"ένα από τα πιο επιτυχημένα κλισέ των ΜΜΕ

είναι η εικόνα που μεταδίδουν συνεχώς του "μουσουλμάνου φονταμενταλιστή" σε αποστολή αυτοκτονίας

η εικόνα αυτή δείχνει έναν άνθρωπο που πραγματικά πιστεύει πως μετά τον θάνατό του θα ξυπνήσει στα ουράνια με εβδομήντα παρθένες στη διάθεσή του

κανείς δεν σκέφτεται πως ο άνθρωπος αυτός ίσως να είναι στην πραγματικότητα τρομερά αβέβαιος όσον αφορά την πίστη του και πως καταφεύγει στην τρομοκρατία της αυτοκτονίας προκειμένου να επιλύσει αυτό το αδιέξοδο διακηρύσσοντας ανοιχτά :

"δεν γνωρίζω αν πιστεύω πραγματικά, αλλά αυτοκτονώντας για τον Σκοπό θα αποδείξω στην πράξη ότι πιστεύω ..."

γράφει λίγο - πολύ (η μετάφραση πολύ βιαστική) ο Slavoj Zizek

9/11

"Η απόλυτη συμπόνια μου για τα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου δεν θα με εμποδίσει να το πω : δεν πιστεύω στην πολιτική αθωότητα κανενός σε αυτό το έγκλημα".

Ζακ Ντερριντά, 21 Σεπτεμβρίου 2001

επετειακά

Η «σύγκρουση των πολιτισμών» δεν είναι παρά μία ακόμα καραμέλα που έχει αρχίσει και λιώνει

Σιγά – σιγά γίνεται φανερό ότι αυτό που αποκαλούμε «σύγκρουση των πολιτισμών» δεν πρόκειται για μια σύγκρουση ανάμεσα στη δημοκρατία της Δύσης και τον ισλαμικό φασισμό

Πρόκειται στην ουσία για μια σύγκρουση ανάμεσα σε δύο φονταμενταλισμούς

Ανάμεσα στον φονταμενταλισμό της πλουτοκρατίας και τον φονταμενταλισμό της θεοκρατίας

Οι δυτικοί που βομβαρδίζουν μια χώρα προκειμένου να επιβάλλουν στη χώρα αυτή τον δικό τους πολιτισμό είναι πολύ πιο φονταμενταλιστές από τους άλλους και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Ομως κι αυτός ο συλλογισμός, πως έχουμε δηλαδή να κάνουμε με τη σύγκρουση δύο φονταμενταλισμών είναι παραπλανητικός

Στην ουσία δεν πρόκειται για δύο φονταμενταλισμούς που συγκρούονται, αλλά για δυο ανηλεή συστήματα που συνεργάζονται στενά, που έχουν κοινούς σκοπούς και επιδιώξεις και στόχους

Και μέχρι στιγμής τα καταφέρνουν περίφημα

Πριν πέντε χρόνια έλεγαν πολλοί πως το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν η έναρξη του 3ου Παγκοσμίου Πολέμου, η έναρξη μιας νέας εποχής

Αλλά οι επιθέσεις αυτές δεν ήταν παρά μια πολύ επιτυχημένη προσπάθεια να μας αποκοιμίσουν

Μας έδειξαν έναν κατασκευασμένο εχθρό – τον τρομερό Οσάμα και τη φοβερή Αλ Κάϊντα – και κατάφεραν να μας πείσουν για τις φρικιαστικές προθέσεις του και να μας νανουρίσουν με την δοξασία πως ο εχθρός είναι ... το Ισλάμ

Ομως επικεντρώνοντας το βλέμμα στην τρομοκρατία χάσαμε την ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε τον πραγματικό εχθρό

Στο εσωτερικό και των δύο «πολιτισμών» ο κοινός εχθρός του συστήματος είναι η ελευθερία των πολιτών και ο περιορισμός των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων

Κι εμείς αντιμετωπίζοντας το ψευδο-δίλημα «ελευθερία ή ασφάλεια» παραχωρήσαμε πολύ εύκολα δικαιώματα κι ελευθερίες τις οποίες αν επιχειρούσαν να μας στερήσουν σε άλλες ιστορικές στιγμές και συνθήκες ίσως και να είχαμε προβάλλει μεγαλύτερη αντίσταση

Μια τελευταία σκέψη :

Ο Οσάμα υπάρχει? Ζει? Υφίσταται ως Οσάμα ή είναι απλά μια τρομερή μαριονέτα η οποία σε κατάλληλες στιγμές επιστρατεύεται και μουρμουρίζοντας κάτι ακαταλαβίστικες αερολογικές γενικότητες σπέρνει τον τρόμο και τον φόβο σε ολόκληρο τον Πλανήτη?
(Λέμε τώρα ...)

(Επίσης η σημειολογική ανάλυση του τελευταίου βίντεο της Αλ Κάϊντα με κάνει να υποψιάζομαι πως σύντομα θα μας πουν πως η Αλ Κάϊντα έχει σχέσεις με μυστικές οργανώσεις ταοϊστών μοναχών σαολίν που έχουν τις βάσεις τους στην ... Κίνα. Ελπίζω μόνο να ζητήσουν από τον Ζαν Γιμού να κάνει τη σκηνοθεσία μπας και δούμε και λιγο ωραίο θέαμα).

είμαστε όλοι αμερικανάκια

Εβλεπα χθες στην τηλεόραση το «νέο» βίντεο που αποκάλυψε το Αλ Τζαζίρα (εντελώς τυχαία λίγες ημέρες πριν από την επέτειο για τα πέντε χρόνια από την 11η Σεπτεμβρίου) και το οποίο υποτίθεται πως δείχνει τον Οσάμα να συναντιέται με υπαρχηγούς του για να σχεδιάσουν τις τελικές λεπτομέρειες για την επίθεση στην Αμερική.

Εδειχνε επίσης κάτι τύπους που έκαναν πολεμικές τέχνες γεγονός που μου προξένησε μια περίεργη αίσθηση ότι έβλεπα μια δεύτερη ταινία με τίτλο Οι Νίντζα της Αλ Κάιντα.

Στη συνέχεια είδα τον Μπους να λέει πως ο ίδιος ουδέποτε ισχυρίστηκε πως το Ιράκ είχε σχέση με την τρομοκρατία και πως αυτό τον ισχυρισμό τον είχε κάνει ο Οσάμα.

Τότε άρχισα να σκέφτομαι πως είμαστε όλοι αμερικανάκια.

Oπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Καλτσόβρακος το παραμυθάκι που ξεκίνησε να διαβάζει ο Μπους στους Αμερικανούς και σε ολόκληρο τον κόσμο το πρωινό της 11 Σεπτεμβρίου του 2001 δεν έχει τελειωμό.

Αφού, πριν καλά – καλά κατακάτσει το σύννεφο σκόνης στα ερείπια των Δίδυμων Πύργων, αποφασίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες πως υπεύθυνος για τις επιθέσεις ήταν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και η οργάνωσή του Αλ Κάιντα (άσχετα αν μέχρι σήμερα ούτε ο Οσάμα, ούτε κάποιο στέλεχος της Αλ Κάιντα έχει αναλάβει ανοιχτά την ευθύνη για τις επιθέσεις) ο Μπους και οι σύμμαχοί του αποφάσισαν να βομβαρδίσουν το Αφγανιστάν προκειμένου να συλλάβουν «ζωντανό ή νεκρό» τον αρχιτέκτονα των επιθέσεων Οσάμα και να τιμωρήσουν το καθεστώς των Ταλιμπάν επειδή έκρυβαν τον μεγάλο τρομοκράτη.

(Εδώ να θυμίσουμε ότι στις μέρες αμέσως μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν όλες οι πτήσεις πάνω από τις ΗΠΑ είχαν απαγορευτεί, τα μοναδικά αεροσκάφη στα οποία δόθηκε άδεια πτήσης ήταν εκείνα που μετέφεραν Σαουδάραβες από τις ΗΠΑ στη Σαουδική Αραβία, ανάμεσα στους οποίους και πολλούς από τους συγγενείς του Οσάμα.
Να θυμίσουμε ακόμα ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τρομοκρατών της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν Σαουδάραβες.)

Σιγά – σιγά, καθώς οι βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν συνεχίζονταν, άρχισε να γίνεται εμφανές ότι ο Οσάμα δεν επρόκειτο να συλληφθεί. Ετσι το παραμυθάκι άλλαξε τροπή και ο πόλεμος του Αφγανιστάν έγινε μια μάχη στον «πόλεμο των πολιτισμών» , όπου οι φιλελεύθεροι και δημοκρατικοί δυτικοί προσπαθούσαν να απελευθερώσουν τους καταπιεσμένους αφγανούς από τη δικτατορία των Ταλιμπάν οι οποίοι άκουσον – άκουσον δεν επέτρεπαν στις κακομοίρες Αφγανές να βάφονται και να κυκλοφορούν ημίγυμνες όπως οι φιλελεύθερες και δημοκρατικές γυναίκες της Δύσης.

Εδώ να θυμίσουμε ότι το δύστυχο Αφγανιστάν μέχρι τη δεκαετία του 70 αποτελούσε μια από τις ανεκτικότερες μουσουλμανικές κοινωνίες με μακρά κοσμική παράδοση και η Καμπούλ φημιζόταν για την σφύζουσα πολιτισμική και πολιτική ζωή της.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου με τους Σοβιετικούς (που αποτέλεσε έναν από τους κυρίαρχους λόγους για την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος), οι Ταλιμπαν, ενισχυμένοι με κεφάλαια και όπλα από τη δύση, άρχισαν να επικρατούν στα πολιτικά και στρατιωτικά πράγματα της χώρας και δικαίως πανηγύριζαν σαν νικητές των Σοβιετικών όταν τέλειωσε ο πόλεμος. Με λίγα λόγια η άνοδος των Ταλιμπάν, αυτή η φαινομενική «παλινδρόμηση» στον ακραίο φονταμενταλισμό, μακράν από το να εκφράζει κάποια βαθιά «παραδοσιοκρατική» τάση, ήταν αποτέλεσμα του εγκλωβισμού της χώρας στο στρόβιλο της διεθνούς πολιτικής και προέκυψε ως άμεση συνέπεια της υποστήριξης ξένων δυνάμεων (ΗΠΑ, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας).

Συνεχίζεται ...

συγγνώμη ρε παιδιά

έχει ανέβει ο κωστάκης στη Θεσσαλονίκη και οι μόνοι που κατέβηκαν στους δρόμους είναι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ?

σοβαρά προβλήματα έχετε βρε καρντάσηδες στη συμπρωτεύουσα ...

tenderness is a weakness

πάντα μου προκαλούσαν εντύπωση όσοι επιδίδονταν σε διαδικτυακές παρενδυσίες

μιλάω για ανθρώπους που αλλάζουν τις διαδικτυακές ταυτότητες σαν πουκάμισσα

που εμφανίζονται και αποκτάνε υπόσταση άλλοτε εχθρικά και επιθετικά απέναντί σου και άλλοτε αδιάφορα και άλλοτε φιλικά και συμπαθητικά

με τους επιθετικούς και τους αδιάφορους δεν έχω πρόβλημα

(βασικά με κανέναν δεν έχω πρόβλημα αλλά έτσι λέμε τώρα)

αλλά με προβληματίζουν όσοι πλησιάζουν με "φιλικές" προθέσεις, που "κλείνουν το μάτι" με συμπάθεια, που σου δημιουργούν την ψευδαίσθηση πως πίσω από αυτή τη ροή των πληροφοριών μπορεί και να κρύβεται κάποιος τον οποίο θα ήθελες ή θα άξιζε τον κόπο να συναντήσεις και να γνωρίσεις

κι ύστερα μια μέρα εξαφανίζονται και μαθαίνεις πως δεν υπήρξαν ποτέ σαν αυτό που φαντάστηκες

ήταν με λίγα λόγια ακόμα ένα ψέμμα που πίστεψες επειδή δάγκωσες το δόλωμα της συμπάθειας

να φανταστείς ότι σου λείπουν κιόλας κάποιες στιγμές

εντάξει, ψιλοσπάζεσαι ... αλλά δε γαμιέται ...

έτσι δεν γίνεται και στην πραγματική ζωή?

από την athensvoice ...

.






Eίμαστε μια μεταγενιά με νέες εμπειρίες, διαφορετικές παραστάσεις που η νομοτελειακή μας αποστολή είναι να μειώσουμε την καθυστέρηση και σιωπηλά να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Όχι για να την αλλάξουμε, αλλά για να τη φέρουμε στα μέτρα μας...

σχεδόν ανατριχιαστικό ...

σε βλέπω στο ποτήρι μου και πίνοντας σε φτύνω

leaves 75, september 2006

χρόνια πολλά σε κάποιον που σήμερα κλείνει τα 24 χρόνια του

I have to admitt

.


ότι αυτό είναι ένα γαμάτο ποστ

ή η Jessica Lange αρχίζει και μοιάζει επικίνδυνα στη Lucy Liu?

λένε πως η κοσμητική χειρουργική αναπτύσσει τρεις αλληλεπικαλυπτόμενους μηχανισμούς ελέγχου : εγγραφή, επιτήρηση και ομολογία

το κλινικό μάτι του γιατρού λειτουργεί όπως το ιατρικό βλέμμα του Φουκό

είναι ένα πειθαρχικό βλέμμα που βρίσκεται μέσα σε μηχανισμούς εξουσίας και γνώσης και κατασκευάζει τη φιγούρα της γυναίκας ως παθολογική, υπερβολική, ανυπότακτη και δυνάμει απειλητική για την κυρίαρχη τάξη

το βλέμμα αυτό επιβάλλει πειθαρχία στο ανυπότακτο σώμα, πρώτα τεμαχίζοντάς το σε απομονωμένα μέρη και κατόπιν επανορίζοντας αυτά τα μέρη ως εγγενώς ελαττωματικά και παθολογικά

όταν μια γυναίκα εσωτερικεύει την εικόνα ενός τεμαχισμένου σώματος και αποδέχεται την "ελαττωματική" του ταυτότητα, κάθε τμήμα του σώματος μετατρέπεται σε τόπο για την "παγίωση" της σωματικής ανωμαλίας ...

οκ οκ σταματάω ...

the best dj in Washington DC

οι υπέροχες μουσικές που ακούτε τις τελευταίες ημέρες είναι επιλογή του φίλου μου του Κώστα ...


.

αυτό το blog δεν είναι παρά ένας οίκος ανοχής

χθες έπεσε τυχαία στα χέρια μου

το βιβλίο της μυθικής Μπέτυς με τίτλο "Πόσο πάει?"

η Μπέτυ είναι η γνωστή τραβεστί, καλτ φιγούρα, συγγραφεύς και εκδότης που δεν νομίζω ότι χρειάζεται περισσότερες συστάσεις

το βιβλίο πραγματεύεται τις προσωπικές ιστορίες τεσσάρων άλλων τραβεστί

μια από αυτές ήταν γνωστή με το όνομα Δυστυχία

το βιβλίο της Μπέτυς αρχίζει με τη μεγαλειώδη πρόταση :

"Η Δυστυχία ονειρευόταν να γίνει μοντέλο, αλλά η κοινωνία δεν της το επέτρεψε".

ειλικρινά πιστεύω πως είναι η πιο συγκλονιστική πρώτη πρόταση στην παγκόσμια λογοτεχνία όλων των εποχών

...

ει ψιτττ

...


πάρε τα δώρα, τις ευεργεσίες και τις βαλεριάνες και βάλτες εκεί που ξέρεις

όσο για την ανωτερότητα του χαρακτήρα σου άσε ... έχεις δώσει τόσα πολλά δείγματα που δεν ξέρουμε τι να την κάνουμε

την τελευταία φορά που έδειξες πόσο ανώτερος χαρακτήρας είσαι το διαβάσαμε στην ελευθεροτυπία (με τη βοήθεια του άλλης μεγαλόψυχης πένας)

και δεν χρειάζεται να το παίζεις μητέρα τερέζα ... ευτυχώς μερικοί από μας ξέρουμε πολύ καλά τι είσαι

και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ πόσο μεγαλόψυχες ήταν οι υστερικές σου απαιτήσεις για φυσική εξόντωση των eroosters

και παραφράζοντας μια μεγάλη κουβέντα του J95 : μπορεί στη μπλογκόσφαιρα να είσαι ότι δηλώσεις αλλά στο μυαλό μου είσαι ότι κρίνω


τέλος, το γεγονός ότι ένα έντυπο της επαρχίας ανήκει σε έναν οργανισμό του κέντρου δεν το κάνει λιγότερο επαρχιώτικο



ps : σαν μεγαλόψυχος ψυχίατρος που είσαι μπορείς αντί για βαλεριάνες να μας συνταγογραφήσεις κανα xanax γιατί τι να μας κάνουν οι βαλεριάνες με αυτά που διαβάζουμε?

cooper 007

Anderson Cooper has long traded on his biography, carving a niche for himself as the most human of news anchors. But there's one aspect of his past that the silver-haired CNN star has never made public: the months he spent training for a career with the Central Intelligence Agency."

.


είχα την εντύπωση πως ο πιτσιρίκος δεν έχει ίχνος χιούμορ

μέχρι που εμφανίστηκε στην μπλογκόσφαιρα ο afm και διαπίστωσα πως υπάρχουν και χειρότερα

.

.



νάσαι καλά ρε μανταλένα μ έκανες και γέλασα με την μουσική υπόκρουση

άψογο

τι τυχερός που είναι ο Σουγκλάκος

...




αυτός τουλάχιστον πέθανε κι έτσι δεν μπορεί να διαβάσει τις μπούρδες που γράφονται με αφορμή τον θάνατό του


.

στο αγαπημένο μου σπορ

... δεν πάμε και άσχημα ...