5 συγγραφείς/σχολιαστές που υποστήριξαν και συνεχίζουν να υποστηρίζουν τον πόλεμο για τα πετρέλαια του Ιράκ
William Kristol
Charles Krauthammer
Victor Davis Hanson
Thomas L. Friedman
Christopher Hitchens
more
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 14, 2005
μια ηλίθια ιδέα ...
NEW YORK . Come Monday, Sept. 19, fans of New York Times columnists Maureen Dowd, Paul Krugman, and David Brooks will have to break out their credit cards. Sept. 19 is the launch date of TimesSelect, a new $49.95 a year subscription.
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 13, 2005
με ανάμικτα συναισθήματα παρακολουθούμε ...
ένα ακόμα ψυχωτικό επεισόδιο live online ...
(μάλλον ξανασφίξανε οι ζέστες)
(μάλλον ξανασφίξανε οι ζέστες)
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 12, 2005
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 09, 2005
tenderness is a weakness
(από ένα παλιό τραγούδι του Marc Almond που δεν ξέρω γιατί αλλά μου ήρθε στο μυαλό)
Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 08, 2005
είμαστε πιο ευάλωτοι όταν νοιώθουμε πιο δυνατοί ...
... η καρδιά - και οι άλλοι - μας προδίδουν την πιο κρίσημη στιγμή
αγαπητέ macmanus
λόγια δεν υπάρχουν για να εκφράσω τον φθόνο που μου προκάλεσε το enantion.blogspot.com
ένα ολόκληρο νέο blog εναντίον ΣΟΥ
φίλε με τρώει η ζήλια και δεν το κρύβω
εγώ τόσα και τόσα έγραψα και το μόνο που κατάφερα ήταν ένα ασήμαντο ποστάκι με τίτλο "Το σίχαμα manifestogr".
κι εσυ ΟΛΟΚΛΗΡΟ BLOG?
αν δεν είσαι εσύ ο δημιουργός και αυτουργός αυτού του αριστουργηματικού διαδικτυακού εγχειρήματος τότε ... σε ζηλεύω σε ζηλεύω σε ζηλεύω
(α και μην ξεχνάς εμείς διαβάσαμε και τον Πόλεμο και την Ειρήνη)
ένα ολόκληρο νέο blog εναντίον ΣΟΥ
φίλε με τρώει η ζήλια και δεν το κρύβω
εγώ τόσα και τόσα έγραψα και το μόνο που κατάφερα ήταν ένα ασήμαντο ποστάκι με τίτλο "Το σίχαμα manifestogr".
κι εσυ ΟΛΟΚΛΗΡΟ BLOG?
αν δεν είσαι εσύ ο δημιουργός και αυτουργός αυτού του αριστουργηματικού διαδικτυακού εγχειρήματος τότε ... σε ζηλεύω σε ζηλεύω σε ζηλεύω
(α και μην ξεχνάς εμείς διαβάσαμε και τον Πόλεμο και την Ειρήνη)
τι είναι αυτά τα γραμματάκια ...
... που πρέπει να πληκτρολογώ για να γράψω ένα σχόλιο?
....τι σημαίνει unique visitors ?
... ποιος δίνει δεκάρα για όλα αυτά?
....τι σημαίνει unique visitors ?
... ποιος δίνει δεκάρα για όλα αυτά?
σας θυμίζει τίποτα ?
"Bottom line, the consumer is broke and he doesn't know it yet. But he is about to find out. All the buckets that propelled consumer spending are empty now, whether it is the increase in mortgage debt, the increase in consumer debt or the reduction in the savings rate. No one statistic will tip the scale at the end of the day. But one very obvious and very curious statistic is that we have dipped into a negative savings rate for the first time. That is not only unsustainable, it is sustainable only for a few months. That's important to note because it tells you consumers are borrowing money to make debt payments. The U.S. consumer has become payment driven. He is driven not by the aggregate amount of debt he possesses but by the amount of the payment. And now the consumer has not only taken his savings rate to nothing, it has turned negative.
Every month there is some increase in consumer borrowing that has to occur just for the consumer to stay level. The consumer is treating his balance sheet much the way the government is treating theirs, but, of course, the consumer can't create currency like the government can. The point is the consumer cannot continue to borrow to make his debt-service payments for very long. How did we get here? We got here because of the huge differential between wage growth and what we spend and what we consume."
Every month there is some increase in consumer borrowing that has to occur just for the consumer to stay level. The consumer is treating his balance sheet much the way the government is treating theirs, but, of course, the consumer can't create currency like the government can. The point is the consumer cannot continue to borrow to make his debt-service payments for very long. How did we get here? We got here because of the huge differential between wage growth and what we spend and what we consume."
είπε ο σοφός γέρος ...
"Αλλά πως δύναταί τις να γείνη ανήρ χωρίς ν' αγαπήση δεκάκις τουλάχιστον και δεκάκις ν' απατηθή;"
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 07, 2005
οι κίνδυνοι της πολιτικής γελοιογραφίας ...
το να προσπαθείς να κάνεις αστεία με τους πολιτικούς είναι σαν να μαστιγώνεις ένα ψόφιο άλογο προκειμένου να περπατήσει
politics politics politics
1000 πυροσβέστες απ' όλη τη χώρα δηλώνουν εθελοντές για να βοηθήσουν τα θύματα της Κατρίνα. Φτάνουν στην Ατλάντα και αντί να στους στείλουν αμέσως στις πληγείσες περιοχές τους κρατάνε μια μέρα στηνπόλη για να φωτογραφηθούν με στελέχη της FEMA. Την επόμενη ημέρα ο πρόεδρος δίνει εντολή να μεταφερθούν στη Ν. Ορλεάνη. Η πρώτη τους αποστολή ήταν να φωτογραφηθούν μαζί του !!!
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 06, 2005
μου λένε πως στο Πρώτο Θέμα
γίνεται ο Τελευταίος Χαμός ... διώχνουν κόσμο, περικόπτουν μισθούς και γενικά ζουν πολύ ωραίες στιγμές αποδεικνύοντας όλοι μαζί πως όπου λαλούν πολλά κοκόρια ...
αγαπητοί ηλεκτρονικοί κόκορες ...
μαζί με όλα τα άλλα θα ήθελα να προσθέσω επίσης πως αμφισβητούνται :
η καταστροφή και σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση της Ν. Ορλεάνης, (ήταν απλά μια βροχούλα που δεν επηρέασε παρά μερικές κεντρικές αρτηρίες της πόλης)
η εμφάνιση και η ακριβής φύση της "Κατρίνα" (is it a cyclon? is it a storm? is it a bird? noooo ...)
η προεδρεία του Τζωρτζ Μπους (νομίζω πως πρόεδρος των ΗΠΑ είναι η Ροζάν Μπαρ)
η αδυναμία της κρατικής μηχανής να αντιδράσει έγκαιρα (ήταν τόσο άμμεση η αντίδραση που τα μικρά ρυάκια στο κέντρο της Ν. Ορλεάνης στέγνωσαν αμέσως μόλις ξεβούλωσαν τις βουλωμένες αποχετεύσεις)
πως ο ουρανός είναι γαλάζιος (είναι φιλελεύθερο ροζ)
η καταστροφή και σχεδόν ολοκληρωτική εξαφάνιση της Ν. Ορλεάνης, (ήταν απλά μια βροχούλα που δεν επηρέασε παρά μερικές κεντρικές αρτηρίες της πόλης)
η εμφάνιση και η ακριβής φύση της "Κατρίνα" (is it a cyclon? is it a storm? is it a bird? noooo ...)
η προεδρεία του Τζωρτζ Μπους (νομίζω πως πρόεδρος των ΗΠΑ είναι η Ροζάν Μπαρ)
η αδυναμία της κρατικής μηχανής να αντιδράσει έγκαιρα (ήταν τόσο άμμεση η αντίδραση που τα μικρά ρυάκια στο κέντρο της Ν. Ορλεάνης στέγνωσαν αμέσως μόλις ξεβούλωσαν τις βουλωμένες αποχετεύσεις)
πως ο ουρανός είναι γαλάζιος (είναι φιλελεύθερο ροζ)
Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 05, 2005
"Βιργιλίου Θάνατος" - Hermann Broch
απόσπασμα
"Το μάτι θα αποκτήσει την όρασή του μόλις του πρωτόρθουν δάκρυα ... μόνο όταν πονέσει το μάτι θα γίνει μάτι που βλέπει, μόνο όταν τα δάκρυά του γίνουν όσα και τα δάκρυα του κόσμου, μόνο τότε η ξεχασμένη υγρασία θα έλθει κι από το έσχατο μόριο υπάρξεως και θα το γιομίσει αλήθεια"
(μετάφραση Γ. Κεντρώτης)
(να υποθέσω πως οι κάτοικοι της Ν. Ορλεάνης βλέπουν πλέον πιο καθαρά;)
"Το μάτι θα αποκτήσει την όρασή του μόλις του πρωτόρθουν δάκρυα ... μόνο όταν πονέσει το μάτι θα γίνει μάτι που βλέπει, μόνο όταν τα δάκρυά του γίνουν όσα και τα δάκρυα του κόσμου, μόνο τότε η ξεχασμένη υγρασία θα έλθει κι από το έσχατο μόριο υπάρξεως και θα το γιομίσει αλήθεια"
(μετάφραση Γ. Κεντρώτης)
(να υποθέσω πως οι κάτοικοι της Ν. Ορλεάνης βλέπουν πλέον πιο καθαρά;)
μα τι συμβαίνει σήμερα κι έχουν κολήσει τα πάντα?
εγώ πάντως έχω κολήσει σε μια από τις πολλές πανέμορφες παραλίες που συναντάει κανείς ταξιδεύοντας στην Ιόνιο Οδό στα δυτικά παράλια της Αιτωλοακαρνανίας
μικρέ macmanus γύρισε πίσω
αφιερωμένο σε σένα για λίγη χαρά της ζωής που λείπει από την μπλογκόσφαιρα
και ενώ ο Πόλεμος των Bloggers συνεχίζεται ανελέητος
εγώ θυμάμαι ένα καραβάκι που είχε αράξει κάπου κοντά στις εκβολές του Αχελώου
και τώρα ...
...πως κλείνεσαι ξανά στο κελί 43?
...πρώτη ημέρα πίσω στη δουλεία
...υπάρχουν και χειρότερα ... όπως η πολλοστή ημέρα στην ανεργία
...δούλος ή άνεργος?
...ίσως έχουν δίκιο αυτοί που λένε πως πατέρας της αισιοδοξίας είναι ο φόβος και μητέρα της η δυστυχία του άλλου
...πρώτη ημέρα πίσω στη δουλεία
...υπάρχουν και χειρότερα ... όπως η πολλοστή ημέρα στην ανεργία
...δούλος ή άνεργος?
...ίσως έχουν δίκιο αυτοί που λένε πως πατέρας της αισιοδοξίας είναι ο φόβος και μητέρα της η δυστυχία του άλλου
Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 02, 2005
τώρα επαναπαύεσαι στον ενθουσιασμό
η δόξα της νίκης είναι δική σου
ένα κομμένο κεφάλι δίπλα στα πόδια σου χαμογελάει
ένα κομμένο κεφάλι δίπλα στα πόδια σου χαμογελάει
μ αρέσει όταν οι καλλιτέχνες ...
είναι και μεγάλοι ψυχολόγοι, σεξολόγοι, ψυχίατροι
με λίγα λόγια τρελαίνομαι όταν η τέχνη και η επιστήμη βαδίζουν χέρι -χέρι
δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα σουρεαλιστικά μεταμοντέρνο ψυχογραφικό προφίλ
τύφλα νάχουν οι διαγνώσεις - λάδια και οι ψυχιατρικές ακουαρέλες
με λίγα λόγια τρελαίνομαι όταν η τέχνη και η επιστήμη βαδίζουν χέρι -χέρι
δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα σουρεαλιστικά μεταμοντέρνο ψυχογραφικό προφίλ
τύφλα νάχουν οι διαγνώσεις - λάδια και οι ψυχιατρικές ακουαρέλες
Κυριακή, Αυγούστου 28, 2005
κάποιος γράφει κάπου ...
'Οταν εφτιαχνα αυτο το blog δεν ειχα καμμια αυταπατη οτι καποια στιγμη μ'αυτο το στυλ που γραφω ,και τα πραγματα που δειχνω, θα ερχομουν σε συγκρουση με ολο αυτο το κατεστημενο της αισθητικης ,που κυκλοφορει εδω και δεκαετιες σ'αυτη τη χωρα.'
Οπα ρε μεγάλε, είπαμε όλοι μας είμαστε ψώνια αλλά και λίγο μέτρο δεν βλάπτει ...
(και παρεπιμπτόντως το κατεστημένο δεν κυκλοφορεί, παραμένει στάσιμο, γι αυτό το λένο και κατεστημένο)
Οπα ρε μεγάλε, είπαμε όλοι μας είμαστε ψώνια αλλά και λίγο μέτρο δεν βλάπτει ...
(και παρεπιμπτόντως το κατεστημένο δεν κυκλοφορεί, παραμένει στάσιμο, γι αυτό το λένο και κατεστημένο)
Σάββατο, Αυγούστου 27, 2005
τα βράδυα παίζω μουσική ...
σ ένα κλαμπάκι στο Αιτωλικό
μέχρι τις 2 - 3 το πρωί παίζω τις μουσικές που μου στέλνει ο φίλος μου ο Κώστας από το DC και στη συνέχεια, αν η παρέα και η διάθεση το επιτρέπει ή το επιβάλλει παίζω και κανένα ελληνικό
έτσι ανακάλυψα το υπέροχο τραγούδι της Ελένης Δήμου που λέει :
Εγώ μωρό μου
δεν τη φοβάμαι τη ζωή
και πίστεψέμε τα χω βρει με τον εαυτό μου
όταν επιστρέψω θα το μοιραστώ μαζί σας
μέχρι τις 2 - 3 το πρωί παίζω τις μουσικές που μου στέλνει ο φίλος μου ο Κώστας από το DC και στη συνέχεια, αν η παρέα και η διάθεση το επιτρέπει ή το επιβάλλει παίζω και κανένα ελληνικό
έτσι ανακάλυψα το υπέροχο τραγούδι της Ελένης Δήμου που λέει :
Εγώ μωρό μου
δεν τη φοβάμαι τη ζωή
και πίστεψέμε τα χω βρει με τον εαυτό μου
όταν επιστρέψω θα το μοιραστώ μαζί σας
αγαπητή Κουρούνα
το φωτορεπορτάζ που σας υποσχέθηκα μόλις επιστρέψω
έχω ακόμα μια εβδομάδα διακοπών
μου λείπετε όλοι
έχω ακόμα μια εβδομάδα διακοπών
μου λείπετε όλοι
έχοντας πιει μια λιμνοθάλασσα ποτά ...
ξύπνησα σήμερα το μεσημέρι με ένα απίστευτο hangover
εκεί που τα πέρναγα τόσο ωραία έκανε την εμφάνισή του για να μου σπάσει τα νεύρα και να με τιμωρήσει για το γεγονός πως πέρναγα ωραία
προφανώς ο έρωτας της ζωής του δεν του είναι αρκετός
κι έτσι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για έρωτα
δεν θα μπω στον κόπο να γράψω δικές μου σκέψεις
παραείμαι κουρασμένος και αποκαρδιωμένος γι αυτό
αντ αυτού θα μοιραστώ μαζί σας ένα υπέροχο απόσπασμα από το συγκλονιστικό μυθιστόρημα της Carson McCullers με τίτλο :
The Ballad of the sad Cafe
"O έρωτας είναι μια κοινή εμπειρία ανάμεσα σε δυο πρόσωπα - όμως το γεγονός πως είναι κοινή δεν σημαίνει πως είναι και για τους δυο μια όμοια έμπειρία. Υπάρχει ο εραστής και ο αγαπημένος, αλλά αυτοί οι δύο μοιάζουν να έρχονται από διαφορετικούς πλανήτες. Συχνά ο αγαπημένος δεν είναι παρά ένα κέντρισμα στην αγάπη που βρίσκεται τόσον καιρό θαμμένη μέσα στον εραστή. Τούτο λίγο - πολύ κάθε εραστής το ξέρει. Νοιώθει βαθιά μέσα του πως η αγάπη του είναι κάτι μοναχικό. Μαθαίνει να ζει σε μια καινούργια, παράξενη μοναξιά και είναι μέσα απ αυτή τη γνώση που μαθαίνει να πονά. Ωστε μοναχά ένα πράγμα απομένει στον εραστή. Να κρύβει την αγάπη του όσο γίνεται βαθύτερα και να δημιουργεί έναν κόσμο απ την αρχή - έναν κόσμο εντατικό, παράξενο και αυτάρκη. Ας σημειωθεί ότι ο εραστής δεν είναι απαραίτητο να είναι ένας νέος άνθρωπος σε ηλικία γάμου, αλλά μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, παιδί ή ένα οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλάσμα.
Μα και στον αγαπημένο ταιριάζει να είναι ο οποιοσδήποτε. Τα πιο αλλόκοτα πλάσματα μπορεί να γίνουν αντικείμενο αγάπης. Ενας άντρας μπορεί να έχει γεράσει κι όμως η μόνη του αγάπη να είναι μια ξένη κοπέλα που είδε ένα απόγευμα πριν καμιά εικοσαριά χρόνια. Ενας παπάς μπορεί να αγαπήσει μια αμαρτωλή. Ο αγαπημένος μπορεί να είναι μουλωχτός, χοντροκέφαλος, νάχει συνήθειες βρωμερές κι ο εραστής να τα βλέπει όλα αυτά ξεκάθαρα, όμως αυτό να μην εμποδίζει την αγάπη του σε τίποτα. Ενας καθόλα μέτριος άνθρωπος μπορεί να γίνει η αιτία μιας αγάπης άμετρης, άσωτης και ωραίας σαν τα δηλητηριασμένα κρινάκια του βάλτου. Ενας καλός άνθρωπος μπορεί να γίνει αφορμή για μια αγάπη παράφορη όσο και εξευτελιστική όπως μπορεί ένας παλιομασκαράς να γεννήσει σε μιαν άλλη ψυχή ένα τρυφερό και απλό ειδύλλιο.
Ωστε λοιπόν η αξία και η ποιότητα του έρωτα ορίζεται μόνο από εκείνον που αγαπά.
Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι από μας θέλουν μάλλον να αγαπούν παρά να αγαπιούνται. Ο καθένας σχεδόν θα ήθελε να είναι ο εραστής. Κι η πικρή αλήθεια είναι ότι μ έναν βαθύ και μυστικό τρόπο η κατάσταση του να αγαπιέται κανείς είναι για πολλούς αβάσταχτη. Ο αγαπημένος φοβάται και μισεί τον εραστή και με όλο του το δίκιο. Γιατ'ι αυτ'ος που αγαπά προσπαθεί πάντα να ξεγυμνώνει εκείνον που αγαπιέται. Ο εραστής εκλιπαρεί κάθε δυνατή σχέση με τον αγαπημένο ακόμα κι αν ετούτη η εμπειρία μοναχά πόνο του προξενεί"
εκεί που τα πέρναγα τόσο ωραία έκανε την εμφάνισή του για να μου σπάσει τα νεύρα και να με τιμωρήσει για το γεγονός πως πέρναγα ωραία
προφανώς ο έρωτας της ζωής του δεν του είναι αρκετός
κι έτσι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για έρωτα
δεν θα μπω στον κόπο να γράψω δικές μου σκέψεις
παραείμαι κουρασμένος και αποκαρδιωμένος γι αυτό
αντ αυτού θα μοιραστώ μαζί σας ένα υπέροχο απόσπασμα από το συγκλονιστικό μυθιστόρημα της Carson McCullers με τίτλο :
The Ballad of the sad Cafe
"O έρωτας είναι μια κοινή εμπειρία ανάμεσα σε δυο πρόσωπα - όμως το γεγονός πως είναι κοινή δεν σημαίνει πως είναι και για τους δυο μια όμοια έμπειρία. Υπάρχει ο εραστής και ο αγαπημένος, αλλά αυτοί οι δύο μοιάζουν να έρχονται από διαφορετικούς πλανήτες. Συχνά ο αγαπημένος δεν είναι παρά ένα κέντρισμα στην αγάπη που βρίσκεται τόσον καιρό θαμμένη μέσα στον εραστή. Τούτο λίγο - πολύ κάθε εραστής το ξέρει. Νοιώθει βαθιά μέσα του πως η αγάπη του είναι κάτι μοναχικό. Μαθαίνει να ζει σε μια καινούργια, παράξενη μοναξιά και είναι μέσα απ αυτή τη γνώση που μαθαίνει να πονά. Ωστε μοναχά ένα πράγμα απομένει στον εραστή. Να κρύβει την αγάπη του όσο γίνεται βαθύτερα και να δημιουργεί έναν κόσμο απ την αρχή - έναν κόσμο εντατικό, παράξενο και αυτάρκη. Ας σημειωθεί ότι ο εραστής δεν είναι απαραίτητο να είναι ένας νέος άνθρωπος σε ηλικία γάμου, αλλά μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, παιδί ή ένα οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλάσμα.
Μα και στον αγαπημένο ταιριάζει να είναι ο οποιοσδήποτε. Τα πιο αλλόκοτα πλάσματα μπορεί να γίνουν αντικείμενο αγάπης. Ενας άντρας μπορεί να έχει γεράσει κι όμως η μόνη του αγάπη να είναι μια ξένη κοπέλα που είδε ένα απόγευμα πριν καμιά εικοσαριά χρόνια. Ενας παπάς μπορεί να αγαπήσει μια αμαρτωλή. Ο αγαπημένος μπορεί να είναι μουλωχτός, χοντροκέφαλος, νάχει συνήθειες βρωμερές κι ο εραστής να τα βλέπει όλα αυτά ξεκάθαρα, όμως αυτό να μην εμποδίζει την αγάπη του σε τίποτα. Ενας καθόλα μέτριος άνθρωπος μπορεί να γίνει η αιτία μιας αγάπης άμετρης, άσωτης και ωραίας σαν τα δηλητηριασμένα κρινάκια του βάλτου. Ενας καλός άνθρωπος μπορεί να γίνει αφορμή για μια αγάπη παράφορη όσο και εξευτελιστική όπως μπορεί ένας παλιομασκαράς να γεννήσει σε μιαν άλλη ψυχή ένα τρυφερό και απλό ειδύλλιο.
Ωστε λοιπόν η αξία και η ποιότητα του έρωτα ορίζεται μόνο από εκείνον που αγαπά.
Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι από μας θέλουν μάλλον να αγαπούν παρά να αγαπιούνται. Ο καθένας σχεδόν θα ήθελε να είναι ο εραστής. Κι η πικρή αλήθεια είναι ότι μ έναν βαθύ και μυστικό τρόπο η κατάσταση του να αγαπιέται κανείς είναι για πολλούς αβάσταχτη. Ο αγαπημένος φοβάται και μισεί τον εραστή και με όλο του το δίκιο. Γιατ'ι αυτ'ος που αγαπά προσπαθεί πάντα να ξεγυμνώνει εκείνον που αγαπιέται. Ο εραστής εκλιπαρεί κάθε δυνατή σχέση με τον αγαπημένο ακόμα κι αν ετούτη η εμπειρία μοναχά πόνο του προξενεί"
spyro ...
μόλις σήμερα έμαθα τα νέα από τον mac ... να σου ζήσει και να χαίρεσαι το πιο ωραίο καλοκαίρι της ζωής σου
Τετάρτη, Αυγούστου 24, 2005
Τρίτη, Αυγούστου 16, 2005
αχ Κωστή ...
η Βίκυ έσβησε ... ο Θεός θα την ακούει τώρα να του τραγουδάει ...
Σ αυτές τις διακοπές
λιμάνια κι αγκαλιές
τα πήραμε ταινία και τα δείξαμε
Και στην επιστροφή
απ την καταστροφή
κανείς να μην πιστεύει τι τραβήξαμε
Του κόσμου τα φιλιά
καινούρια και παλιά
τα κάναμε χαρμάνι και τα μπλέξαμε
και δίπλα ο εαυτός
μονάχος του κι αυτός
το μπράβο να μας λέει που αντέξαμε
Γειά μας παιδιά
γειά μας καρδιά
με γειά τα καλοκαίρια που δοξάσαμε, ζήσαμε, χάσαμε
Σ αυτές τις διακοπές
λιμάνια κι αγκαλιές
τα πήραμε ταινία και τα δείξαμε
Και στην επιστροφή
απ την καταστροφή
κανείς να μην πιστεύει τι τραβήξαμε
Του κόσμου τα φιλιά
καινούρια και παλιά
τα κάναμε χαρμάνι και τα μπλέξαμε
και δίπλα ο εαυτός
μονάχος του κι αυτός
το μπράβο να μας λέει που αντέξαμε
Γειά μας παιδιά
γειά μας καρδιά
με γειά τα καλοκαίρια που δοξάσαμε, ζήσαμε, χάσαμε
Πέμπτη, Αυγούστου 11, 2005
εντάξει ...
με βλέπετε σε καλή διάθεση αλλά μην ανησυχείτε δεν είναι παρά μόνο η επίδραση από τις διακοπές
μόλις επιστρέψω θα ξαναγίνω το γνωστό γαιδουράγκαθο
μόλις επιστρέψω θα ξαναγίνω το γνωστό γαιδουράγκαθο
το Αιτωλικό ...
όπως κι ο κόσμος όλος, είναι γεμάτο υπέροχα λουλούδια που ανθίζουν και ευωδιάζουν νιότη
τη στιγμή που η Costantina ...
η psilikatzoy μου βάζει τα γυαλιά (ζηλεύω το γράψιμό της) , ο mac με κάνει και γελάω (με την καλή έννοια), η dis μου ανεβάζει την πίεση (με υπέροχες φωτό), η kourouna με στέλνει αδιάβαστο με τα υπέροχα koan της, ο τάσος με συγκινεί με την τρυφερότητά του, ο spyros φροντίζει για την χαρά των οφθαλμών μου και ο Δημήτρης (ο j95) μου ακονίζει το μυαλό η Σοφία μου κλείνει το μάτι ... τι περισσότερο να ζητήσει κανείς από μια blogoπαρέα?
(ναι το ξέρω όταν πρωτογνώρισα τα παιδιά αυτά μέσα από το Διαδίκτυο ( και δεν είναι μόνο αυτά αλλά δεν θέλω τώρα να γράφω ατέλειωτες λίστες )μπορεί και να τους έδωσα την ιδέα πως είμαι πολύ μαλάκας (που είμαι) ... και γι αυτό τους ζητώ συγγνώμη)
(ναι το ξέρω όταν πρωτογνώρισα τα παιδιά αυτά μέσα από το Διαδίκτυο ( και δεν είναι μόνο αυτά αλλά δεν θέλω τώρα να γράφω ατέλειωτες λίστες )μπορεί και να τους έδωσα την ιδέα πως είμαι πολύ μαλάκας (που είμαι) ... και γι αυτό τους ζητώ συγγνώμη)
Τρίτη, Αυγούστου 09, 2005
αγαπητή Σοφία ...
θα στο λέω κάθε μέρα αν θες αλλά νομίζω πως αν στο λέω κάθε μέρα θα το βαρεθείς ... γι αυτό και στο λέω σήμερα, αλλά να ξέρεις πως το σκέφτομαι κάθε μέρα
ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)