macedonia nervosa

Ακούγοντας όλη αυτή την κουβέντα σχετικά με τη Μακεδονία - Σκόπια αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που δεν μας αφήνει να δούμε τα αυτονόητα και να παραδεχτούμε πως κάναμε ένα φρικτό λάθος.

Ουσιαστικά βασίσαμε μια διεθνή καμπάνια σε .... λάθος αγγλικά. Χάσαμε την υπόθεση γιατί άλλα θέλαμε να πουμε και άλλα λέγαμε.

Λέγαμε για παράδειγμα - πως να ξεχάσω όλες εκείνες τις αφίσες και τα αυτοκόλητα - ότι "Macedonia is Greek" ενώ εκείνο που θέλαμε να πούμε ήταν "THE NAME Macedonia is Greek". Με λίγα λόγια δίναμε στην διεθνή κοινότητα να καταλάβει ότι είχαμε επεκτατικές διαθέσεις προς το κρατίδιο των Σκοπίων που ΔΕΝΒ είχαμε ...

Τώρα καθόμαστε και χτυπιόμαστε που χάσαμε την υπόθεση. Ε παιδιά sorry αλλά και λίγος Χαμπάκης κακό δεν κάνει ...

Κάνω λάθος;

anti ... whatever ...

Διαβάζοντας διάφορα μεταμοντέρνα σχόλια περί της γεννέσεως του φασισμού - ναζισμού κλπ και σκέφτομαι ότι όλα αυτά τα σχόλια είναι πολύ παλιομοδίτικα. Γενικά υπάρχει ένας "αντιφασισμός" στην εποχή μας που είναι πολύ εύκολος κι έχει σαν αντικείμενο έναν παμπάλαιο φασισμό που δεν υπάρχει πια και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ πια. Αυτός είναι και ο λόγος που ένα μεγάλο μέρος του σημερινού αντιφασισμού ή είναι βλάκας και αφελής ή είναι γεμάτος προφάσεις και κακόπιστος. Επειδή μάχεται ή προσποιείται πως μάχεται ένα φαινόμενο νεκρό και θαμμένο, ακριβώς "αρχαιολογικό" που δεν φοβίζει πια κανέναν. Γενικά είναι ένας αντιφασισμός πολύ άνετος και αναπαυτικός. Πιστεύω ότι ο πραγματικός σημερινός φασισμός είναι η κατανάλωση γι αυτό και οι πραγματικοί φασίστες - όπως διάφοροι guru του lifestyle - όταν γράφουν παπαριές του τύπου "τον ναζισμό τον έφτιαξαν οι νοικοκυραίοι", γίνονται απλά ... ρόμπες με Cover Story!

Sploid ...

Μια νέα online εφημερίδα η οποία, όπως δηλώνει, φιλοδοξεί να δημοσιεύει τα καλύτερα από την εναλλακτική δημοσιογραφία!

οι 10 μεγαλύτερες ανακαλύψεις της ζωής ...

Το περιοδικό New Scientist αποκαλύπτει τα 10 πιο σημαντικά βήματα της εξέλιξης!

2046

... είναι ίσως η ωραιότερη ταινία που έχω δει εδώ και καιρό ... άλλη μια απόδειξη πως το μέλλον του κινηματογράφου ή αν θέλετε το παρόν του, είναι ασιατικό ...

short story ...

"Γουόλτερ, άκουσέ με. αν όλοι σε αντιπαθούν, αν όλοι σε πολεμάνε μη νομίζεις πως το κάνουν χωρίς λόγο. Μόνος σου δημιουργείς αυτές τις καταστάσεις".

Ετσι είχε πεί η Αννα και, παρ όλο που η πιο υγιής πλευρά του του έλεγε πως δεν το είπε με κακό σκοπό, (αν δεν ήταν φίλη η Αννα, τότε ποιός ήταν;) τη μίσησε και άρχισε να λέει σε όλους πόσο πολύ αντιπαθούσε την Αννα, τι σκύλα που ήταν. Αυτή τη γυναίκα, έλεγε. μην την εμπιστεύεστε. Αυτά τα δήθεν ντόμπρα λόγια της δεν είναι παρά ένας τρόπος για να καλύψει την καταπιεσμένη εχθρότητα που κρύβει μέσα της. τρομερή ψεύτρα επίσης, δεν μπορείς να πιστέψεις κουβέντα απ όσα λέει. επικίνδυνη, Θεέ μου! Φυσικά ό,τι έλεγε έφτανε πίσω στ αυτιά της Αννας, οπότε όταν μια μέρα της τηλεφώνησε για να πάνε μαζί σε μια θεατρική πρεμιέρα, όπως είχαν κανονίσει, εκείνη του είπε: "Συγνώμη Γουόλτερ, αλλά δεν σε αντέχω άλλο. Σε καταλαβαίνω πολύ καλά κι έχω και μια δόση συμπάθειας για σένα. Είναι έμφυτη αυτή η μοχθηρία και δεν μπορεί κανείς να σε κατηγορήσει γι αυτό, αλλά δεν θέλω να σε ξαναδώ γιατί η ίδια δεν είμαι και πολύ καλά ώστε να μπορώ να σε αντέξω". Μα γιατί; Και τι είχε κάνει; Εντάξει σίγουρα την είχε κουτσομπολέψει, αλλά δεν τα ενοούσε όλα όσα έλεγε, και στο κάτω κάτω, όπως είχε πει στον Τζίμι Μπέργκμαν (αυτός κι αν ήταν διπρόσωπος), ποιος ο λόγος να έχεις φίλους αν δεν μπορείς να μιλήσεις γι αυτούς αντικειμενικά; "

Μια ενδιαφέρουσα μετάφραση ενός καταπληκτικού διηγήματος του Truman Capote!

shit happens ...

... εδώ και λίγες μέρες είναι αδύνατον να ανεβάσω art στο blog μου... με λίγα λόγοα bloggerbot sucks ...

about life and death ...

... read this amazing essay called "Life and Death" by Chris Clarke.

a lovely day ...

... είναι μια μέρα που ανακαλύπτεις πως μπορείς ακόμα ... να αγαπάς ... να πονάς ... να χαμογελάς ... να συγχωρείς ... ν ανασηκώνεις τους ώμους και να προχωράς ... να συνεχίζεις ... να συμπαθείς ... να συμπάσχεις ... να κατανοείς ... να ξεχνάς ... να καπνίζεις με απόλαυση ένα τσιγάρο ... να χαϊδεύεις ένα αγαπημένο σώμα ... να νοιώθεις στο πρόσωπό σου το καυτό φιλί του ήλιου... να βλέπεις τα πρώτα λουλούδια στο μπαλκόνι ...

well have a lovely day ...

...και αυτό!

The development of free papers represents the largest single media industry response yet to the readership collapse. What’s less clear is what these “newspaper-lite” products mean for journalism.

Ακούγεται ενδιαφέρον ...

Through Internet portal sites, handheld devices, blogs and instant messaging, we are accessing and processing information in ways that challenge the historic function of the news business and raise fundamental questions about the future of the news field.

Best of Photojournalism 2005 : Web Winners

Have a look Dozens of fantastic examples of great online multimedia work in the winners gallery.

Δύο Μαθηματικοί

... ένας υπερυπολογιστής και οι ωραιότερες ταπισερί στον κόσμο!

almost ...

....τρομακτικό!

oh shit ...

Προχθές μιλούσα με τον φίλο μου τον Κώστα ο οποίος παρακολουθεί που και που το blog μου και η κουβέντα αυτή με έκανε να καταλάβω ότι οι στείρες συζητήσεις δεν οδηγούν πουθενά και ότι μόνο η τέχνη θα μας σώσει ... μόνο που κάτι έχει πάθει το hello και δεν μπορώ να ανεβάσω τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες ... shit ...

arianna dearest

Author and pundit Arianna Huffington is planning to launch "an online publishing venture"—a culture and political magazine whose defining feature would be a group blog including contributions from "the culture and media elite." According to Business 2.0, the list of possible contributors includes "Sen. Jon Corzine, Larry David, Barry Diller, Tom Freston, David Geffen, Vernon Jordan, Gwyneth Paltrow, and Harry Evans and his wife, Tina Brown."

a lovely blog ...

... really!

history lessons ...

Την Τετάρτη 9 Μαρτίου έγραφα : θα μπορούσαμε ίσως να δημιουργήσουμε ένα συλλογικό blog? Θα μπορούσαμε έχοντας κοινό usrname και password κάποιοι από εμας (όσοι θέλουν και έχουν διάθεση) να συμμετέχουν με δικά τους blogs? Είναι εφικτό? Πως σας ακούγεται?

Κάποιος απαντούσε : μπορεί να γίνει ένα τέτοιο blog και να δημοσιεύσουμε username και password. Λες να το δοκιμάσουμε;

Τώρα αυτός ο κάποιος γράφει μικρόψυχες παπαριές στο blog του. Ευτυχώς η ιστορία έχει καταγραφεί. Και αυτός ο κάποιος θα έπρεπε να ντρέπεται γιατί χρησιμοποιεί σαν απόδειξη μια ερώτηση που έκανα στις 15 Μαρτίου του τύπου "να μπω κι εγώ στην παρέα;".

Τα συμπεράσματα δικά σας ....

have a nice week ...

Today is the last day that I'm using words
They've gone out, lost their meaning
Don't function anymore


Let's, let's, let's get unconscious honey
Let's get unconscious honey


Today is the last day that I'm using words
They've gone out, lost their meaning
Don't function anymore


Traveling, leaving logic and reason
Traveling, to the arms of unconsciousness
Traveling, leaving logic and reason
Traveling, to the arms of unconsciousness


Let's get unconscious honey
Let's get unconscious
Let's get unconscious honey
Let's get unconscious


Words are useless, especically sentences
They don't stand for anything
How could they explain how I feel


Traveling, traveling
I'm traveling
Traveling, traveling,
Leaving logic and reason
Traveling, traveling
I'm gonna relax
Traveling, traveling,
In the arms of unconsciousness


And inside we're all still wet
Longing and yearning
How can I explain how I feel?


Traveling, traveling
Traveling, traveling
in the arms of unconsciousness


And all that you've ever learned
Try to forget
I'll never explain again

its always sad ...

... δεν με πειράζει όταν άλλα "παιδάκια" με απειλούν ότι δεν θα με "παίζουν" πια. Με ενοχλεί λίγο όταν αυτό γίνεται με δικά μου "παιχνίδια". Αλλά και πάλι δεν πειράζει ... καλή καρδιά και καλά κρασά σε κάνα καλό ... "ταβερνάκι".