Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 23, 2010
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 22, 2010
Σάββατο, Σεπτεμβρίου 18, 2010
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 17, 2010
υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν να πουν κάτι καλό γι αυτή τη ρημαδοχώρα
...
After further reading some of the comments left here by readers, whose opinions have obviously been influenced by Mr. Lewis's article and this Q&A, I have to say something else. Perhaps if England paid Greece for the priceless Elgin Marbles it stole from the Parthenon in the 19th century and now refuses to give back to the country, that would go a long way towards improving the national finances? Or perhaps if Germany would pay Greece reparation for the billions upon billions of dollars' worth of destruction it caused Greece (not to mention the tens of thousands upon tens of thousands of lives it took) during the Second World War, it would go a long way towards repairing the national finances? Perhaps if the Allied powers reimbursed Greece for the regained territory it forced the country to divest itself of after WWI in order to accommodate and shore up the new Turkish "republic" (the successor state to an enemy power in that war), and for the subsequent loss of life that occurred in the Turkish genocide against Greek, Armenian and other Christian populations in Asia Minor, that would go a long way towards stabilizing the national treasury and reassuring bondholders? Alas, who remembers these things or is willing to think about the historical context of the country's present day circumstances? No, it's just much easier to conclude that the Greeks are a bunch of lazy, venial, self-serving free-loaders who deserve what they get, isn't it? And by the way, I am not Greek - I'm an American who has some inkling of what is going on because I have spent time getting to know the Greek people, their culture and their history more than just superficially.
...
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 16, 2010
Τι ξημερώνει αύριο;

Μεταβάσεις 3,
Κάρβουνο και παστέλ σε χαρτί, Σεπτέμβριος 2010
Καθώς ελάχιστοι γύρω μας δείχνουν να έχουν έστω και την παραμικρή ιδέα του τι ακριβώς έχει συμβεί και τι μας περιμένει στη γωνία είμαστε καταδικασμένοι να πορευόμαστε στο άγνωστο με βάρκα την απελπισία.
Το πνεύμα και οι καρδιές των ανθρώπων είναι έτοιμα να σπάσουν σε χιλιάδες μικρά γυάλινα κομμάτια ή μπορεί να έχουν κιόλας σπάσει κι αυτά που βλέπουμε γύρω να είναι στιγμιαίες αναλαμπές του επερχόμενου χάους.
Η λογική έχει αποχωρήσει από την καθημερινή ζωή και έχει αποτραβηχτεί σε δυσθεώρητα ύψη αφήνοντας πίσω της την ανεξέλεγκτη υστερία του απόλυτου παράλογου να κυριαρχεί σε μια αιώνια νύχτα, σπαρμένη υποσχέσεις που δεν κρατήθηκαν, όρκους που πατήθηκαν και όνειρα που δεν θα γίνουν ποτέ πραγματικότητα.
Παγιδευμένοι στην περιδίνηση του πανικού βλέπουμε τις τελευταίες σταγόνες ανθρωπιάς που μας έχουν απομείνει να χάνονται, να εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους σφιγμένα σαγόνια και αγριεμένα βλέμματα.
...
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 13, 2010
πως το είπες αυτό Μαρία Αντουανέτα μου;
"Δεν θα επιδοτούμε θερμαινόμενες πισίνες"
...
... ως γνωστό στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο θερμαινόμενες πισίνες και ο κ. Παπακωνσταντίνου έχει βαρεθεί να τις επιδοτεί
δηλαδή για να μην επιδοτούνται δέκα θερμαινόμενες πισίνες πρέπει να παγώσουν εκατομύρια δυαράκια
δεν μου κάνει εντύπωση
στον κόσμο που κυκλοφορεί ο κ Παπακωνσταντίνου υπάρχουν μόνο βόρεια προάστια και πισίνες
δεν υπάρχουν πτωχοί ή μικρομεσαίοι σε ημιυπόγεια και γκαρσονιέρες
δεν υπάρχουν οικογένειες που δυσκολεύονται να πληρώσουν τα κοινόχρηστα
δεν υπάρχει κρίση, ανέχεια, φτώχια
μόνο πισίνες και γιωτ που για να πάνε ένα Σαββατοκύριακο στη Μύκονο καταναλώνουν όσο πετρέλαιο καταναλώνει ένα χειμώνα μια πολυκατοικία στα Σεπόλια
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 10, 2010
αντικρύζοντας την άβυσσο

Το καλοκαίρι έχει τελειώσει, οι μέρες έχουν μικρύνει και ενώ προσεύχομαι για ένα πρωτοβρόχι νοιώθω ταυτόχρονα παγωμένος, σαν ένα κουτό ζώο που έχει ακινητοποιηθεί στη μέση του δρόμου υπνωτισμένο από τα φώτα της επερχόμενης θύελλας.
Ο κόσμος γύρω μου γίνεται κάθε μέρα και πιο σκοτεινός. Την ίδια στιγμή παρακολουθώ με την άκρη του ματιού μου, στην οθόνη του ζοφερού κουτιού, διάφορους οιωνοσκόπους που το παίζουν οικονομολόγοι, νεκρομάντηδες που δηλώνουν πολιτικοί, καφετζούδες που υποκρίνονται τους πνευματικούς ανθρώπους, φακίρηδες, βεζίρηδες και άλλους επισκέπτες από το διάστημα που ανακοινώνουν μέτρα, κάνουν προβλέψεις, εικασίες, διαβάζουν τους δείκτες και τα φύλλα τσαγιού, κάνουν εξαγγελίες, υπογράφουν μνημόνια, προβαίνουν σε δηλώσεις και ανακοινώσεις. Πρόκειται για ανθρώπους για τους οποίους είμαι βέβαιος ότι δεν θα κατάφερναν ποτέ να δέσουν τα κορδόνια των παπουτσιών τους και να μασάνε τσίχλα ταυτόχρονα.
Παρακολουθώ με ειρωνικό χαμόγελο τις ανθρωποθυσίες στις οποίες επιδίδεται αυτός ο υπανθρωποχετός σε ένα τρομερό τοτέμ που το λένε «ανάπτυξη» και το οποίο έχει πεθάνει προ πολλού, γεγονός που όλοι υποκρίνονται ότι αγνοούν.
Οι πάντες κάνουν ότι δεν έχουν καταλάβει πως το πάρτι έχει τελειώσει και ότι δεν μπορείς πια να δανειστείς για να αγοράσεις μαλακίες που δεν χρειάζεσαι. Ότι στα κόμματα έχουν μπει τελείες, ότι το τραίνο της αυτοκαταστροφής πάνω στο οποίο συλλογικά ταξιδεύουμε και μέχρι πρότινος αποκαλούσαμε «πρόοδο» έχει ξεμείνει από κάρβουνο.
Ότι τα συστήματα έχουν χάσει την οποιαδήποτε νομιμότητα και δεν λειτουργούν πλέον παρά μόνο από κεκτημένη ταχύτητα, σαν σκουπίδια που στροβιλίζονται γύρω από τη μαύρη τρύπα στο κέντρο τους.
Ότι οι εξουσίες έχουν χάσει τις μάσκες, αλλά και τους καθρέφτες με αποτέλεσμα να μη το έχουν πάρει ακόμα ακριβώς χαμπάρι. Γι αυτό και δεν διστάζουν να κυκλοφορούν εκεί έξω με τα άσχημα πρόσωπά τους, που σε παλιότερες εποχές θα είχαν την κοινή λογική να αποκρύπτουν.
Ότι το πιο τραγικό δεν είναι που αντικρύσαμε την άβυσσο, αλλά ότι μας άρεσε αυτό που είδαμε εκεί μέσα.
...
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 07, 2010
more Michael Lewis
Q&A: Michael Lewis Talks About the Banks That Brought Down Greece

Photograph by Jonas Fredwall Karlsson.
In the October issue of Vanity Fair, Michael Lewis investigates the cause of the Greek financial crisis, one that translates to nearly a quarter-million dollars for each working Greek citizen. In V.F.’s April 2009 issue, Lewis examined the financial disaster in Iceland, winning Loeb and Overseas Press Club awards for his report. Lewis differentiates the two crises in this month’s article, writing, “In Greece the banks didn’t sink the country. The country sank the banks.” Aside from rampant tax fraud, nefarious number crunching by the Greek government, and more than one riot, Lewis found an affable group of monks living on a peninsula in northeastern Greece. The Vatopaidi order has been the recipient of much of the Greek outrage and the center of a parliamentary inquiry into its real-estate empire, which some speculate to be worth more than $1 billion. Lewis spoke with VF Daily about how Greece is the Pittsburgh Pirates of Europe, why Germany has the right to be self-righteous (for once), and why he is betting against the U.S. Treasury.
UPDATE : SOME COMMENTS
...
...
...
...
...
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 06, 2010
read
[...]
That’s how it feels in the financial markets too. The question everyone wants an answer to is: Will Greece default? There’s a school of thought that says they have no choice: the very measures the government imposes to cut costs and raise revenues will cause what is left of the productive economy to flee the country. The taxes are lower in Bulgaria, the workers more pliable in Romania. But there’s a second, more interesting question: Even if it is technically possible for these people to repay their debts, live within their means, and return to good standing inside the European Union, do they have the inner resources to do it? Or have they so lost their ability to feel connected to anything outside their small worlds that they would rather just shed themselves of the obligations? On the face of it, defaulting on their debts and walking away would seem a mad act: all Greek banks would instantly go bankrupt, the country would have no ability to pay for the many necessities it imports (oil, for instance), and the country would be punished for many years in the form of much higher interest rates, if and when it was allowed to borrow again. But the place does not behave as a collective; it lacks the monks’ instincts. It behaves as a collection of atomized particles, each of which has grown accustomed to pursuing its own interest at the expense of the common good. There’s no question that the government is resolved to at least try to re-create Greek civic life. The only question is: Can such a thing, once lost, ever be re-created?
Read More http://www.vanityfair.com/business/features/2010/10/greeks-bearing-bonds-201010?printable=true#ixzz0yka1kfub
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 01, 2010
ας αφήσουμε το γεγονός ...

ότι τις "επίμαχες" δηλώσεις ο Τσόκλης τις έκανε το 2000 και ειλικρινά δεν θυμάμαι να είχε γίνει τότε κανένας αναβρασμός
ας ξεπεράσουμε την ειρωνία του να γίνεται σάλος για κάτι που κάποιος είπε πριν από 10 χρόνια
επί της ουσίας : η εμφάνιση ορισμένων γυναικών είναι ένα είδος βιασμού ...
I think so
...
btw δεν μου αρέσουν καθόλου αυτά που κάνει σαν ζωγράφος τα οποία θεωρώ πιο αποτρόπαια από τις δηλώσεις του













