και μου είπανε φριχτά πράγματα") να μιλάνε σήμερα για την ανάγκη αυτορύθμισης
και γεροντάκοι υπάλληλοι σε εκδότες που λυσσάνε χρόνια τώρα για τη ρύθμιση και την αυτορύθμιση να ανακαλύπτουν ξαφνικά τους κινδύνους ... της ρύθμισης
αστα διάλα πια ...
θεσσαλονικείς καρντάσηδες που δεν δίσταζαν να γράψουν θεόκουλες συκοφαντίες για άλλους blogger (τύπου "ρώτησα για σένα και μου είπανε φριχτά πράγματα") να μιλάνε σήμερα για την ανάγκη αυτορύθμισης
και γεροντάκοι υπάλληλοι σε εκδότες που λυσσάνε χρόνια τώρα για τη ρύθμιση και την αυτορύθμιση να ανακαλύπτουν ξαφνικά τους κινδύνους ... της ρύθμισης
αστα διάλα πια ...
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 25, 2008
amy for the day ...
The strange power of junkie retro soul.
- Winehouse’s delivery, though—take a little time to suss that one out. It isn’t really straight minstrelsy, because her inflections and phonemes don’t add up to any known style. Listen to the mid-tempo shuffle “You Know I’m No Good” and hear how she elongates and deforms the word “worst.” Is she channelling a little-known blues singer? Is she hammered? This mush-mouthed approach is Winehouse’s real innovation—a mangling of language that will pull you in, especially when you want to hear the words. One effective summing up of her style can be seen in a YouTube video of her performing the album’s title track, labelled “Amy Winehouse performing drunk or high. Your guess!” It may be neither—it is Winehouse’s signature, and if she can detach it from the past and keep writing songs like “Rehab” there will be nothing surprising about having her around for a long time. Other than having her around.
Amy’s
Circus
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)