από τα σημερινά Νέα

[Δρόµοι]

Του Ρούσσου Βρανά

rvranas@otenet.gr

Τα µαθήµατα...

... από την Ιστορία µας έχουν διδάξει πως πολλές φορές ένα φάρµακο µπορεί να αποδειχθεί χειρότερο από την αρρώστια. Το φάρµακο που χορηγήθηκε κάποτε στις χρεωµένες χώρες της Λατινικής Αµερικής χορηγείται σήµερα και στις χώρες της Βαλτικής και των Βαλκανίων µε παρόµοιες ολέθριες παρενέργειες.

Καµιά κυβέρνηση...

... δεν πρέπει να υπογράφει συµφωνίες οι οποίες το µοναδικό που µπορούν να εγγυηθούν πραγµατικά είναι µια µακροχρόνια ύφεση (µε την αόριστη ελπίδα πως όταν ανακάµψει η παγκόσµια οικονοµία θα ανακάµψει και η οικονοµία της χώρας της). Αυτό το γνωρίζουν καλά οι οικονοµολόγοι, ακόµη κι εκείνοι που διαπραγµατεύονται τέτοιες συµφωνίες για λογαριασµό του Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου. Η διαδικασία της εσωτερικής υποτίµησης που καλούνται να εφαρµόσουν οι υπερχρεωµένες χώρες, οι οποίες δεσµεύονται µε τέτοιες συµφωνίες - που σπρώχνουν επίτηδες την ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη προκειµένου να συµπιέσουν τα ηµεροµίσθια και τις τιµές - όχι µόνο δεν είναι δίκαιη, αλλά δεν είναι και βιώσιµη, ιδιαίτερα για χώρες που έχουν υψηλό πρωτογενές έλλειµµα. Είναι όµως άραγε αυτός ο µοναδικός δρόµος που µπορούν να ακολουθήσουν;

Τη στρατηγική...

... της εσωτερικής υποτίµησης επιχείρησε και η Αργεντινή από τα µέσα της δεκαετίας του 1980 µέχρι το 2001. Και η ύφεση που ακολούθησε βύθισε τη µισή χώρα στη φτώχεια. Τότε η Αργεντινή αποσύνδεσε το εθνικό της νόµισµα από το δολάριο και δήλωσε αδυναµία αποπληρωµής του χρέους της προς τους ξένους πιστωτές της. «Η οικονοµία της συρρικνώθηκε άλλο ένα τρίµηνο», γράφει στους «Τάιµς της Νέας Υόρκης» ο οικονοµολόγος Μαρκ Ουάισµπροτ, διευθυντής του Κέντρου Οικονοµικής και Πολιτικής Ερευνας. «Κατόπιν όµως ακολούθησε ισχυρή ανάκαµψη και η οικονοµία της Αργεντινής αναπτύχθηκε συνολικά 63% τα επόµενα έξι χρόνια. Αντίθετα, η στρατηγική της εσωτερικής υποτίµησης υπόσχεται όχι µόνο µια παρατεταµένη ύφεση αλλά και µια πάρα πολύ αργή ανάκαµψη, κι αυτό µε την προϋπόθεση πως δεν θα αποτύχει εντελώς. Οι προβλέψεις του Διεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου για τη Λετονία και την Εσθονία το δείχνουν ξεκάθαρα. Αυτές οι χώρες θα χρειαστούν 8-9 χρόνια ώσπου να επιστρέψουν πάλι στα επίπεδα που βρίσκονταν προτού βυθιστούν στην ύφεση».

Τι πρέπει...

... να κάνει µια χώρα όταν πρέπει να επιλέξει ένα πρότυπο; Μια µατιά στις χώρες που συγκρότησαν την Ενωση Χωρών της Νότιας Αµερικής (UΝΑSUR) θα ήταν ίσως χρήσιµη. Πολλές από αυτές τις χώρες έκλεισαν τις πόρτες τους στο Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο και ξαναπήραν στα χέρια τους τις οικονοµίες τους. Οι φυσικοί τους πόροι δεν τρέφουν πια την πλεονεξία των αρπακτικών της παγκόσµιας οικονοµίας αλλά υπηρετούν τις ανάγκες των λαών τους και την ανάπτυξη των χωρών τους. Ποια είναι προτιµότερη στρατηγική για µια χώρα που θέλει να είναι ανεξάρτητη; Αυτή ή η άνευ όρων παράδοση του λαού της στις βδέλλες του παγκόσµιου χρηµατοπιστωτικού συστήµατος για µόνιµη αφαίµαξη;

κωστάκη, αυτό το λουλουδάκι για σένα ;)

...

για τους ποδοσφαιρόφιλους

Photograph by Annie Leibovitz.

το σκοτάδι ταξιδεύει γρηγορότερα από το φως

...

μπορώ πλέον να στείλω τον Αινστάιν για ύπνο και να βάλω υποψηφιότητα για Νόμπελ μεταφυσικής?


...

Το ιρλανδέζικο θαύμα

Eurozone Crisis: The Very Bad Luck Of The Irish

With the European Central Bank announcing that it has bought more than $20 billion of mostly high-risk euro zone government debt in one week, its new strategy is crystal clear: We will take the risk from bank balance sheets and give it to the central bank, and we expect Portugal-Ireland-Italy-Greece-Spain to cut fiscal spending sharply and pull themselves out of this mess through austerity.

But the bank’s head, Jean-Claude Trichet, faces a potential major issue: the task assigned to the profligate nations could be impossible. Some of these nations may be stuck in a downward debt spiral that makes greater economic decline ever more likely.

Prime Minister George Papandreou said this week that Greece needs to see strong investment in order for the austerity program to work. While the government cuts fiscal spending, he said, it needs new private business to employ the dismissed workers so that they are productive, can pay taxes and do not need unemployment benefits.

The problems are strikingly reminiscent of Latin America in the 1980s. Those nations borrowed too heavily in the 1970s (also, by the way, from big international banks) and then — in the face of tougher macroeconomic conditions in the United States — lost access to capital markets. For 10 years they were stuck with debt overhangs, just like the weak euro zone countries, which made it virtually impossible to grow.

Debt overhangs hurt growth for many reasons: business is nervous that taxes will go up in the near future, the cost of credit is high throughout society, and social turmoil looms because continued austere policies are needed to reduce the debt. Some Latin America countries lingered in limbo for a decade or more.

Mr. Trichet and Mr. Papandreou can look more closely at home to see what might soon be going wrong. Ireland was one of the first nations to introduce tough fiscal austerity in this cycle — in spring 2009 the government slashed public-sector spending and raised taxes. Despite the cuts, the European Commission forecasts that Ireland will have one of the highest budget deficits in the world at 11.7 percent of gross domestic product in 2010. The problem is clear: when you cut spending you also lose tax revenues from people who earned incomes from that money. Further, the newly unemployed seek benefits, so Ireland’s spending cuts in one category are partly offset by more spending in another. Without growth, the budget deficit still looms large.

Ireland’s problems are, sadly, far deeper than the need for simple fiscal austerity. The Celtic tiger’s impressive reported growth over the past decades was in part based on its aggressive attempts to help major corporations in the United States reduce their tax bills. The Irish government set corporate taxes at just 12.5 percent of profits, thus attracting all sorts of businesses — from computer services such as Google and Yahoo, to drug companies such as Forest Labs — that set up corporate bases and washed profits through Ireland to keep them out of the hands of the Internal Revenue Service.

The remarkable success of this tax haven means that roughly 20 percent of Irish gross domestic product is actually “profit transfers” that raise little tax for Ireland and are owned by foreign companies. Since most of these profits are subject to the tax code, they are accounted for in Ireland where they are lightly taxed; they should not be counted as part of Ireland’s potential tax base. A more robust cross-country comparison would be to examine Ireland’s financial condition ignoring these transfers. This is easy to do: a nation’s gross national product excludes the profits of foreign residents. For most nations, gross national product and G.D.P. are near-identical, but in Ireland they are not.

When we adjust Ireland’s figures accordingly, the situation is dire. The budget deficit was about 17.9 percent of G.N.P. in 2009, and based on European Commission projections (and assuming the G.N.P.-G.D.P. gap remains the same) it will be roughly 14.6 percent in 2010 and 15.1 percent in 2011, while the debt-to-G.N.P. ratio at the end of this year is expected — by our calculation — to be 97 percent, and 109 percent at the end of 2011. These numbers make Ireland look similarly troubled to Greece, with a much higher budget deficit but lower levels of public debt.

Ireland’s politicians, rather than facing up to their problems, are making things ever worse. Simply put, the Irish miracle was a mirage driven by clever use of tax-haven rules and a huge credit boom that permitted real estate prices and construction to grow quickly before now declining ever more rapidly. The biggest banks grew to have assets twice the size of official G.D.P. when they essentially failed in 2008. The government has now made a fateful choice: rather than make creditors pay some part of the losses, it is taking the bank debt onto the national balance sheet, effectively ballooning its already large sovereign debt. Irish taxpayers are set to be left with the risk of very large payments to make on someone else’s real estate deals gone bad.

There is no simple escape, but if the government hopes to avoid a sovereign default, the one overriding priority should be to stop bailing out the banks. Instead, the government should wind down existing banks in a “bad bank,” while moving their deposit base and profitable businesses into new, well-capitalized banks that can function without a taxpayer burden. This will be messy, but it is far better than a sovereign default.

Second, the Irish must take the tough fiscal steps that will be required under any circumstances. The International Monetary Fund and the European Union have made clear that funding is available to Ireland — so the government should use this to bridge the tough journey of fiscal cuts ahead.

Finally, the Irish need to consider seriously whether being in the euro zone is worth the cost. The adjustment to this awful situation would be far easier outside the euro zone — even though leaving the zone might have adverse repercussions for other nations. Once again, a comprehensive program with European Union/I.M.F. support might make this the least worse option.

Given the depths of Ireland’s problems, it is no wonder the markets are looking with skepticism at the announced bailout package for the entire euro zone provided by the E.U. and the I.M.F. Policy makers are still not dealing with the core problems of each nation in the euro zone. With the debt hangovers remaining, who will want to invest in Europe’s periphery, and so how can Greece, let alone Ireland, grow? One thing we can be sure of: Europe’s political leaders are doomed to be spending much more time at emergency meetings in Brussels over the coming months and years.

Πράσινη ανάπτυξη και πράσινα άλογα

Αν αυτό που ζούμε δεν είναι η μεγαλύτερη κλεψιά που έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες τότε δεν ξέρω τι είναι.

Πρόκειται απλά για μια μεταφορά των χρημάτων από τα αποθεματικά της μεσαίας τάξης στα θησαυροφυλάκια των τραπεζών για να καλυφθούν τα στοιχήματα που έβαζαν μεταξύ τους οι τραπεζίτες, τα αμοιβαία κεφάλια και οι λοιποί κερδοσκόποι και τα οποία έχουν τινάξει την παγκόσμια οικονομία στον αέρα.

Σε λίγο θα ακολουθήσουν οι καταθέσεις.

Εν τω μεταξύ μας λένε ότι πρέπει να δίνουμε σήμερα 400 ευρώ τον μήνα για να πάρουμε σε σαράντα χρόνια 360 ευρώ τον μήνα.

Λαμπρά ...

bad news anyone?

Major Investment Bank: "Greece Is Going Down, Germany Drafting Law For Orderly Insolvencies"

Zero Hedge has long claimed that Greece will be forced to default, with the only question being how this will be structured by Europe in a way to not allow the evil speculators to make buck on this process. Today, Greece shot itslef in the foot a little after announcing its latest debt number, which makes any expectations of climbing out of its Keynesian hole even more laughable.

As Market News reports, "Greece's general government debt rose to E310.3 billion in 1Q from E298.5 billion at the end of last year, according to data released Wednesday by the General Logistics Office of the Finance Ministry." That austerity sure is doing miracles already. But it doesn't matter: it appears that Germany has already made its mind to let Greece drown.

As Neil Hume at Alphaville reports, "Big IB to clients: "they have it all planned: they are going to sink the ship (greece). Merkel is now drafting law for orderly insolvencies, but they don't want anyone to make money out of it, hence the ban."" If this is true, it 's curtains for Europe. Shorting the Euro at this point is like shorting Lehman: you may see savage short covering squeezes but the end result is well known.

μια μέρα στο Ναύπλιο

Μάιος 2010

...

βαριέμαι να μεταφράζω

Today, we look at Greece and see the same tell-tale signs: the IMF imposing strict austerity measures as a condition for the banks to lend more money to them (as if a country collapsing under the burden of debt can overcome that by getting into even more debt!!), the mainstream media speaking vociferously on the need for "Greece to do things correctly and responsibly" (as if the US FED, the Bank of England, Goldman Sachs and the US Treasury, Greenspan, Bernanke, Paulson, Brown, Geithner, Blankfein, Greenberg were examples of responsible accountability), local caretaker governments doing all they can on behalf of banking interests (George Papandreou is a regular at the Bilderberg and Trilateral Commission meetings, as was Fernando de la Rúa, a founding member of the local chapter of the Council on Foreign Relations in Argentina called CARI), major banks such as Goldman Sachs trying to collect their pound of flesh in the midst of all the turmoil and hardship; all of this against a backdrop of desperate citizens taking to the streets to express what is obvious to all: that international bankers and local caretaker government form a complex association of thieves and robbers.

The inevitable then occurs: the Government sends the police out to the streets to protect the bankers, themselves and New World Order power elite interests... Then violence flares up, people get hurt and die.... The poor (police) battle against the poor (population), whilst the rich look on from a safe distance with a chuckle...

Make no mistake: this is a Global Model. Make no mistake: there is NO democracy, not even in Athens, its birthplace.... So, who's next? Spain?, Italy? Portugal? Will the European Monetary System just blow up to pieces? A 750 Billion Euro Bail-out will send the recently born (still in diapers) Euro into a tailspin... Will the European Monetary Mechanism fall apart? Will Germany be the first to revert to the gold old Deutsch-Mark?

Will the collapsing Euro and the technically hyper-inflated US Dollar (Shhh! Don't say that aloud!!) pave the way for a new, essentially private Global Currency to be managed on a planetary scale by the private money cartel of the Goldman Sach's, HSBC's, CitCorp's, Deutsche Bank's of this world? Stay tuned... There is much, much more to come...

Greek Banking Crack-Up Exposed

Tolisgate

Greek tourism minister quits because her husband is a tax cheat

Here's your situation in Greece in a nutshell: The Associated Press is reporting that Angela Gerekou, who is Greece's deputy tourism minister, has resigned because her husband -- a former pop music and film star -- owes millions of euros in back taxes.

These two sound like quite a couple: Gerekou, who is 51, once posed topless in a men's magazine. You can see a family-friendly photo of her by clicking here. Her husband, Tolis Voskopoulos, 70, and his claim to fame, well, I'll just quote from the AP:

Voskopoulos is one of the best-known representatives of Greece’s older generation of popular singers and nightclub stars. His croon lifted him to fame with the 1969 record “Agonia” (Agony), which sold 300,000 copies. He has released dozens of records, and he appeared in several films during the 1960s and 70s, including the 1971 hit “My Brothers, Footloose Tramps.”

There are a lot of reasons why Greece is stuck in such dire circumstances, but here's a big one: it's a nation of fudgers. For decades, thousands of wealthy Greeks have treated income tax as more of a suggestion than a legal obligation. But the government is no more honest. Twice in recent years, Greece has had to confess to the world that it understated its debt. Income and debt deception is in the culture. The AP reports that Greek officials are using satellite photos to track down tax cheats by looking for swimming pools, which they consider to be a sign of taxable wealth. In other words, the fastest way to a Greek tax audit these days apparently is to have a backyard pool.

It's too bad for Greece that it's a tourism official who's gotten dragged down in this because tourism is pretty much Greece's only hope to earn its way out of this crisis. And right now is the start of vacation season.

The Greece debt crisis forced its European neighbors to adopt a $1 trillion bailout plan for the Continent and Greece itself, already rioting, will have to adopt tough austerity measures.

οι πτωχοί δεν φοβούνται την πτώχευση

Go ahead and default, Greece!

CNNMoney - Dody Tsiantar - ‎6 hours ago‎

(Fortune) -- Greece must be feeling a little like Sisyphus these days. Saddled with mountains of debt ...

Wondering what a Greek default might be like? Look to Argentina… Financial Post

Greek Banking Crack-Up Exposed Right Side News

συμβολικά υπέροχο

Iceland, Eyjafjallajökull - May 1st and 2nd, 2010 from Sean Stiegemeier on Vimeo.

κάτι συνέβη στην Κατίνα

Something Happened

By James Howard Kunstler
on May 17, 2010 6:42 AM

Everybody in the world is broke, except for maybe Lloyd Blankfein, and he may not end up broke so much as broken -- by a political meat-grinder that is revving up to turn the world's woes and swindles into a new kind of Long Emergency sausage, to be distributed among the roiling, angry masses as a synthetic substitute for nutriment. Call it a synthetic non-collateralized political obligation.

Something snapped in the world last week and a lot of people around the world sensed it -- especially in the organs of news and opinion -- but this ominous twang was not very clearly identified. It was, in fact, the sound of the financial becoming political. The macro-swindle of a worldwide Ponzi orgy now stands revealed and the vacuum left in its place is about to suck everything familiar into it -- standards-of-living, hopes, dreams, not to mention lives. The political action will be a desperate scramble to determine who and what is able to escape getting sucked into this black hole of annihilation. It's very suddenly shaping up to become an epic in human history.

[...]

What has gone on in Europe the past few weeks is nothing more complicated than a waking-up to how broke they are. We're not quite there yet on this side of the Atlantic. They fired one last bazooka of wishfulness at the enveloping monster of debt and the monster laughed at them, and now they are standing in the windows of palatial edifice of the Euro Union waiting to see who will jump first. Here in the USA, we're still dazed and confused. What for a long time had looked like a game of musical chairs is morphing into something more like a national Chinese fire drill, a pointless running around in circles in the hope that sheer motion will be an adequate substitute for conscious action. In any case, both Europe and the USA are out of bazooka ammo now. Nobody can bail out so much as another lemonade stand. From here on governments really start to crumble.

As in any time of severe turmoil, all political bets are off. There are insinuations in the press, for instance, that the communists will rise up in Greece and overthrow the elected government. That's rich, since communism was flushed down the human race's credibility toilet twenty years ago. The Greek opposition may even call themselves communists, but what on earth could they mean by that? There are no "means of production" left in a country whose economy consists solely of cab-drivers, bellboys, and waiters. There's no "wealth" to redistribute, only the pain of collective economic loss when the tourists stop landing.

Elsewhere in Europe, each national house is being outfitted with a procrustean bed of austerity. The various publics are not going to like lying in them. They ain't no Tempurpedics. History being the shape-shifting demon that it is, I imagine that this time around the Brits will be the ones who elect Nazis --or something like them -- while the still-chastened Germans find themselves in the odd position of becoming Europe's moral guardian -- its sole-surviving "good parent" figure, striving to maintain some residue of collective goodwill in Europe's once-ritzy gated community. Great historical figures always arise from unexpected places -- Corsica, Kentucky. Maybe some great unifying leader even now warms a seat in a Norwegian law school.

[...]

...

...

TRUE SHIT

ξαφνικά δεν έχω καμία άποψη,

αισθάνομαι ανίκανος να εκφράσω και την παραμικρή γνώμη

ακόμα και η ειρωνία, αυτή η παλιά μου φίλη, με έχει προδώσει

η διάθεσή μου είναι μαύρη, το χρώμα μου γκρίζο και η καρδιά μου bleu minuit

δεν ανοίγω το στόμα μου από το τον φόβο μήπως αρχίσω και γρυλίζω

κλείνω τα μάτια και βλέπω μια άβυσσο

τα ανοίγω και βλέπω μια καταστροφή

η μητέρα μου μου πρότεινε να πάρω ένα αντικαταθληπτικό

χθες είδα στον ύπνο μου την Λούκα Κατσέλη

και το κέντρο να καταρρέει

σε αργή κίνηση

που μετά έγινε πιο γρήγορη

[όπως κινούνται οι βρικόλακες στο TRUE BLOOD]

καθώς προχωράμε συλλογικά προς τα προηγούμενα στάδια της εξέλιξης

και χάνουμε τα χαρακτηριστικά που μας έκαναν ανθρώπους

κι αρχίζουμε να μοιάζουμε πιο πολλοί με κρομανιόν,

με ένα παλαιό υποείδος

κάτι ανάμεσα στη Λούσι και τη Στέλα Μπεζεντάκου, στη Ζωζώ και τον Ιαγουάρο

μια μορφή ζωής αποφασισμένη να γυρίσει το συντομότερο δυνατόν στην πρωταρχική λάσπη


...

θυσίες για το τίποτα

More Trouble Ahead

The European Union's Dangerous Game

By MARK WEISBROT

Perhaps the wild swings in financial and stock markets over the last week will make people give closer scrutiny to what is going on in Europe, which would be a good thing for the world. According to most news reporting, markets are worried about a potential default by Greece on its sovereign debt, and the possibility of this spreading to other countries, including Portugal, Spain, Ireland and Italy.

The agreement by the European Union and International Monetary Fund to provide up to $960 billion of support to the weaker economies, as well as to financial markets, has appeared to calm investors worldwide for now.

But this does not resolve the underlying problem, even in the short run. The problem is one of irrational economic policy. The Greek government has reached an agreement with EU authorities (which include the European Commission and the European Central Bank), and the IMF that will make its economic problems worse.

This is known to economists, including the ones at the EU and IMF who negotiated the agreement. The projections show that if their program “works,” the country’s debt will rise from 115 percent of GDP today to 149 percent in 2013. This means that in less than three years, and most likely sooner, Greece will be facing the same crisis that it faces today.

Furthermore, the Greek finance ministry now projects a decline of four percent of GDP this year, down from less than one percent last year. However these projections are likely to prove overly optimistic. In other words, the Greek people will go through a lot of suffering, their economy will shrink and the debt burden will grow, and then they will very likely face the same choice of debt rescheduling, restructuring or default – and/or leaving the Euro.

The European Union's Dangerous

λες και δεν το ξέραμε

“This bailout wasn’t done to help the Greeks; it was done to help the French and German banks,” said Niall Ferguson, an economic historian at Harvard. “They’ve poured some water on the fire, but the fire has not gone out.”

Fears Intensify That Euro Crisis Could Snowball

MATT TAIBBI : Ο δημοσιογράφος που τρέμει η Goldman Sachs

«Μια τεράστια σουπιά-βρικόλακας γαντζωμένη στο πρόσωπο της ανθρωπότητας που ρουφάει ανελέητα από το αίμα της οτιδήποτε μυρίζει χρήμα».

Με τη φράση αυτή ο αμερικανός δημοσιογράφος Ματ Ταΐμπι περιέγραψε πριν από μερικούς μήνες την Goldman Sachs σε ρεπορτάζ του στο περιοδικό «Rolling Stone» που είχε τίτλο «Η μεγάλη αμερικανική φουσκο-μηχανή».

Η πρόταση αυτή πρέπει να στοιχειώνει τις ημέρες και τις νύχτες των στελεχών του χρηματοπιστωτικού κολοσσού, αφού προτού περάσουν λίγες ώρες μετά την κυκλοφορία του περιοδικού και την ανάρτηση του δημοσιεύματος στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα του δημοσιογράφου η συγκεκριμένη περιγραφή είχε κάνει τον γύρο του κόσμου.

more

...

αχ Κωστάκη

χάσαμε και τον τελευταίο φιλέλληνα

....

αυτές τις ημέρες φιλοξενώ έναν υπέροχο φίλο μου από την Αμερική

είναι ένας από τους πιο γλυκούς ανθρώπους που έχω συναντήσει ποτέ και μεγάλος φίλος της χώρας μας

έρχεται αρκετά συχνά για διακοπές και πάντα μιλάει με τα καλύτερα λόγια για την Ελλάδα

πριν δύο ημέρες τον έκλεψαν μέσα στο μετρό και του πήρανε το πορτοφόλι με όλες τις κάρτες του και αρκετά χρήματα

ήταν τόσο στεναχωρεμένος που πραγματικά ένοιωσα κάτι σαν προσωπική ενοχή

γιατί τα χειρότερα πράγματα συμβαίνουν στους καλύτερους ανθρώπους?

fuck

ποιος κερδίζει από την κρίση

On Sunday, the European Union and the International Monetary Fund announced they were creating a $955 billion fund to rescue eurozone economies that find themselves in financial peril. This announcement came less than five days after the EU had decided to make $140 billion available to Greece to aid in its recovery.

What few people realize is that the banks holding a substantial portion of Greece's $430 billion of government debt are not being asked to take a single dollar haircut to their investment. This is highly unusual for restructurings that involve the IMF. Typically, to receive IMF funding, a country must engage in not only budgetary and fiscal tightening, but also haircuts to the banks and other debt investors. The idea that companies and countries can restructure without debt investors losing a penny is a relatively new phenomenon. Hank Paulson and Ben Bernanke pretty much invented it when they bailed out Fannie Mae and Freddie Mac, Bear Stearns, Citibank, Goldman Sachs, Morgan Stanley, Merrill Lynch, Bank of America, Morgan Guaranty and AIG and assured that all of their creditors were paid off at 100 cents on the dollar. And the Greek government debt works out to almost $170,000 per household, which, by definition, is unsustainable and needs restructuring.

People may think that the beneficiaries of this EU largess are the poorer countries of Europe and their people, who have suffered through high unemployment and domestic economies weakened by the crisis. But if the banks lending to countries such as Greece, Portugal, Ireland, Spain and Italy are going to be repaid in full from the proceeds of these EU and IMF programs, then maybe we need to rethink who actually is benefiting from these programs. This is not lost on the people of Greece, 100,000 of whom took to the streets last week to protest cuts in their government's budget, which was part of the Greek bailout plan. Nor is it lost on Wall Street: on Monday, European bank stocks shot up an average of 20 percent -- a sign that traders are well aware of who the primary beneficiarie

more

η ζωή είναι εδώ τα free press είναι αλλού

...

more bad news

.

Krugman Predicts Greece Will Drop Euro

.

Why We Need a New Approach to the Chaos in Europe

After months of denial, the European policy elite finally begins to understand that something is seriously wrong in the eurozone.

But the prevailing definition of the problem is still too narrow -- the consensus in France and, even more, in Germany is that "this is a Greek problem". Even the most negative still think that Portugal and Spain can easily escape serious damage.

This is a major misconception, as we pointed out last week -- and as we have been emphasizing, to anyone who would listen, for more than a year.

If you want to call for a "rescheduling" of Greece's debts -- a position that is becoming increasingly popular among leading north European intellectuals -- that is fine. But you also need to recognize that the policy elite (central banks and ministries of finance) are completely unprepared to handle the consequences, which would be immediate and devastating for other weaker eurozone countries.

You simply cannot do a low-cost or small unilateral restructuring of government debt in this kind of situation; the market will at once take that as a signal that Portugal, Spain, Italy and perhaps even Ireland will face difficulties (in fact, this is exactly what spreads in the 2-year European government bond market are saying today). The French may smile upon such outcomes with a feeling of superiority, but they might also consider not throwing bricks in glass houses.

It is fine -- even appropriate - to emphasize that big European banks have aided and abetted the irresponsible behavior of eurozone authorities. The profound stupidity of these banks-as-organizations is beyond belief, and it is deeply puzzling quite why leading figures in the US Senate would see them as a model for anything other than what we need to euthanize as soon as possible in the global financial system.

But do not fall into the trap of thinking just because "megabanks are bad" (undoubtedly true) that you can whack them with losses and not face the consequences - these people are powerful for a reason; they hold a knife to our throats. For all his hubris, missteps, and over-reliance on Goldman group think, Hank Paulson had a point in September 2008: If the choice is chaotic global collapse or unsavory financial rescue, which are you going to choose?

The Europeans will do nothing this week or for the foreseeable future. They have not planned for these events, they never gamed this scenario, and their decision-making structures are incapable of updating quickly enough. The incompetence at the level of top European institutions is profound and complete; do not let anyone fool you otherwise.

What we need is a new approach, at the G20 level; this can definitely include debt restructuring, but it has to be done in a systematic fashion (and even then there will be a considerable degree of total mess). Such a change in framework for dealing with these issues will not get broad support until after further chaos in Europe, but it now needs to be put into place.

The Europeans will not lift a constructive finger. The leading emerging markets are too busy battening down the hatches (and accumulating ever more massive chests of reserves). And the White House still seems determined to sleep through this crisis. Expect nothing.

Baseline Scenario

το ακούσαμε και αυτό

Δεν κατατίθεται σήμερα το νομοσχέδιο με τα μέτρα γιατί δεν έχουν προλάβει να το μεταφράσουν ... από τα αγγλικά.


...

ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΕΣ

Τρόικα ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ
Αναμένουν στον ιδιωτικό τομέα τη διάχυση των μέτρων

Οι επικεφαλής των αποστολών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κύριοι Πολ Τόμσεν και Σέρβας Ντερόουζ, διέψευσαν ότι ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση τη μείωση ή την περικοπή μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

[...]
...

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ

Δραματική συνάντηση Μέτρα σοκ με αύξηση στα όρια απολύσεων και περικοπές 13ου-14ου μισθού

Phasma

Βαρύ το κλίμα στη συνάντηση των κοινωνικών εταίρων με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου

Αθήνα Τελευταία ενημέρωση 17:25

Πολύ σκληρά, με πρωτοφανείς κοινωνικές επιπτώσεις, είναι τα μέτρα που θα επιβληθούν για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από ΕΕ και ΔΝΤ, όπως προκύπτει από τη συνάντηση του πρωθυπουργού Γ.Παπανδρέου με τους εκπροσώπους των κοινωνικών τάξεων. Ο πρωθυπουργός τους ανακοίνωσε τα σκληρά μέτρα που θα αναγκαστεί να λάβει σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια που θα λάβει η ελληνική οικονομία από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ. Η βοήθεια θα είναι της τάξης των 120 δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο πακέτο που έχει πάρει ποτέ χώρα σε ολόκληρο τον κόσμο. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες τα κυριώτερα μέτρα του πακέτου θα είναι: Κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού και των αντίστοιχων συντάξεων στον δημόσιο τομέα Ενσωμάτωση του 13ου και 14ου μισθού στο μισθό στον ιδιωτικό τομέα Μείωση στις υψηλές συντάξεις, με μικρές αυξητικές διορθώσεις στις πολύ χαμηλές συντάξεις Αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ Αύξηση του ορίου των απολύσεων Ο πρωθυπουργός τόνισε επίσης ότι τα φώτα της δημοσιότητας φεύγουν από την κυβέρνηση και πέφτουν πλέον στους κοινωνικούς φορείς για το αν αποδεκτούν ή όχι τα μέτρα. Οι ανακοινώσεις σχετικά με τις λεπτομέρειες του μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας αναμένονται εντός του Σαββατοκύριακου.

ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΤΟΥΣ "ΦΙΛΟΥΣ" ΜΟΥ ΣΤΟ FACEBOOK

ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΒΑΔΙΖΕ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΝΕΒΑΖΑΝ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΚΟΥΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ

ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΔΕΧΟΤΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΚΑΝΑΝ "ΦΙΛΟΥΣ" ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΚΟΥΛΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ

ΟΤΙ ΕΝΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΘΗΕΥΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΚΑΛΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ "ΦΙΛΟΥΣ" ΤΟΥΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ EVENTS ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ

ΟΤΙ ΕΝΩ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΞΕΠΟΥΛΑΓΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΝΕΒΑΖΑΖΝ ΣΑΧΛΑ ΣΧΟΛΙΑΚΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΚΑΤΑΤΟΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ

ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΠΑΙΖΑΝ VIRTUAL ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΟΝΓΚΟΛΑ

watch and weep

...

βάλε την υπογραφή σου και άσε τα πολλά λόγια

από την Ελευθεροτυπία

Εκστρατεία αλληλεγγύης προς τη χώρα μας έχει ξεκινήσει η γαλλική εφημερίδα «Humanite», με μια έκκληση στην κοινή γνώμη για συμπαράσταση στον ελληνικό λαό, αλλά και με μια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση για τους όρους δανεισμού της Ελλάδας.

Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ανοιχτή αυτή έκκληση με τίτλο «Πρέπει να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό», η οποία δημοσιεύεται από την περασμένη Παρασκευή στην ιστοσελίδα της και από χθες στην έντυπη έκδοσή της, «η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει χορηγήσει στις τράπεζες γιγάντια δάνεια με επιτόκιο μόλις 1%, τα οποία οι τράπεζες με τη σειρά τους τα ξαναδανείζουν με επιτόκια από 4% ώς 8%. Πρέπει και η Ελλάδα να ωφεληθεί από ένα επιτόκιο που δεν θα ξεπερνά το 1%, χωρίς άλλους όρους πέραν της διατήρησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της απασχόλησης και της κοινωνικής πρόνοιας».

«Αιμοβόροι» δανειστές

Η εφημερίδα τονίζει ότι παρ' όλο που ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την οικονομική κατάρρευση του κράτους του, οι αγορές και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στρέφονται ουσιαστικά εναντίον του και θέλουν να «του ρουφήξουν το αίμα». Υποστηρίζει δε ότι, καθώς όλοι οι λαοί της Ευρώπης απειλούνται από παρόμοια μέτρα λιτότητας, η Ε.Ε. και όλα τα μέλη της πρέπει να κινητοποιηθούν για να διασώσουν την Ευρώπη των λαών.

Μιλώντας στην «Ε» ο αρχισυντάκτης της «Humanite» Ζαν-Πολ Πιερό επισημαίνει ότι σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι η έκφραση αλληλεγγύης προς την Ελλάδα, αλλά και η ανάδειξη μιας μεγάλης αδικίας: «Ο ελληνικός λαός καλείται να παραιτηθεί του δικαιώματός του να ζει φυσιολογικά. Είναι άδικο. Δεν είναι αυτός που ευθύνεται. Οι μισθοί στην Ελλάδα είναι ήδη πολύ χαμηλοί. Είναι απαράδεκτο να μιλάμε για σπατάλες. Αν υπήρξαν σπατάλες, δεν έγιναν από τους μισθωτούς». Κατά τον κ. Πιερό, η ανταπόκριση των Γάλλων πολιτών στην πρωτοβουλία της εφημερίδας είναι πολύ μεγάλη, καθώς μέσω της ιστοσελίδας της έχουν ήδη συγκεντρωθεί εκατοντάδες υπογραφές που συνεχώς αυξάνονται.

υπογράφετε εδώ :

http://www.humanite.fr/APPEL-Il-faut-aider-le-peuple-grec

προς ΔΝΤ

...

Μάνος Χατζιδάκις : Θα γίνουμε μια επαρχία όπου θα διοικεί η Ευρώπη

...

"Δεν κινδυνεύουμε από αυτούς που δεν μας μοιάζουν. Κινδυνεύουμε από αυτούς που καταδιώκουν αυτούς που δεν μας μοιάζουν"

προφητικά λόγια


Ο/Η Κατερίνα σ-Μ. είπε...

"Έχω σχέδια, όνειρα όχι. Τα σχέδια είναι μία έκφραση ζωτικότητας, τα όνειρα είναι μορφή άγνοιας. Δεν μπορώ να έχω άγνοια, δεν μου επιτρέπεται."

Δεν μας επιτρέπεται, αλλά, παρά την υπερπληροφόρηση, όλο και περισσότερους παραδέρνει η άγνοια. Φροντίζουν γι αυτό, με διάφορους τρόπους, όσοι επωφελούνται.


"...θα γίνουμε μια επαρχία, στην οποία θα μας διοικεί η Ευρώπη... Λοιπόν αυτό δεν είναι μία σκλαβιά; Τουλάχιστον με τα κριτήρια που είχαμε επί τουρκοκρατίας [....] Περί τουρκοκρατίας λοιπόν, ασφαλώς θα είναι μία μορφή της ευρωπαϊκής μας θητείας. Που βέβαια δεν θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλαγούμε ούτε να ελευθερωθούμε διότι θα είναι μία επιλογή μας, ενώ επί τουρκοκρατίας έγινε μία υποταγή μας. Αυτή είναι η διαφορά."

Δεν το επιλέξαμε όμως. Μας υπέταξαν οι ανίκανοι εθνοσωτήρες και τώρα μας λένε "σκάσε και κολύμπα". Από δίπλα, και τα διάφορα τσιράκια και παπαγαλάκια (= ωφελημένα τρωκτικά ή άκαπνοι άμυαλοι) που ξημεροβραδιάζονται να μας γεμίσουν ενοχές βγάζοντας λάδι τους υπεύθυνους της κομματικής προτίμησής τους, και γράφουν κατεβατά να μας πείσουν για την αναγκαιότητα της υποταγής.

Παναγιώτης Χατζηστεφάνου

[ακόμα μια στήλη κομμένη από το Πρώτο Θέμα]

Αγαπητό μου τρομολόγιο,

Εξαφανισμένος παραμένει από τον Φεβρουάριο ο βασικός μάρτυρας της δίκης για την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ο 17χρονος μαθητής, που βρίσκονταν δίπλα στο θύμα την τραγική εκείνη νύχτα, αναζητείται από το δικαστήριο, με οδηγίες για την βίαιη προσαγωγή του. Ωστόσο, «Δεν με ενδιαφέρει η έκβαση της δίκης», υποστήριξε ο ίδιος, πριν λίγο καιρό, με ηλεκτρονικό μήνυμα στο διαδίκτυο. Υπογράμμισε επίσης ότι « είναι πολιτική μου επιλογή να μην εμφανίζομαι στις στιγμές που ορίζουν οι θεσμοί, αλλά να διαμορφώνω εγώ ο ίδιος τα δικά μου πλαίσια στα οποία θα εκφράσω την αντίληψή μου».

Σε αυτές τις υπέροχα αρνητικές αράδες μοιάζει να έχει βρει καταφύγιο η ελάχιστη αξιοπρέπεια που έχει απομείνει στην Ελλάδα σήμερα: στην άρνηση ενός έφηβου να συνεργαστεί με ένα σύστημα το οποίο αποκηρύσσει χωρίς καν να μπει στον κόπο να εξηγήσει γιατί. Όχι επειδή δεν είναι ικανός να αναλύσει την ενστικτώδη απαξίωση που νιώθει για αυτό το αφυδατωμένο σύστημα που με, επίσης υπέροχη, ειρωνεία χαρακτηρίζει «θεσμούς». Προσοχή – όχι δικαιοσύνη, όχι αλήθεια, αλλά θεσμούς – το σύστημα χαρακτηρίζεται ως μια αφηρημένη έννοια που αναφέρεται σε κοινωνικές εθιμοτυπίες βασισμένες σε ασαφείς, και κυρίως, αρχαίες, και το πιθανότερο, ξεπερασμένες ή άκυρες συμφωνίες.
Δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε αυτές, επειδή οι έφηβοι έχουν κερδίσει το παιχνίδι του χρόνου, καθώς ξέρουνε ότι εκείνοι που τους διώκουνε είναι καθ’ οδό προς το Μουσείο Μαμούθ, όπως άκουσα να λένε πρόσφατα, για όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας, δύο πιτσιρικάδες από το ελεύθερο διαδικτυακό ραδιόφωνο.

Ο εξαφανισμένος έφηβος λοιπόν είναι προφανές ότι έχει τις απαραίτητες πολιτικές γνώσεις για να υψώσει το συνειδησιακό του ανάστημα. Σιωπά, όχι επειδή δεν έχει κάτι να πει – άλλωστε, φεύγοντας, λέει πολλά, έστω και με τις λίγες λέξεις που αφήνει πίσω του, ίχνη που σε προκαλούν να ακολουθήσεις την αξιοθαύμαστη κριτική του σκέψη, αυτήν που αναγνωρίζει ότι οτιδήποτε πει θα διαστρεβλωθεί εις βάρος του, από μια κοινωνία που κατάφερε να κάνει τον Τσε Γκεβάρα γεύση αναψυκτικού. Έτσι, δίνοντας το παράδειγμα, ο εξαφανισμένος έφηβος, επιλέγει να διαφύγει από εκείνους που διατηρούνται στην εξουσία μόνο δια της βίας και της προπαγάνδας.

Ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει - και ταυτόχρονα να έχει την συνείδηση του καθαρή; Κανείς. Είναι σαφές ότι όποιος βιαστεί να τον χαρακτηρίσει ρίψασπι, επιπόλαιο, δειλό, χαζό, εγωπαθή ή απλά νάρκισσο, έχει επιστρατευτεί στην καταστολή εκείνων που αποπειρώνται να διαφύγουν από μια κοινωνική πραγματικότητα της οποίας η ασχήμια έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα συνήθη βάρβαρα και απάνθρωπα δεδομένα μιας καπιταλιστικής κοινωνίας.

Την ίδια στιγμή που αναζητούμε τον εξαφανισμένο έφηβο, αυτά που τον διώχνουν όλο και πιο μακριά, γιγαντώνονται. Η Guardian ανακοινώνει ότι εκτινάσσονται στα ύψη οι πωλήσεις πανάκριβων ακινήτων προς Έλληνες, και μάλιστα στις πλέον ακριβές περιοχές του Λονδίνου. Οι περισσότεροι από αυτούς τους συμπατριώτες σας αγοράζουν με ρευστό δυάρια των 3 εκατομμυρίων ευρώ, πολλές φορές χωρίς καν να τα επισκεφτούν δια ζώσης. Αυτή την ξαφνική τους άνεση, που ξεπερνάει ακόμα και των Αράβων σύμφωνα με λεγόμενα τοπικών μεσιτών, την ανακαλύπτουν, κάποιοι συμπατριώτες σας, επαναλαμβάνω, την ώρα που η χώρα δανείζεται με εκβιαστικούς όρους, υποκύπτοντας για πολλοστή φορά σε μαφίες που έχουν σκευωρήσει ξεδιάντροπα στην επ’ άπειρον αφαίμαξη του Ελληνικού λαού, με ξεκάθαρα εθνοκτονικούς όρους, ενός φανταστικού και άπειρα πολλαπλασιαζόμενου χρέους. Αυτοί οι κύριοι όμως, που δανείζονται στο όνομα σας και αγοράζουν παλάτια στην Ευρώπη για τα παιδιά τους, παραμένουν ασύλληπτοι, σε αντίθεση με τους διάφορους δήθεν τρομοκράτες, που βρίσκονται σιδηροδέσμιοι αφού πρώτα έχουν διαπομπευτεί πανελληνίως, χωρίς καν να περάσουν δίκη. Ταυτόχρονα, τα ονόματα των μεγάλων φοροφυγάδων παραμένουν άγνωστα, λόγω της αρχής προσωπικών δεδομένων, όπως επικαλέστηκε ο υπουργός οικονομικών κύριος Παπακωνσταντίνου. Σε πιο πεζό επίπεδο, αυτό του προλεταριάτου, που ποτέ δεν έχει φωνή, πόσο μάλλον σε περίοδο τέτοιας παρακμής, βλέπουμε από ανεξιχνίαστα λιντσαρίσματα, όπως του Λουάν Μπερντελίμα, που έχασε την ζωή του υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες (υπάρχουν βάσιμες υποψίες για εμπλοκή αστυνομικού στην δολοφονία του), μέχρι τους ομαδικούς βιασμούς, όπως της ανήλικης αλλοδαπής στην Αμάρυνθο και της Καναδέζας τουρίστριας. Ακόμα και σε αυτό το βρόμικο, ταπεινό, ποινικό επίπεδο, η Ελληνική δικαιοσύνη έχει συσσωρεύσει, και μάλιστα στο πολύ πρόσφατο παρελθόν της, αμέτρητες υποθέσεις που αντιμετώπισαν δαιδαλώδεις αποπροσανατολισμούς, μόνο για να καταλήξουν σε σκανδαλώδεις αποφάσεις, των οποίων η λογική και το ήθος προκαλούν το δημόσιο αίσθημα αλλά και την δικονομική δεοντολογία. Σαν κερασάκι σε αυτή την εμετική τούρτα έρχεται, από τον Άρειο Πάγο μάλιστα, η απόρριψη της έφεσης, από εισαγγελέα του ίδιου σώματος, της αθώωσης του Κώστα Πλεύρη. Δηλαδή, νομιμοποιείται ο νέο-ναζισμός. Ποιος υγιής έφηβος, οποιασδήποτε ηλικίας, δεν οφείλει να γυρίσει την πλάτη του σε αυτούς τους προ καιρού σάπιους θεσμούς; Και ποια κοινωνία μπορεί να επιβιώσει αγνοώντας την αλήθεια που παίρνει μαζί του καθώς εξαφανίζεται;

κάπως έτσι

...


Στίχοι: Μαρίζα Κωχ
Μουσική: Μαρίζα Κωχ
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίζα Κωχ

Έλα βράδυ αγαπημένο
πέσε πάνω από την πόλη να χαθεί..
Να χαθεί η σκληρή μορφή της
που μου τρώει χρόνια τώρα τη ζωή

Δε μου μένει να διαλέξω,
πέσε νύχτα μην αργείς
κι άσε με να ταξιδέψω
στα πελάγη του μυαλού μου, να χαρείς...

Θάψε νύχτα τις αντένες, τα γιαπιά
θάψε τους δρόμους να χαθούν...
Μες στο μαύρο σου σκοτάδι
μόνο θάλασσες γαλάζιες ν' απλωθούν...

Η επίσημη, ιστορική επιστολή του ΥΠΟΙΚ με το αίτημα ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης

Το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών έστειλε σήμερα στο Eurogroup, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) την κάτωθι επιστολή ενεργοποίησης του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης:

"Προς

Πρόεδρο Eurogroup
Κύριο Jean-Claude Juncker

Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων
Κύριο Olli Rehn

Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Πρόεδρο
Κύριο Jean-Claude Trichet



Αγαπητοί Κύριοι,

Σύμφωνα με την Απόφαση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της 25ης Μαρτίου 2010 για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα, όταν χρειαστεί, και την επακόλουθη Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης της 11ης Απριλίου 2010, η Ελλάδα ζητά την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.

Με εκτίμηση,

Γιώργος Παπακωνσταντίνου".

Περί τρομοκρατίας "στάσης πληρωμών" και "χρεοκοπίας" της Ελλάδος

του Πέτρου ΚΡΥΣΤΑΛΑΚΟΥ


Το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών - ή ακόμα και χρεοκοπίας - της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελεί ένα θέμα με το οποίο πλέον τρομοκρατούνται καθημερινά οι πολίτες της χώρας, παραμένοντας στην επικαιρότητα μέσω λιγότερο ή περισσότερο ανεύθυνων δημοσίων δηλώσεων, ανακοινώσεων, εκτιμήσεων, προβλέψεων και κάθε σχετικής μορφής σοφίας που προέρχεται κυρίως από ξένους οργανισμούς και επενδυτικούς οίκους, περιβόητους για την αποδεδειγμένη παντελή ανικανότητά τους να διαβλέψουν, προειδοποιήσουν και αποτρέψουν την έλευση της τελευταίας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Εναντίον της προοπτικής ανάκαμψης της Ελλάδος από τη δεινή δημοσιονομική της θέση, "ψήφισε" άλλωστε χθες και ο διεθνής οίκος Moody's, υποβαθμίζοντας την πιστοληπτική αξιολόγηση των ελληνικών ομολόγων σε "Α3", από "Α2".

Πιθανή επαλήθευση των ανωτέρω "φόβων" που εκφράζονται εκ του πονηρού αφειδώς πανταχόθεν με τόση ανευθυνότητα - συμβάλλοντας στην αυτο-πραγματοποίηση της "προφητείας" - δε θα σήμαινε, βεβαίως, το τέλος της Ελλάδος, όμως θα γεννούσε ζητήματα δυσεπίλυτα, που θα επηρέαζαν με τρόπο κρίσιμο τις μεσο-μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης και δημιουργίας απασχόλησης στη χώρα.

Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να διερευνηθεί τί ακριβώς συνιστά ένα επεισόδιο στάσης πληρωμών και ποιά είναι η διαφορά του με τη χρεοκοπία. Είναι συνώνυμες οι δύο έννοιες;

Στάση πληρωμών (default) αποτελεί η εκδήλωση αδυναμίας καταβολής τόκων ή/και επιστροφής κεφαλαίου από ένα δανειολήπτη ή οικονομικό υπόχρεο, στους πιστωτές του. Η γενική αυτή περιγραφή ισχύει αυτούσια αναφορικά με ιδιώτες, επιχειρήσεις, οργανισμούς και κράτη δανειολήπτες-οικονομικούς υπόχρεους. Στην περίπτωση μίας χώρας, στάση πληρωμών προκύπτει όταν αυτή αδυνατεί να αποπληρώσει στην προγραμματισμένη ημερομηνία ένα κουπόνι τόκων ή/και να επιστρέψει κεφάλαιο, στο πλαίσιο μίας ομολογιακής έκδοσης, εντόκων γραμματίων ή κάποιας άλλης αντίστοιχης μορφής δανεισμού.

Η έννοια της χρεοκοπίας (bankruptcy) συνδέεται με την έννοια της - ολικής - πτώχευσης και παραπέμπει τόσο στην πλήρη και οριστική κατάρρευση της ικανότητος εξυπηρέτησης και αποπληρωμής δανείων και άλλων οικονομικών υποχρεώσεων από έναν υπόχρεο, όσο και στη νομική διαδικασία διευθέτησης αυτής της κατάστασης με το βέλτιστο δυνατό τρόπο από ένα δικαστήριο. Σε αυτό, συχνότερα καταφεύγει ένας δανειολήπτης για προστασία έναντι των πιστωτών του (εθελοντική πτώχευση) και σπανιότερα προσφεύγουν οι πιστωτές για την προστασία των κεφαλαίων και απαιτήσεών τους (αναγκαστική πτώχευση) από την οικονομική αδυναμία του υπόχρεου.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονιστεί ότι, η στάση πληρωμών δεν ισοδυναμεί με χρεοκοπία ή πτώχευση. Για παράδειγμα, η διαβόητη στάση πληρωμών που κήρυξε τον περασμένο Νοέμβριο εντελώς απροσδόκητα το γιγαντιαίο κρατικό κεφάλαιο επιχειρηματικών συμμετοχών του Ντουμπάι, Dubai World, οδήγησε σε ολιγόμηνες διαπραγματεύσεις με τις πιστώτριες τράπεζές του, που ολοκληρώθηκαν προ ημερών. Το Dubai World προτείνει την επιστροφή του συνόλου (100%) του χρέους του με νέους όρους, επιτόκιο και διάρκεια πίστωσης, πρόταση την οποία οι πιστωτές του αξιολογούν ακόμα.

Ενδεχόμενη στάση πληρωμών από την Ελλάδα, θα οδηγούσε σε μία παρόμοια διαπραγμάτευση - δίχως εγγυήσεις αποπληρωμής του 100% του "ώριμου" χρέους της χώρας - όχι όμως απαραίτητα και στην οικονομική κατάρρευση της χώρας. Σε συνδυασμό με την - έστω και "κουτσή" - στήριξη Ε.Ε. και IMF, δεν υπάρχει λόγος να θεωρεί κανείς δεδομένο ότι, η Ελλάδα δεν θα τιμούσε το σύνολο των υποχρεώσεών της έναντι των δανειστών της, έστω και με καθυστέρηση.

Όσο για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδος, είναι πλέον αντιληπτό ότι, ο τερματισμός - ή, αλλιώς, "επανεκκίνηση" - της οικονομικής υπόστασης μίας χώρας προϋποθέτει το χρόνιο εκφυλισμό της ικανότητάς της να τιμά τις οικονομικές της υποχρεώσεις. Παρά τα προβλήματα αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους - κατάσταση την οποία επιδεινώνουν οι κακοπροαίρετες "προβλέψεις" περί δήθεν επικείμενης πτώχευσης - ακόμα δεν έχει υπάρξει ούτε επεισόδιο στάσης πληρωμών.

Η απαράδεκτη πρακτική της καθημερινής δυσφήμισης της αντικειμενικής πιστοληπτικής ικανότητος της Ελλάδος από κάθε "ειδικό" είναι επιζήμια για τη χώρα και πρέπει να καταπολεμηθεί πάσει θυσία.

Εγκλημα χωρίς τιμωρία

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Με τα επιτόκια δανεισμού ν' αγγίζουν το 10%, η προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης είναι αναπόφευκτη.

Και τι σημαίνει μηχανισμός στήριξης; Οτι οι χώρες της ευρωζώνης και το ΔΝΤ θα μας δανείσουν με διόλου αμελητέα και ιδιαίτερα προσοδοφόρα επιτόκια. Οι πρώτες θ' αποκομίσουν σημαντικά κέρδη από αυτόν τον δανεισμό, η Γερμανία για παράδειγμα αναμένεται να κερδίσει περίπου 900 εκατ. ευρώ για τον τρίχρονο δανεισμό, η Ισπανία περίπου 110 εκατ. ευρώ κ.ο.κ.

Και το ΔΝΤ φυσικά θα κερδίσει από τον δανεισμό, αλλά όχι μόνο από τα επιτόκια. Το σημαντικότερο είναι πως θα επιβάλει συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές, τις οποίες η ελληνική πλευρά θα πρέπει να τηρήσει απαρέγκλιτα, με δεδομένη τη συμφωνία δανεισμού που θα συνυπογράψει.

Η προσφυγή στον μηχανισμό μοιάζει αναγκαία, ωστόσο το ζητούμενο είναι γιατί φτάσαμε στο σημείο ν' αδυνατούμε να την αποφύγουμε. Είναι μόνο οι έξι μήνες διακυβέρνησης από τους μαθητευόμενους μάγους του ΠΑΣΟΚ ή μήπως είναι τα πεντέμισι χρόνια της νεοδημοκρατικής λαίλαπας; Ποιος θα διαφωνήσει πως το κύριο βάρος ευθύνης πέφτει στους προηγούμενους, χωρίς και οι σημερινοί να απαλλαχθούν από το μερίδιο που τους αναλογεί;

Οπως και να 'ναι, σημασία έχει πως όλοι εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε πολύ ακριβά το κόστος πολιτικών που ακολουθήθηκαν. Και ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει πως κανένας απ' όσους οδήγησαν τη χώρα στην άκρη του γκρεμού δεν θα πληρώσει γι' αυτό. Το αντίθετο...

...

σας το αφιερώνω αδέλφια ανάδελφα

...

παιδιά τη βάψαμε χοντρά

από το Καστελόριζο ο Γιωργάκης μας ανακοίνωσε ότι πάμε στο ΔΝΤ

με λίγα λόγια we are cooked

...

καιρός να θυμηθούμε πως ήταν η Ελλάδα τη δεκαετία του 50

όσο για τη χαμένη γενιά των 40άρηδων 50άρηδων καλά κουράγια και καλά κρασά σύντροφοι

Τζούλια δαγκωτό στις επόμενες εκλογές

Αξιότιµοι κύριοι,

Βιώνοντας κι εγώ, όπως όλοι οι Έλληνες τις δραµατικές εξελίξεις µε την κατάσταση της ελληνικής οικονοµίας, αλλά και τις αγωνιώδεις προσπάθειές σας για την καλύτερη δυνατή στήριξη και επίλυση των προßληµάτων που αντιµετωπίζουµε από την Ε.Ε., αλλά και το ΔΝΤ, έκπληκτη παρακολούθησα την οµιλία ενώπιον του ελληνικού κοινοßουλίου του ßουλευτή του Σύριζα, κου Δ. Παπαδηµούλη...

Ο κ. Παπαδηµούλης µε τον οποίο ουδέποτε είχα προσωπική ή µε οποιοδήποτε τρόπο επαφή, από το ßήµα της Βουλής των Ελλήνων αναφέρθηκε στο όνοµά µου µε χαρακτηρισµούς απαξιωτικούς και προσßλητικούς για µένα ως άνθρωπο όσο και ως επαγγελµατία.
Προφανώς ο ßουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ελλείψει πολιτικού λόγου και επιχειρηµάτων, επιδιώκοντας µόνο τον εντυπωσιασµό και την αναµετάδοση του ανύπαρκτου πολιτικά λόγου του από τα ΜΜΕ, χρησιµοποίησε το όνοµά µου µε υßριστικό τρόπο, χρησιµοποιώντας τη ßουλευτική του ασυλία για µια αήθη και άνανδρη επίθεση σε ßάρος ενός απροστάτευτου στη συγκεκριµένη περίπτωση πολίτη, διασύροντάς µε από τον ύψιστο και ανώτερο ναό της δηµοκρατίας, το κοινοßούλιο.

Δίχως καµία αιτία και κανένα επιχείρηµα, πέρα από υßριστικούς χαρακτηρισµούς του, ο κ. Παπαδηµούλης υποστήριξε ενώπιον της ολοµέλειας του κοινοßουλίου ότι φοροδιαφεύγω και εξαπατώ το ελληνικό κράτος, τη στιγµή µάλιστα που υπόκειµαι διαρκώς σε αλλεπάλληλους ελέγχους από τα αρµόδια όργανα της πολιτείας, δίχως να έχει προκύψει από την πλευρά µου η παραµικρή παρατυπία. Κι όλα αυτά τη στιγµή που εγώ εκτίθεµαι, εξαιτίας του επαγγέλµατός µου ως καταξιωµένη καλλιτέχνης, καθηµερινά στα ΜΜΕ και προσπαθώ να αποτελέσω παράδειγµα για την οικονομική στήριξη της χώρας µας, καταßάλλοντας µέχρι κεραίας και µε διαφάνεια κάθε ευρώ που µου αναλογεί από φόρους και υποχρεώσεις.

Την ίδια στιγµή προσωπικά αµφιßάλλω αν ο κ. Παπαδηµούλης λειτουργεί µε την ίδια διαφάνεια απέναντι στο ελληνικό δηµόσιο. Αµφιßάλλω αν ο κ. Παπαδηµούλης τη στιγµή που µε υßρίζει και µε κατηγορεί αßάσιµα, δεν έχει εµπλακεί σε κάποια από τις πολλές υποθέσεις διαφθοράς και σκανδάλων για τα οποία ßοά ο πολιτικός κόσµος της χώρας και ταλανίζουν εδώ και χρόνια την ελληνική οικονοµία.

Αµφιßάλλω αν ο κ. Παπαδηµούλης δεν έχει χαρτοφυλάκιο µετοχών σε «off shore» εταιρίες, δεν έχει χρηµατιστεί, δεν έχει «λαδωθεί», δεν έχει συµµετάσχει σε κάθε λογής ρεµούλες και δεν έχει υποκύψει σε πιέσεις οικονοµικά ισχυρών µε αντάλλαγµα φυσικά το χρήµα.

Επειδή ο κ. Παπαδηµούλης καλύπτεται δυστυχώς από τη ßουλευτική ασυλία, η κίνησή µου να στραφώ νοµικά εναντίον του, µετά την ανήθικη επίθεση που µου εξαπέλυσε και µάλιστα µέσα από το κοινοßούλιο, ήταν καθαρά συµßολική. Όµως µέσω της παρούσης επιστολής, εκτιµώ ότι κάνω κάτι άκρως ουσιαστικό. Ασκώ το δικαίωµα που µου δίνει το σύνταγµα της Ελλάδας να απευθυνθώ σʼ εσάς, τους ανώτερους θεσµούς του κοινοßουλευτικού µας συστήµατος και να σας ζητήσω να µε προστατεύσετε από τον κ. Παπαδηµούλη και τους οµοίους του που προσßάλλουν το κύρος του ελληνικού κοινοßουλίου.

Ως πολίτης της χώρας στην οποία γεννήθηκε η δηµοκρατία, πιστεύω ότι θα σκύψετε µε ενδιαφέρον και στοργή στην περίπτωση της κατάφορης προσßολής και αδικίας σε ßάρος µου και θα µε περιßάλλετε µε αγάπη, προστατεύοντάς µε παράλληλα και ως επαγγελµατία που προσπαθώ καθηµερινά να προάγω την τέχνη, αλλά και να ßοηθήσω αυτή τη δύσκολη στιγµή την Ελλάδα µας, καταßάλλοντας µέχρι κεραίας τις οικονοµικές µου υποχρεώσεις, εργαζόµενη σκληρά πολλές φορές και νύχτα κάτω από αντίξοες συνθήκες.

Στην προσπάθειά σας αυτή να ßγούµε από την οικονοµική κρίση, διατίθεµαι να συµµετέχω µε οποιοδήποτε τρόπο καθώς έρχοµαι σε επαφή µε τους νέους και τις νέες της χώρας µας αποτελώντας για τους περισσότερους «είδωλο». Κι επειδή ακριßώς είµαι άκρως ευαισθητοποιηµένη και θέλω να προσφέρω στην κοινωνία, όχι µόνο δείγµατα της καλλιτεχνικής µου φύσης αλλά και του κοινωνικού µου έργου, δε σας κρύßω ότι σκέπτοµαι πλέον σοßαρά να εισέλθω ενεργά στο χώρο της πολιτικής, καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που σε κάθε µου εµφάνιση µε προτρέπουν να συµµετέχω στις επόµενες ßουλευτικές εκλογές, ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς της πατρίδας µας.

Μετά τιµής,

Τζούλια Αλεξανδράτου

όσο περνάει ο καιρός

...


τόσο περισσότερο εκτιμώ τη Μάνια


...

ΤΣΑ

...

αχ αυτά τα ξένα περιοδικά

πριν λίγο καιρό κάποιος διάβαζε την Vogue κάθε εβδομάδα

σήμερα διαβάζω στη στήλη "Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας" της Ελευθεροτυπίας

ΜΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ στο τεύχος Μαρτίου του αμερικανικού περιοδικού The New Yorker κέντρισε την προσοχή και το ενδιαφέρον μου

το ζήτημα είναι ότι το New Yorker είναι εβδομαδιαίο περιοδικό οπότε υπήρξαν 4 τεύχη τον Μάρτιο

καλό θα ήταν λοιπόν να μας εξηγήσει σε ποιο από τα 4 τεύχη του Μαρτίου είδε την διαφήμιση που του κίνησε το ενδιαφέρον

ψιλά γράμματα θα μου πείτε

οκ πάω πάσσο

...

όπως έχω ξαναγράψει

μου αρέσει η Ερικα Μπαντού

...

μόνο οι φτωχοί πληρώνουν σε αυτή τη χώρα

Ο αποτυχημένος έρανος του κ. Πετσάλνικου

O ι μεγάλοι... κουμπαράδες ωστόσο φαίνεται ότι δύσκολα ανοίγουν, αφού σε αρκετές από τις συναντήσεις που είχε ως τώρα με φορείς, όπως ο ΣΕΒ, η Εκκλησία, οργανώσεις αποδήμων, καθώς και εκπροσώπους των χρυσοπληρωμένων αθλητών, ο Πρόεδρος της Βουλής εισέπραξε μόνον επαίνους για την πρωτοβουλία του, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις όχι μόνο δεν υπήρξε χρηματική ανταπόκριση- τουλάχιστον ως τώρα-, αλλά, αντιθέτως, σε αρκετές περιπτώσεις έγινε αποδέκτης αιτημάτων για να μεσολαβήσει στην κυβέρνηση προκειμένου να αλλάξουν ρυθμίσεις του φορολογικού νομοσχεδίου.

εννοείται

γιατί να βάλουν το χέρι οι χρυσοπληρωμένοι αθλητές, ο ΣΕΒ και η Εκκλησία

btw δεν συμφωνώ καθόλου με την ιστορία του έρανου

το θεωρώ μεγάλη ντροπή για τη χώρα

αλλά να μη βάζουν το χέρι στην τσέπη οι "χρυσοπληρωμένοι αθλητές" ο ΣΕΒ και η εκκλησία κάπως μου έκατσε

άντε τώρα όλοι εσείς να δείτε κανένα ματσάκι στο γήπεδο με όλους αυτούς τους κρετίνους που κλωτσάνε μια μπάλα και βγάζουν τρελά λεφτά και τα ξαναλέμε


...

άκου κι αυτό

...

κάποιοι άνθρωποι

...

ζουν το όνειρό μου


...

το παρακάτω μήνυμα είναι εξακριβωμένα αυθεντικό

...

οποιος μπορεί να βοηθήσει ας το κάνει για το καλό της ψυχής του


ΜΕ ΛΕΝΕ ΙΩΑΝΝΑ ΞΕΝΙΤΙΔΟΥ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ 15 ΜΗΝΩΝ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΣΤΙΣ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟΥ 2009 ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΚΑΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΣΟΥΗΔΙΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΜΠΟΡΕΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΩ.
ΟΜΩΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ .....ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ .
ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ.

1. ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΞΕΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ

2. ΟΡΓΑΝΩΣΑΜΕ ΒΡΑΔΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010 ΚΑΙ ΩΡΑ 21:00 ΣΤΟ "ARENA" LIVE MUSIC HALL ΣΤΟ 2ο ΧΙΛ. ΚΙΛΚΙΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΤΙΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ 10 EURO .ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ EUROPE ONE ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ.

ΑΡ. ΛΟΓ. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΩΣ
5273-046752-435

...

το αφιερώνω στην αγαπημένη μου κατερίνα

oil on paper, April 2010


...

από μαλακία πάμε καλά

όπως γράφει και κάποιος στο facebook

"δεν γαμάς που δεν γαμάς δεν γαμιέσαι να γαμήσουμε;"
...

πριν λίγες ημέρες ανέβασα ένα πόστ με το βίντεο που αποκάλυψε το wikileaks

κάποιος είχε την σκοτεινή ιδέα να το μπαζάρει (whatever)

"(το fair play αποζητά να μην μπαζάρουμε "κενά" ποστ που απλώς έχουν παραπομπές προς άλλα λινκ και κάνουμε το "καλό" να διαφημίζουμε τους μεσάζοντες)"

έγραψε ο jago

λες και ζήτησα εγώ ποτέ από τον οποιονδήποτε να μου κάνει διαφήμιση

λες και ζήτησα ποτέ από κανέναν να μπαζάρει ή να μη μπαζάρει (don't ask) τις μαλακίες που γράφω

στη συνέχεια ήρθε εδώ και άρχισε να μου γράφει κάτι παπαριές στα σχόλια κι εγώ ο μαλάξ του απαντούσα

τελικά η ελληνική βλακόσφαιρα γίνεται κάθε μέρα και πιο ηλίθια

απορώ τι κάνω ακόμα εδώ μέσα


...

VIVA JULLIA - ΤΟ ΗΙΤ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

...

αφιερωμένη στον φίλο μου Νικήτα

Pete Burns

///

"πατσαβούρα της Βέρμαχτ"

.

είναι η πρώτη κι ίσως η τελευταία φορά που λέω κάτι τέτοιο : ν αγιάσει το στόμα του Ψινάκη

από τρελή κι από μικρή μαθαίνεις την αλήθεια


.

κι έμεινε η Σάντρα δίχως άντρα

.

Τελικά αν πίσω από κάθε μεγάλο άντρα κρύβεται μια γυναίκα, φαίνεται ότι πίσω από κάθε μεγάλο λάθος μιας γυναίκας κρύβεται συνήθως ένας άντρας...

.

πάει κι αυτός

...

apres

oil on paper, March 2010

...

για όποιον ενδιαφέρεται

No one in official Washington is seriously worried about Greece. It's far away, relatively small, and - anyway - "we already sent the IMF". Under current circumstances, this is very much like saying 2,500 years ago: We sent 300 Spartans to stand against a horde of Persians, so what's the problem?

The Greek economic situation is worsening fast - with government bond yields rising rapidly today (currently the 10-year rate is around 7.5 percent). Unless there is rapid action by the international community, this has the potential to get out of control.

There are three scenarios to consider: the nightmare, the "savior", and the decision.

Nightmare scenario: No one makes a quick decision, and bond spreads for other relatively weak eurozone countries take off. "Core Europe", such as Belgium and France, are also hit by higher bond yields. At that point, the EU does something small for Greece, but that does not really address the worsening problems elsewhere. Real interest rates remain differentiated across Europe, with Germany very low and the periphery very high. This causes very different growth rates, feeds into strikes, and budget deficits worsen. European banks take capital losses so (again) need to recapitalize. The periphery banks need their recapitalization to be funded by the state, which increases national debt. At some point soon a European country defaults. Then there is a wave of defaults.

"Savior" scenario: Phone Larry Summers, and he will help arrange another round of unconditional bailouts for all creditors everywhere - perhaps on scale that makes the 13 bankers episode look small. The strategy will be to welcome all the moral hazard back into the system so people feel the risk of state (and private) bankruptcy is zero. Each day we delay now, Mr. Summers and his colleagues will have to provide more largesse - and more distortion - when they finally come in. For example, they could do a new round of "stress tests" and decide that each European nation has a good enough plan to reduce its budget deficit. Perhaps the eurozone nations agree to a common tax or fiscal mechanism to help each other through transfers. They then open the European Central Bank (ECB) lending windows to all those countries. Investors realize they are safe because the ECB shows it has no backbone - maybe Mr. Trichet resigns but probably not, so the spreads come in, etc. The moral hazard issues are mind-boggling, and it would very hard to get any teeth into the system after that. The financial markets would, of course, in the short term stand up and applaud - until they thought through and began to understand all the consequences for government balance sheets.

Decision scenario: As we laid out at length on Tuesday, Greece faces only hard decisions involving some combination of: much more fiscal austerity than is currently in the cards, debt restructuring (also known as default), and leaving the eurozone. Given all the players involved on the European side, it is hard to see how they take any of these decisions soon. This is why "prompt correction action" is never prompt and rarely truly corrective - politicians in this situation (and regulators more generally) have an incentive to delay taking hard decisions that will encounter serious pushback; they would rather wait for events - either they will get lucky or, more likely, they will be forced in a particular direction. But this is exactly how you get forced to a decision point where the only options really are "global collapse or overly generous rescue that creates major problems down the road".

The US needs to step forward with some clear leadership on these issues. The situation would still be difficult, given the attitudes and fractious nature of Europe. But Washington will not even try - the White House still doesn't understand what it has helped create and the dangers that this poses.

Simon Johnson

MIT Professor and co-author of 13 Bankers

boy

oil on paper, March 2010


...

my flowers

April 2010


...

άποψη του Γκρόζνι

παράπλευροι φόνοι

...

στα ανοιξιάτικα λιβάδια

Απρίλιος 2010


...

ανάσταση νεκρών

Αντιλαμβάνομαι ότι δεν υπάρχει τίποτα άγιο σε τούτες τις άγιες ημέρες

Αφού μετά από τη Σκύλα και τη Χάρυβδη Μέρκελ πέσαμε στα δίχτυα του Δ.Ν.Τ. είμαστε τώρα έτοιμοι να γίνουμε εξπέρ στο αργεντίνικο ταγκό.

Εν τω μεταξύ η πόλη που ζούμε γίνεται κάθε μέρα και πιο κόλαση, οι άνθρωποι πιο βίαιοι, πιο μόνοι και πιο ξένοι

Σαν υπνωτισμένα μοσχάρια μέσα σε σαλόνια και κρεβατοκάμαρες, χαμένοι στο ζοφερό ημίφως της τηλεοπτικής οθόνης, αναμασάμε τον τρόμο και την φρίκη που μας σερβίρουν τα δελτία ειδήσεων

Ενώ έχουμε πτωχεύσει σε όλα τα επίπεδα μας τρομοκρατεί το ενδεχόμενο να πτωχεύσουμε και οικονομικά λες και μόνο αυτό θα έκανε την κατάσταση χειρότερη

Όλα τα παραμύθια της Χαλιμάς με τα οποία γεμίζουν το κενό ανάμεσα στα αυτιά μας οι σαλτιμπάγκοι που μας κυβερνούν για ευρωπαϊκή ένωση και άλλα πράσινα άλογα έχουν καταρρεύσει κάτω από το βάρος της πραγματικότητας

Αυτό που έχει μείνει είναι μια μαύρη τρύπα : στα ταμεία, στο μυαλό μας και στην καρδιά μας

Καλή ανάσταση νεκρών

αν σας αρέσουν οι Ρωμαίοι μονομάχοι

θα σας αρέσει και ο Σπάρτακος

www.watchspartacus.com

the way they were

Steve McQueen

.

more

κάτι ωραίο από τα παλιά

...