υπάρχουν λες ... κι ύστερα δεν υπάρχουν ...

υπάρχει ένα είδος ψηφιακού παπάρα που ενδημεί στης blogόσφαιρας την ολόμαυρη ράχη, όπου ως γνωστόν περπατάει η Λόξα μονάχη ...

αυτός ο τύπος λοιπόν αφού βασανίζει τους bloggers που κατά τύχη πέρασαν από το ψηφιακό του οικοπεδάκι με απίστευτου κάλους ποστ, τα οποία μόνο απίστευτος κάλος στον εγκέφαλο μπορεί να υπαγορέψει, ενίοτε θυμώνει κιόλας ... όπως λέει κι ο 11χρονος ανηψιός μου και ο μεσήλικας ανεκδιήγητος "τα παίρνει στο κρανίο" ...

όταν θυμώνει πέφτει σε παραλήρημα ανάλογο με εκείνο της Πυθίας όταν ήταν κάτω από την επήρρεια των φύλλων δάφνης ... και τότε γίνεται το "έλα να διαβάσεις και να κάνεις καινούριο συκώτι" ...

σ αυτή την κατάσταση παραλογισμού άλλοτε μεταμορφώνεται σε Ελένη Χαλκούση της blogόσφαιρας και μιλάει για κανόνες και καλούς τρόπους και άλλοτε σε μεγάλο blogοκριτικό ...

η καλύτερή του είναι όταν θεωρεί την blogόσφαιρα προσωπική του γειτονίτσα και γράφει απίστευτες μπούρδες που απλά αποδεικνύουν πως μπορείς να βγάλεις τον blogger από τη γειτονίτσα, αλλά δεν μπορείς να βγάλεις τη γειτονίτσα από τον blogger ...

αυτός ο τύπος ψηφιακής κότας λοιπόν θεωρεί δικαίωμά του να βρίζει, να αποκλείει, να ζητάει ακόμα και τη φυσική εξόντωση ή τη διαγραφή όσων εκφράζουν διαφορετική άποψη ή όσων ασκούν κριτική στις μαλακίες που γράφει ή όσων έχουν το κουσούρι να σχολιάζουν διάφορα ποστ ...

αυτός μπορεί να γράφει ολόκληρες διατριβές περιγράφοντας και φωτογραφίζοντας άλλους blogger με τα μελανώτερα χρώματα κι όταν κάποιος του πει "τι μαλακίες είναι αυτές που γράφεις μωρή κότα" τον αποκαλεί troll και διάφορες άλλες παλιμπαιδιστικές εκφράσεις ...

φυσικά ο ίδιος μπορεί να φοράει την κουκούλα του καταδότη και να γράφει ανεξέλεγκτα για τον οποιονδήποτε παίζοντάς το ο Αρτέμης Μάτσας του Διαδικτύου ...

το πιο λυπηρό είναι όταν άλλοι bloggers τον παίρνουν στο ψιλό και του γράφουν "ωραία τα λες όταν θυμώνεις" ... τότε αυτός φουσκώνει από περηφάνια και νομίζει ότι κατέκτησε το Μανχάταν ...

τον λυπάμαι ... πραγματικά ... οποιονδήποτε γράφει σαν αυτόν και επιμένει να γράφει τον λυπάμαι ... μου θυμίζει την ρήση της Χάνα Αρεντ για την banality of pomposity ...

το περίεργο ρε σεις είναι πως υπάρχουν bloggers με φαινομενικά σώας τα φρένας που μασάνε με την ακατάσχετη μπουρδολογία αυτού του οχετού κλισαδούρας, μπαρούφας, ημιμάθειας και υφέρποντος φασισμού ...

ναυτία ... ίσως να μ έπιασε γιατί η χθεσινή συναυλία που παρακολούθησα δεν έχει ακόμα "κάτσει" μέσα μου ...ίσως επειδή δεν έχω ακόμα βρει αυτό το κάτι που θα υπερακοντίσει τον πρακτικό λόγο μου ... ίσως ... ίσως ...

yukaplant97

digital watercolour

άκου να δεις φίλε ....

...μέχρι πρότινος γνωρίζαμε πως σύμφωνα με τον αρχιεπίσκοπο η ομοφυλοφυλία είναι ένα κουσούρι ... τώρα διαβάζουμε πως κουσούρι είναι το να σχολιάζει κανείς τα ποστ των άλλων ... τελικά αρχιεπίσκοπος και Πάπα(ρα)ς έχουν ύποπτα κοντινές απόψεις ...

french kissing ...

...δεν γνωρίζω ποιο θα είναι το μέλλον της Ευρώπης μετά το γαλλικό non, πάντως κάτι μου λέει πως το μέλλον των Ευρωπαίων, ανεξάρτητα από δημοφηφίσματα, διαγράφεται δυσοίωνο και ζοφερό ...

καλό Σαββατοκύριακο ...

...σύντροφοι, συντρόφισσες, συντρόφια, συντροφούλες και συντρόφιμοι ...

...έχετε γειά βρυσούλες, κάμποι, βουνά, ραχούλες ...

...παίρνω τα αγωνιστικά μου Teva και πάω να φάω ένα επαναστατικό σούσι ...

...να είστε κακά παιδιά, να τα κάνετε όλα λίγο χειρότερα κι ας είναι ελαφριά η μπόμπα που θα πιείτε εκεί έξω ...

...και μη ξεχνάτε ...

...σεβασμός στους νεκρούς ...

χθες βράδυ ...

...μιλούσα με τον φίλο μου τον Γιώργο για πρώτη φορά στο τηλέφωνο μετά από 3,5 σχεδόν χρόνια ... με τον Γιώργο είμαστε φίλοι από παλιά ...είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που θυμάμαι με κάθε λεπτομέρεια την πρώτη φορά που τους είδα ... ήμουν σ ένα λεωφορείο κι απέναντί μου καθόταν ένα παιδί με χαρακτηριστικά ενοχλημένο βλέμμα ...διάβαζε ένα τεύχος της Οδού Πανός και φορούσε μια μπλούζα μαύρη και κόκκινη ...δεν ανταλλάξαμε κουβέντα αλλά λίγο αργότερα τον συνάντησα ξανά, μιλήσαμε, αρχίσαμε να κάνουμε παρέα και γίναμε φίλοι ... περάσαμε πολλά μαζί σε όλα αυτά τα χρόνια ...πλάκες, δράματα, ξενύχτια, στενοχώριες, θάψαμε φίλους και γονιούς, κλάψαμε για έρωτες και από λύσσα, πληγώσαμε ο ένας τον άλλο και αγαπήσαμε ο ένας τον άλλο σαν φίλοι, καλοί, κολλητοί, διασκεδάσαμε, χαμουρέψαμε, κάναμε χοντρές μαλακίες,τσακωθήκαμε, φιλιώσαμε ...κάποια στιγμή απομακρυνθήκαμε ο ένας από τον άλλο ... είχε έρθει ο καιρός να μείνουμε ο καθένας μόνος του για λίγο ...χθες βράδυ στο τηλέφωνο ήταν σαν να τα είχαμε πει και προχθές και κάθε μέρα όλα αυτά τα χρόνια ... σαν να συνεχίζαμε μια κουβέντα από το μεσημέρι ...κι ας είχαν περάσει 3,5 χρόνια ...

απορία ...

...πέιτε με μικρόψυχο αλλά παρακολουθόντας τις λεπτομέρειες της ταφής του Καπετάν Γιώτη αναρωτιόμουν

... το σημείο στον Αι Λιά όπου ετάφη ήταν ιδιοκτησία του; ...είχε κάποιο κτηματάκι εκεί που δεν το είχε παραδώσει στο κόμμα;

... μπορεί ο καθένας που αποφασίζει να μην ταφεί με θρησκευτική κηδεία να ταφεί όπου θέλει; ...και μάλιστα να περιφράξει τον τάφο του με τσιμεντόλιθους; ...

αν μπορεί να το κάνει ο καθένας τότε πάω πάσσο ...

αν μπορούν να το κάνουν μόνο οι πολιτικοί ηγέτες τότε θυμώνω και άρα πάω για shopping ...

ΕΜΠΡΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ

no comment ...από σεβασμό στους νεκρούς της φωτογραφίας ...

now i c

οκ τώρα κατάλαβα ... κάτι δεν πάει καθόλου καλά με μένα ... ούτε στην Eurovision πανηγύρισα, ούτε στη νίκη του Ολυμπιακού, ούτε μεγάλο σεβασμό αισθάνομαι για τον Ρόναλντ Ρέιγκαν (για να είμαι ειλικρινής κανείς στην οικογένειά μου δεν αισθάνεται μεγάλο σεβασμό για τον εκλιπόντα αμερικανό πρόεδρο)...

έχω φτάσει στο σημείο που πραγματικά πιστεύω πως έτσι κι αλλοιώς η Γη θα γίνει μπλαβιά, ή μπλαβιά από αποπληξία ή μπλαβιά από κατατονικό σοκ ...

ο κόσμος γύρω μου πανηγυρίζει, καλαμπουρίζει, αποτείνει ύστατους, αν και ετεροχρονισμένους, χαιρετισμούς, κάνει πλάκα, περνάει καλά, σηκώνει ψηλά ...το κεφάλι ...και προχωράει ...

κι εγώ κάθομαι εδώ στην άκρη της ζωής και ενώ χύνω δάκρυα πικρά (ούτε οι οδηγίες πως να κάνω τα δάκρυά μου εύγευστα του FHM έπιασαν) σιγοψυθιρίζω ένα τραγούδι της Αποστολίας Ζώη ...

πάμε όλοι μαζί ...

μη μου μιλάς
μη μ ακουμπάς
μη μου λες πως θες
μη το λες

evolution ...

or devolution???

χάλια

ακολούθησα τη συνταγή του νέου και καταπληκτικού περιοδικού FHM για να κάνω το σπέρμα μου πιο εύγευστο αλλά δε μου πέτυχε ... όταν το δοκίμασα δεν ήταν εύγευστο ... ήταν σαν συνταγή της Βέφας ...

via email ...

η φίλη Maria Cyber με πληροφορεί ότι Η Proud Promotions & το καινούργιο gay περιοδικό της πόλης After Shave παρουσιάζουν την Δευτέρα 27 & Τρίτη 28 Ιουνίου 2005
στον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ για πρώτη φορά στην Ελλάδα και για μόνο δυο προβολές
την ταινία του BruceLaBruce "The Raspberry Reich"

Ακολουθεί : QUEERCORE party και τις δυο μέρες στο φουαγιε του ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΥ

Η προβολη θα γίνει παρουσία του Καναδού σκηνοθέτη BruceLaBruce και του Γερμανού παραγωγού του Jurgen Bruning.

Οπως μου εξηγεί "το Raspberry Reich είναι μια ταινία για το μοδάτο ριζοσπαστισμό και κυρίως το φαινόμενο της γερμανικής σύγχρονης αριστεράς να υιοθετεί τα σύμβολα και τις θέσεις των ακροαριστερών κινημάτων της δεκαετίας του '70 και, κυρίως, της Φράξιας Κόκκινος Στρατός των Μπάαντερ-Μάινχοφ".

fashion victim ...

επειδή είμαι μεγάλο θύμα της μόδας έκανα μια μικρή έρευνα αγοράς και σας προτείνω αυτό το μπλουζάκι που βρήκα σε ένα κατάστημα που ειδικεύεται σε second hand t-shirts... αν το ένστικτό μου δεν με απατά πρόκειται σύντομα να είναι πολύ της μόδας ...

POSTED BY ΜΕΡΣΥ ΛΙΒΑΝΟΥ

εθνική υπερηφάνια ...

...τώρα το έθνος εκτός από υπερήφανο μπορεί να κοιμάται και ήσυχο ... το ύψος των ακάλυπτων επιταγών τον περασμένο μήνα ανήλθε σε 126,4 εκατ. ευρώ σημειώνοντας αύξηση μόνο κατά 110,55% σε σύγκριση με τον ίδιο μήνα πέρυσι ... όπως καταλαβαίνετε η ελληνική αγορά γνωρίζει μια από τις καλύτερες περιόδους των τελευταίων δεκαετιών ...

Αλίκη μ' είπες μια βραδυά ...

...χωρίς καμμιά αιτία.
Μα του Αλίκη η καρδιά
δεν σου κρατάει κακία.

National Bank of Greece ...

Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμε ...

...οι οικονομίες ενός νεοέλληνα ...

this is not a joke ...

οι συνεργάτες αυτού του blog - newmanifesto, troll και Μέρσυ Λιβανού - ζητούν την πλήρη αποποινικοποίηση όλων των ναρκωτικών - σκληρών, μαλακών και μεσαίων βαρών - καθώς επίσης και την πλήρη απελευθέρωση της χρήσης, της κατοχής, της πώλησης και της αγοράς ....

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 2

Οπως ήδη διαπιστώσατε εκτός από τη Μέρσυ Λιβανού, από εδώ και στο εξής θα δημοσιεύσει σε αυτό το blog και εκπρόσωπος της άγρια διωγμένης φυλής των troll, καθώς αυτό το blog είναι αποφασισμένο να δώσει φωνή σε όλους όσους διώκονται και απειλούνται με εξαφάνιση και εξόντωση ...

η τρομοκρατία της μπουρδολογίας δεν θα περάσει

το ημερολόγιο ενός trοllού ...

αγαπημένο μου ημερολόγιο

πάλι χθες βράδυ δεν μπόρεσα να κοιμηθώ ... βασικά με βασάνιζε η υπαρξιακή αγωνία για τις ρίζες του ονόματός μου καθώς επίσης και το αναπάντητο ερώτημα τι τελικά είμαι ...

είχα που είχα τις μαύρες μου κάπου διάβασα πως πιθανόν το όνομά μου να είναι λέξη ηχητικής προέλευσης και ακόμα χειρότερα πιθανόν να έχει και ελληνική ρίζα, μάλλον από την τρόλλα και το τρολλάρισμα που κάνει όταν τρολλαίνει ή τρολλαίνεται...

αν έχουν δίκιο είμαι συνήθως "αρσενικό" και πολύ σπάνια θηλυκό και αυτό με οδηγεί στο να σπάω τα νεύρα της blogoσφαιρας ...

όπως ίσως γνωρίζετε δεν είμαι καινούριο φαινόμενο ... είμαι τόσο παλιό όσο η επικοινωνία ... εδώ θα πρέπει να σας πω ότι τα πρώτα troll εμφανίστηκαν στα σήματα που έστελναν οι Ινδιάνοι με καπνό, στα ταμ - ταμ των μαύρων της Αφρικής καθώς επίσης και στο τυπογραφείο του Γουτεμβέργιου ...

όπως καταλαβαίνεις αγαπημένο μου ημερολόγιο αυτό δεν είναι ζωή ...θα με τρολλάνουν πια εντελώς και θα ησυχάσω ...

εγώ θα ησυχάσω όμως οι διώκτες μου δεν θα ησυχάσουν

εγώ θα είμαι εδώ να τους θυμίζω αυτό το κάτι που υπερακοντίζει την σκοπιμότητα του πρακτικού λόγου ...